وقتی می‌نشینم دعا کنم که برگردی انگار دارم نفرینت می‌کنم که از فوز عظیم شهادت جا بمانی ... وقتی می‌نشینم دعا کنم که برگردی انگار از خدا می‌خواهم بالت را بچیند که پر کشیدنِ پرندگانِ هم دسته‌ات را ببینی و دریا دریا حسرت بخوری وقتی می‌نشینم دعا کنم که برگردی دارم آرزو می‌کنم که به بزرگ‌ترین آرزویت نرسی وقتی می‌نشینم دعا کنم که برگردی اِنگار اصلاً دعا نمی‌کنم! خودت بگو چگونه گره بزنم به ریشه‌های سجّاده آرزوی بازگشت کسی را که سجّاده بر ابرها انداخته؟ دیگر نمی‌نشینم دعا کنم که برگردی اما تو دعا کن که من ... که من ‌‌‌‌... که من هم هیچ! تو هم دعایی نکن می‌خواهم در خیمه‌ی مُخدرَّات گریه کنم! _ عطیه سادات حجّتی.

جانِ دل است عباس (ع)🤎 ؛

صد هزاران آه، بر آن دلِ رنجورِ کهنه‌کار؛

یه خط، صحیفه‌ی سجادیه که بخونی، انگار امام سجاد(ع) دارند قلبت رو پاک‌سازی می‌کنند💗(:

کبوترِ دلم هوای مشهد دارد . .

کتاب‌خوان‌ها بیشتر از دیگران سفر کردند؛ نه با پا، با خیال.

جمعه‌ها می‌رود، اِی جمعه‌ی دلخواه بیا (:

ذره‌ای هیچ، در مقابل دریای او، منم‌.

شوقِ پرواز بده روح زمین‌گیر مرا ؛