مشکل اینه که احتمالا یارو با زبان فارسی آشنایی داشته

شاهکار

el pueblo unido jamás será vencido

_

"مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد" (به اسپانیایی: El pueblo unido jamas sera vencido) نام سرودی انقلابی است که سرخیو اورتگا، آهنگساز شیلیایی به همراه ویکتور خارا از مشهورترین و تأثیرگذارترین چهره‌های موسیقایی و انقلابی اهل کشور شیلی، در سال ۱۹۷۳ با الهام از یک شعار خیابانی ساختند. این سرود، بارها توسط گروه آنها یعنی گروه موسیقی کیلاپایون (به اسپانیایی: Quilapayun‌) با خوانندگی ویکتور خارا اجرا شد و تأثیرات عمیقی بر مردم انقلابی گذاشت. ویکتور خارا گیتاریست، شاعر، آهنگساز و آوازخوان شیلیایی از چهره‌های مبارز نهضت وحدت مردمی سالوادور آلنده بود. پس از کودتای سازمان جاسوسی سیا (آمریکا) در شیلی (١١ سپتامبر ۱۹۷۳)، او را به همراه پنجاه هزار تن از جوانان مبارز آن کشور دستگیر و در استادیوم بزرگ سانتیاگو زندانی کردند. فرمانده نظامیانِ مسلحِ سرکوب‌کننده که سرودهای هیجان‌انگیز ویکتور خارا را شنیده بود، به‌ این هنرمندِ دربند نزدیک شد و با لحنی طعنه‌آلود و لبخندی شیطانی به او گفت: آیا هنوز هم حاضری که برای هم‌بندان و هم‌فکرانت گیتار بزنی و سرود بخوانی؟! پاسخ ویکتور خارا مثبت بود: - البته که حاضرم! فرمانده به یکی‌ از گروهبانان گفت: - گیتارش را بیاور! گروهبان رفت و تبری با خود آورد. مأموران با وحشی‌گری و بی‌رحمی تمام، هر دو دست ویکتور خارا را با آن تبر قطع کردند. آنگاه فرمانده لحن خود را طعنه‌آلودتر کرد و به او گفت: - خب، ویکتور خارا! هنوز می‌خواهی بخوانی یا نه؟! ویکتور خارا، در حالی‌ که باقیماندۀ دستان خونریزانش را به‌سوی آسمان حرکت می‌‌داد، از هم‌بندان خود خواست که با او هم‌صدایی کنند؛ آنگاه هزاران انسانِ دربند، با فریادهای بلند خود به‌ خواندن همین سرود «مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد» پرداختند. سرودی که ویکتور خارا به همراه سرخیو اورتگا آهنگساز شیلیایی تصنیف کرده بود، در استادیوم بزرگ سانتیاگو طنین افکند: "مردم متحد هرگز شکست نخواهند خورد... به پا خیز و سرودی بخوان، پیروزی از آنِ ماست..." هنوز سرود به ‌پایان نرسیده بود که نظامیان مسلح، به دستور فرمانده، جسد نیمه جان ویکتور خارا و همراهانش را به‌گلوله بستند و آنها را کشتند.

یکی از موردعلاقه‌ترین موسیقی‌هام

جمله‌ی "خدا خرو شناخت بهش شاخ نداد" اگه درست بود من اینهمه ویس نمیگرفتم

Never a frown with golden brown

ملي‌گراها تصور نمودند ما هدفمان پياده كردن اهداف بين‌الملل اسلامى در جهان فقر و گرسنگى است. ما مى گوييم تا شرك و كفر هست، مبارزه هست. و تا مبارزه هست، ما هستيم. ما بر سر شهر و مملكت با كسى دعوا نداريم. ما تصميم داريم پرچم لا اله الا اللّه را بر قلل رفيع كرامت و بزرگوارى به اهتزاز درآوريم -صحیفه نور؛ جلد ۲۰