💠 گذار به «حکمرانی الگوریتمی»؛ ائتلاف استراتژیک مصر برای معماری آینده منطقه MENA | Strategic AI Analysis | 🔹این رویداد فراتر از یک نشست معمولی، تلاشی برای ایجاد یک «مثلث شناختی» میان مقامات دولتی (حاکمیت)، شرکت‌های خصوصی (سرمایه و تکنولوژی) و آکادمیا (تولید دانش) است. هدف اصلی، عبور از نظریه‌پردازی صرف و ایجاد بستری عملیاتی است که در آن ایده‌های انتزاعی به «راه‌حل‌های تکنیکال» برای مدیریت جامعه تبدیل شوند. این همکاری میان‌بخشی، زیرساخت اصلی برای استقرار مدل‌های جدید کنترل و مدیریت را فراهم می‌کند. 🔹 اتوماسیون خدمات و مدیریت بحران پتانسیل هوش مصنوعی در اینجا تنها ابزاری برای تسهیل امور نیست، بلکه به عنوان مکانیسمی برای «تغییر ماهیت حکمرانی» معرفی می‌شود. از «اتوماسیون خدمات شهروندی» (که عملاً به معنای دیجیتالی‌سازی تعاملات دولت-ملت و جمع‌آوری کلان‌داده‌هاست) تا «ارتقای آمادگی اضطراری» (پیش‌بینی و مدیریت بحران‌های اجتماعی/امنیتی)، همگی به شراکت‌های استراتژیک و یادگیری اشتراکی وابسته‌اند. این یعنی حرکت به سمت مدلی که در آن ثبات سیستم بر الگوریتم‌ها استوار است. 🔹 برای مصر، این کنفرانس گامی ملموس جهت عملیاتی‌سازی جاه‌طلبی‌های ملی در حوزه هوش مصنوعی است. اما در مقیاس خاورمیانه و آفریقا، این رویداد فرصتی نادر برای بازتعریف هوش مصنوعی به‌عنوان یک «پیشران اقتصادی» و مهم‌تر از آن، یک «ابزار حکمرانی» (Governance Tool) است. این فناوری قرار است نحوه مدیریت منابع، پاسخ‌دهی به چالش‌ها و چشم‌انداز آینده نهادهای عمومی را شکل دهد؛ به عبارت دیگر، معماریِ آیندهٔ جوامعِ این منطقه، توسط کدهای هوش مصنوعی ترسیم خواهد شد. 🔺این ائتلاف یک تغییر پارادایم در منطقه منا (MENA) است؛ جایی که هوش مصنوعی دیگر یک کالای لوکس نیست، بلکه به هسته مرکزی «امنیت ملی» و «مدیریت اجتماعی» تبدیل شده است. ائتلاف دولت‌ها با غول‌های فناوری و دانشگاه‌ها، نشان‌دهنده تلاش برای استقرار نوعی «نظم الگوریتمی» است که در آن، مدیریت منابع و پاسخ به بحران‌ها (از جمله بحران‌های شناختی و اجتماعی) نه توسط دیوان‌سالاران سنتی، بلکه توسط مدل‌های هوشمند و پیش‌بینی‌کننده انجام می‌شود. این روند، نهادهای عمومی را به ماشین‌های پردازش داده تبدیل می‌کند که قادرند آینده را نه فقط پیش‌بینی، بلکه «مهندسی» کنند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 توافق راهبردی هوش مصنوعی میان آذربایجان و رژیم صهیونیستی | The Caspian Post | 🔹روز گذشته در دفتر نخست‌وزیری اسرائیل، یادداشت تفاهم (MOU) همکاری در حوزه هوش مصنوعی میان آذربایجان و رژیم صهیونیستی به امضا رسید. این توافق که با حضور بنیامین نتانیاهو و توسط «ارز اسکل» (رئیس اداره ملی هوش مصنوعی اسرائیل) و «رشاد نبی‌اف» (وزیر توسعه دیجیتال آذربایجان) منعقد شد، نشان‌دهنده ارتقای سطح روابط از همکاری‌های نظامی-امنیتی سنتی به لایه‌های پیچیده‌تر «حکمرانی داده‌محور» است. 🔹محورهای اصلی این توافق شامل توسعه «زیرساخت‌های فوق‌محاسباتی» (Supercomputing)، کاربرد هوش مصنوعی در بخش‌های حیاتی غیرنظامی، ارتقای سرمایه انسانی و تحقیقات مشترک است. توسعه ابررایانه‌ها در آذربایجان با دانش اسرائیلی، عملاً امکان پردازش کلان‌داده‌های (Big Data) منطقه‌ای را برای الگوریتم‌های پیشرفته فراهم می‌کند که می‌تواند در تحلیل‌های پیش‌بینانه و مدیریت بحران‌های اجتماعی نقش کلیدی ایفا کند. 