افتخار میکنم که سربازت بودم آقاسیدعلی..

روز عاشورا همه اهل حلب باب انطاکیه اندر تا به شب گرد آید مرد و زن جمعی عظیم ماتم آن خاندان دارد مقیم ناله و نوحه کنند اندر بکا شیعه عاشورا برای کربلا بشمرند آن ظلمها و امتحان کز یزید و شمر دید آن خاندان نعره‌هاشان می‌رود در ویل و وشت پر همی‌گردد همه صحرا و دشت یک غریبی شاعری از ره رسید روز عاشورا و آن افغان شنید شهر را بگذاشت و آن سو رای کرد قصد جست و جوی آن هیهای کرد پرس پرسان می‌شد اندر افتقاد چیست این غم بر که این ماتم فتاد این رئیس زفت باشد که بمرد این چنین مجمع نباشد کار خرد نام او و القاب او شرحم دهید که غریبم من شما اهل ده اید چیست نام و پیشه و اوصاف او تا بگویم مرثیه ز الطاف او مرثیه سازم که مرد شاعرم تا ازینجا برگ و لالنگی برم آن یکی گفتش که هی دیوانه‌ای تو نه‌ای شیعه عدوّ خانه‌ای روز عاشورا نمی‌دانی که هست ماتم جانی که از قرنی بهست پیش مؤمن کی بود این غصه خوار قدر عشق گوش عشق گوشوار پیش مؤمن ماتم آن پاک‌روح شهره‌تر باشد ز صد طوفان نوح گفت آری لیک کو دور یزید کی بدست این غم چه دیر اینجا رسید چشم کوران آن خسارت را بدید گوش کران آن حکایت را شنید خفته بودستید تا اکنون شما که کنون جامه دریدیت از عزا پس عزا بر خود کنید ای خفتگان زانک بد مرگیست این خواب گران روح سلطانی ز زندانی بجست جامه چون دریم ، چون خاییم دست چونک ایشان خسرو دین بوده‌اند وقت شادی شد چو بشکستند بند سوی شادروان دولت تاختند کنده و زنجیر را انداختند روز ملکست و کش و شاهنشهی گر تو یک ذره ازیشان آگهی ور نه‌ای آگه برو بر خود گری زانک در انکار نقل و محشری بر دل و دین خرابت نوحه کن که نمی‌بیند جز این خاک کهن ور همی‌بیند چرا نبود دلیر پشتدار و جانسپار و چشم‌سیر در رخت کو از می دین فرخی گر بدیدی بحر کو کف سخی آنکه جو دید آب را نکند دریغ خاصه آن کو دید آن دریا و میغ -مثنوی معنوی؛ دفتر ششم

از اون دشت پر نیزه با دست پر عمومون میومد چی میشد مگه...

عجب سانسوری پسر

این مجریه چقد جانبدارانه داره مجریگری میکنه

عملا مناظره دو به یکه زنیکه داوری مناظره بلد نیست خودش داره اون وسط مناظره میکنه با ثابتی

آدمایی که میگن جنگ مطلقا بده واقعا آدمای عجیبین چون قصه رو از وسطش میبینن

وقتی طرف مقابلت خون ازت ریخته، تو مجبوری ازش خون بگیری دنیا باید متعادل باشه

ای ساقی لب‌تشنگان، ای ساقی لب‌تشنگان ای جان جانانم، سقای طفلانم..

فقط جهت تطبیق تاریخی آقاجان انقدر طبل جنگ نزنید. تا کی می‌خواید بجنگید؟ تاب‌آوری اهل خیمه رو درنظر بگیرید. بچه ۶ماهه تو خیمه هست. اگر این وضعیت ادامه پیدا کنه ذخیره آب خیمه‌ها تموم میشه. یه توافق با یزید بکنید حالا، یه بیعت بکنید، بعدش میزنیم زیرش، بیعت‌نامه‌های شام ضمانت اجرایی نداره نگران نباشید. الان حفظ جان امام مهمه، اهل خیمه باید تنفس کنن. وقتشه سنگر رو از دست عباس و برادرانش تحویل بگیریم و وضعیت آذوقه اهل خینه رو شکوفا کنیم. بعدا حتما با نیروهای بیشتر میریم سراغ شیطان بزرگ - صحبت‌هایی در سال ۶۱ هجری قمری، حوالی کربلا، شاید...

حضرت عباس، فراتر از یک شخصیت، یک نماده، یک اسطورس