از ایران
به ستسوکوهای غزه
با خیال راحت بخوابید. به روی خاک خشک و سرد سر بگذارید و از آوار روی خودتان پتویی بکشید. خاک زیاد است. آنقدر هست که کفافتان را بدهد تا زنده بمانید. میتوانید هرچقدر که خواستید خاک بخورید. شاید هم درمیان خاک به مقداری آرد هم رسیدید. خودتان را روی زمین بکشید و از آفتاب دور شوید. جای آبنبات دکمه و سنگ بخورید و جای کوفتهبرنجی، خاک سفت. نگران هیچچیز نباشید و به زندگی، نه، به مرگ تدریجیتان ادامه بدهید. آنقدر بخوابید و بیدار شوید تا شبی برسد که میخوابید و دیگر چشم باز نمیکنید. شاید آن زمان دستی قاچ هندوانه ای روی دندههای بیرونزدهتان بگذارد...
نگران ما نباشید؛ ما مردهایم. ما میلیونها مردهی متحرک هستیم که جان دادن شما را میبینیم و کاری نمیکنیم. شکمهایمان از غذا پر است و جایمان نرم است و آب و نانمان بهراه است. اگر بمبی روی سرتان بزنند صدایش را میشنویم اما بمب گرسنگی و عطش و قحطی صدا ندارد. بیصداست و تدریجی.
ما همان دستی هستیم که پس از بسته شدن چشمانتان، برایتان هندوانه میآورد و ایکاش که گوجهی لهیده و سیب کرمخورده میآورد، اما زودتر میآورد.
ستسوکوها! شاید الان نوری در خود و جسم و خاکیتان نبینید، اما شبها غزهی خاموش، از بالا، مدفن کرمهای شبتاب است. گویی نور درونتان از پوست نازک و شفاف بدنتان عبور میکند و به آسمان میرسد. و اما هرشبی که چشمی برای بار آخر بسته شود، کرم شبتابی خود را به آسمان میرساند و به ستارهها میپیوندد. هرشب، آسمان دارد پرستارهتر میشود و گویی آنها که تازه به بقیه ستارهها پیوستهاند، نشاط و جنبش دیگری در خود دارند. این شبها برخی ستارهها آرام آرام و سوسوزنان این طرف و آن طرف میروند. نمیتوان به آنها نیز ستاره گفت. هرچند شبیه ستارهها میشوند اما بین کرمهای شبتاب و ستارهها، تفاوت است. کرمهای شبتاب در پس نور خود، زخم و درد کم ندارند. زخمها و دردهایی که دیگر آسیبی به آنها نمیرسانند، اما همچنان کنارشان باقی ماندهاند. باقی ماندهاند تا روز حساب برسد و گواهی بشوند برای بیخیالی ما مردگان متحرک.
ستسوکوها
با خیال راحت بمیرید. ما زودتر از شما مردهایم. خیلی وقت است که انسانیت را در خود کشتهایم...
زمان:
حجم:
2.2M
خواستید موقع خوندنش اینم پلی کنید
هدایت شده از یاسهاسبزخواهندشد ؛
مگه میشه مثلا درباره گل و گیاه و حمایت از محیط زیست استوری بذاری ولی یه اد استوری ساده برای غزه نه؟ چطوری ممکنه؟