تو زیبا بودی ولی آسمان بی انتها بود آسمان انتها نداشت ولی ماه تنها بود تنهایی چشمگیر بود ولی پشت بام بلند بود ارتفاع از زمین بلندم می کرد ولی لبه ها پرواز یاد می دادند پس اکنون عزیزکم لبه پشت بام را بیش از تو آسمان و ماه و پشت بام دوست دارم او از همه آنها و اینها و تویی که نمیدانم اینی یا آن اینجایی یا آنجا به من نزدیک تر است

دلخوش که نباشی نمی‌دانی صبح برای چه بیدار شوی بیدار می شوی تا چه ببینی آن که قرار است ببینی کی می آید دفتر پر می شود از امروز هم نیامد های نامتناهی با خود می گویی شاید زود می آید مرا در خواب می بیند غم دلش را پر می کند که چرا خواب را از او زیبا تر دیده ام قهر می کند می گوید می روم و آنقدر بر نمی گردم که یادم برود اویی هم روزی بوده دلش طاقت نمی آورد و باز فردای روز های نامتناهی آید اما تو که نمی دانی چه ساعتی در خانه رل می زند پس شب را به انتظار می نشینی امشب فردا شب شب بعد بعد بعد انگا اویی که قهر برایش جاده شده هیچگاه نمی آید عادت می کنی به انتظار بهتر از هیچ است که مگر نه شاید روزی اتفاقی از کنار اویی که روزی بوده بگذرد هان؟ دلخوش که نباشی بی‌خیال این چرت و پرت ها دلخوش که نباشی از خواب می‌گریزی تا شاید به انتهای بی سببی بیداری نرسی

جوگیر شدم آهنگامو پاک کردم فکر کنید آهنگای خودتون بوده در غمم شریک باشید

اگه بشه چی...

از دست دادن دردناک تر از نرسیدن است چون تو دیگر به یاد نداری قبل از اویی که از دست رفته؛ چگونه می زیستی؟

یه اتفاقی در شرف افتادنه که اگه بیوفته حکم همون معجزه رو برام داره و برای مدتی زندگیم خیلی صورتی و روال میشه اگه یدونه از اون دعا بگیراتو به اسم من بزنی که خیلی ممنونم

چه بچگانه درد را حاشا می کنی او در تو ریشه دوانده نام از تو ربوده مشت در حلقومت فرو کرده تو را لال سرِ گوش را در گریبان برده تو را کر چشم به سقف نه،گچ و آجر نه،شاید به آسمان دوخته تو را کور تن را زیر واژه ی تن تَ له کرده تو را لمس تو را هیچ تو را خود تو را درد کرده

دیگه دوران برده داری تموم شده وقتشه مشکلاتم با داداشمو بوسیله گفتمان حل کنم

اینو یه پیجی گذاشته بود مسخرش کردم امروز که چهار تا مشت زدم و یکی خوردم فهمیدم من مسخرم🚶

حوصلم سر رفته دلم یه رابطه هیجان انگیز با یه آدم هیجان انگیز می خواد که بعدش روان و قلب و هیجاندونم بیوفته تو دهن سگ

سی ساعت جزوه نوشتم گمشون کردم🚶