آمده‌ام تا به خود گوش‌کشان، کشانمت بی‌دل و بی‌خودت کنم، در دل و جان نشانمت گوی منی و می‌دوی در چوگانِ حکم من در پی تو هَمی دَوم گرچه که می‌دَوانمت - #حافظ #آریسا 🫐@Mava_a

بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو بیا ببین که در این غم چه ناخوشم بی تو شب از فراق تو می‌نالم ای پری رخسار چو روز گردد گویی در آتشم بی تو - #سعدی #آریسا 🫐@Mava_a

گردن من در برج باروت می‌تپید چگونه می‌توانستم تو را فاش کنم که حتی برهنگی‌ات را از تن در آورده بودی؟ با جوهر زنبق، تهنیت‌ها چنان همدیگر را تنگ می‌کردند که اسبی سفید کاملا سفید از ته موی رگ‌هایش شیهه می‌کشید عصاره‌ی زنبق عشق را چه اندازه سریع می‌کرد که رطوبت قوس و قزح در پشت لاله‌ی گوش می‌ماند؟ خروسان، با آواز بندر خیسی را از کنار بازوی زنی که در او خرمنی زنبق از خواب در شیر منعکس می‌شد آفتاب می‌کردند و من آنقدر مایوس بودم که سپیده تصعید نگفته‌های من بود در یک صبح بی خروس بروی پنجه‌ی پا بلند می‌شدم و فصل می‌گذشت با زحمت شبی از شانه‌ی کوهستانیت برای دیدن نومیدیم سرک می‌کشیدم و دو عشر مهتاب در رگ‌های من بالا می‌رفت گردن من در برج باروت می‌تپید اما براق‌ترین فلسم بروی نومیدی می‌افتاد - #بیژن_الهی #شاخه_نبآت 🫐@Mava_a

ندارم طاقتِ این لب‌خماری را، ببوسم زود که دارد می‌رود چشمم به خواب آهسته آهسته 🫐@Mava_a

#آریسا 🎶@Mava_a

چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی چون که به بخت ما رسد این همه ناز می‌کنی ای که نیآزموده‌ای صورت حال بی‌دلان عشق حقیقت است اگر حمل مجاز می‌کنی ای که نصیحتم کنی «کز پی او دگر مرو» در نظر سبکتکین عیب ایاز می‌کنی پیش نماز بگذرد سرو روان و گویدم «قبلهٔ اهل دل منم، سهو، نماز می‌کنی» دی به امید گفتمش «داعی دولت توام» گفت «دعا به خود بکن گر به نیاز می‌کنی» گفتم «اگر لبت گزم، مِی خورم و شکر مزم» گفت «خوری اگر پزم، قصه دراز می‌کنی» سعدیِ خویش خوانیم پس به جفا برانیم سفره اگر نمی‌نهی در به چه باز می‌کنی؟ - #سعدی #شاخه_نبآت 🫐@Mava_a

روزگاریست که سودا زده‌‌ی روی توام خوابگه نیست مگر خاک سر کوی توام به دو چشم تو که شوریده تر از بخت من است که به روی تو من آشفته تر از موی توام نقد هر عقل که در کیسه پندارم بود کمتر از هیچ برآمد به ترازوی توام همدمی نیست که گوید سخنی پیش منت محرمی نیست که آرد خبری سوی توام چشم بر هم نزنم گر تو به تیرم بزنی لیک ترسم که بدوزد نظر از روی توام زین سبب خلق جهانند مرید سخنم که ریاضت کش محراب دو ابروی توام دست موتم نکند میخ سراپرده‌ی عمر گر سعادت بزند خیمه به پهلوی توام تو مپندار کز این در به ملامت بروم که گرم تیغ زنی بنده بازوی توام سعدی از پردهٔ عشاق چه خوش می‌گوید ترک من پرده برانداز که هندوی توام - #سعدی #آریسا 🫐@Mava_a

اسب کدام مهلکه را زین می‌کنی عزیز؟ تپانچه‌ات را به سوی کدامین آماج نشانه می‌روی؟ گر فتح سرزمین سپرانداختگان، مایه‌ی مسرت است بتاز بر من و فاتح جنگی باش که طالع فرمان‌روایی‌اش مزیّن است به در بند تو بودن انحطاط را چه باک که ماییم و مرام شکست‌های باشکوه... - #رها_سلیمانی #آریسا 🫐@Mava_a