بقایای یک اشتیاق رقت انگیز را از خود دور کن. دُردانهی خویش باش. خوبِ خوبِ خویش باش!
-عباس ناظرى
اگه بخوام شرح حال بنویسم،
مینویسم که بعضیروزها دنیا برام تیره و تار میشه، به قدم هام وزنه هایی سنگین وصل میشه و نفسم رو میگیره. همه چیز سخت میگذره، وسعت دنیایی که در نقطه کوچکی از اون ساکن هستم، به اندازه قطر سوزن میشه. انگار بعضی روزها روی لبه های باریک قدم برمیدارم و بعضی روزها توی ساحل آزادانه میدوم و از نرم بودن ماسه های زیرپام لذت میبرم. :)
تنهایی روح مرا هیچ چیز جبران نمیکند؛
مثل یک ظرف خالی هستم و توی مردابها
دنبال جواهر میگردم.