دل که تنها باشد آدم را میان ازدحام غرق هم کنی تنهاییش شلوغ نمی شود

سکوت هر روزه ام؛ شب ها بر روی کاغذ به رقص در می آید زیباست نه؟ سازش را هم بغض بر سینه می کوبد ببین! چشمم چراغانی شده امشب باز در کنج دیوار عروسیست

آیا همین است زندگی؟ یا نکند آیا همین بود زندگی؟ یا شاید همین خواهد بود زندگی؟ یا اصلا هست زندگی؟

همه آدما اولش فکر می کنن که قطعا قراره یه کار بزرگ کنن و آدم بزرگی بشن و دنیا رو عوض کنن و قطعا با اون عابری که امروز صبح تو خیابون دیدن فرق دارن همه همینن و تهش همشون عابری هستن که یکی دیگه تو خیابون دیدتشون

برای خودم مخربم و واقعا کاش یکی منو از خودم جدا کنه

زندگیم خیلی زیاد به بی دلیل ناراحت نبودن نیاز داره

تفاوت معارف با بقیه جاها اینه که اینجا شوهر دارن بقیه دوست پسر

مشکل این نیست که نتونم حریف رو شکست بدم مشکل اینه که قبل از ورود به میدون از خودم شکست می خورم

نه مبدأ خوش می گذره نه مسیر نه مقصد

بدبختی اینه که دیگه سریالی نمونده که بعد از گفتن به درک پتو بکشم رو سرمو قسمت جدیدشو ببینم

شمام بعد از اینکه غذا می خورید ضعف می کنید؟

طرف مقابل هر حرفی رو می زنه که وادار میشیم هر جوابی رو بدیم مشکل از ما نیست