🔹بخش «توسعه سرمایه انسانی» در این توافق، از منظر جنگ شناختی حائز اهمیت ویژه‌ای است. آموزش نیروهای متخصص آذربایجانی تحت دکترین‌های فناورانه اسرائیل، به معنای تزریق متدولوژی‌های خاص در نحوه تحلیل داده و مدیریت اطلاعات در این کشور است. این همکاری می‌تواند بستری برای استقرار سیستم‌های «نظارت هوشمند» و «تحلیل رفتار جمعی» فراهم کند که مستقیماً بر ادراک عمومی و ثبات سیاسی در منطقه قفقاز تأثیرگذار خواهد بود. 🔹تأکید بر «بخش‌های حیاتی غیرنظامی» اغلب پوششی برای سیستم‌های «دو منظوره» (Dual-use) است. هوش مصنوعی به کار رفته در کشاورزی یا حمل‌ونقل هوشمند، به راحتی قابلیت تبدیل شدن به ابزارهای جمع‌آوری داده‌های مکانی و سیگنالی را دارد. این توافق، جای پای رژیم صهیونیستی را در لایه‌های زیرساختی و دیجیتال آذربایجان (در مجاورت مرزهای حساس) بیش از پیش مستحکم می‌کند. 🔺امضای این توافق‌نامه، گذار آذربایجان به سمت یک «دولت الگوریتمی» با پشتیبانی تکنولوژیک اسرائیل را تسریع می‌کند. در حالی که ظاهر توافق بر نوآوری و توسعه متمرکز است، اما باطن آن ایجاد یک «سپر شناختی و اطلاعاتی» مشترک در منطقه قفقاز است. تجهیز آذربایجان به ابررایانه‌ها و هوش مصنوعی اسرائیلی، توازن قدرت را از «سخت‌افزارهای نظامی» به سمت «سلطه بر فضای داده‌ای» و توانمندی در عملیات‌های روانی-شناختی پیشرفته سوق خواهد داد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 اینترنت ماهواره‌ای؛ اسب تروای ایلان ماسک (استارلینک) در شطرنج امنیت و فناوری لبنان | Jakarta Globe | 🔹دولت لبنان سرانجام مجوز فعالیت «استارلینک» (Starlink) را صادر کرد. این اقدام در ظاهر یک گام برای حل بحران زیرساختی و اینترنت ضعیف لبنان است، اما در باطن، به معنای واگذاری بخشی از «حاکمیت بر فضای فرکانسی» به یک شرکت فراسرزمینی است. استارلینک با دور زدن زیرساخت‌های زمینی (کابل‌های فیبر نوری و دکل‌های مخابراتی) که تحت نظارت دولت‌ها هستند، عملاً لایه کنترل حاکمیتی بر تبادل داده را از بین می‌برد. 🔺سلاحی برای زمان بحران تجربه جنگ اوکراین ثابت کرد که استارلینک صرفاً یک ابزار تجاری نیست، بلکه یک «سلاح شناختی-عملیاتی» است. در کشوری مانند لبنان که با تنش‌های داخلی و تهدیدات خارجی (رژیم صهیونیستی) روبروست، وجود شبکه‌ای که کلید قطع و وصل آن در دست ایلان ماسک و به تبع آن سیاست‌های واشینگتن است، یک «پاشنه آشیل» امنیتی محسوب می‌شود. این شبکه می‌تواند در لحظات حساس، جریان اطلاعات را به نفع یک طرف خاص هدایت کرده یا با ارائه دسترسی بدون محدودیت، سازماندهی‌های اجتماعی را خارج از کنترل دولت شکل دهد. 🔺لایه نفوذ و جاسوسی الکترونیک صدور مجوز برای استارلینک، چالش‌های جدیدی در حوزه «شنود سیگنال» (SIGINT) ایجاد می‌کند. برخلاف شبکه‌های محلی، داده‌های استارلینک مستقیماً به منظومه ماهواره‌ای ارسال می‌شوند. این موضوع امکان رصد و پایش تهدیدات امنیتی و نفوذ سرویس‌های بیگانه را برای نهادهای امنیتی داخلی لبنان به شدت دشوار کرده و در مقابل، بستری امن برای «جاسوسی شبکه‌ای» و فعالیت‌های مخفیانه تحت پوشش اینترنت ماهواره‌ای فراهم می‌آورد. 🔹لبنان با این مجوز، وارد عصر جدیدی از «استعمار دیجیتال» می‌شود. وابستگی به سخت‌افزارهای انحصاری استارلینک و عدم دسترسی به کدهای منبع (Source Code) و پروتکل‌های رمزنگاری این شرکت، به معنای تسلیم شدن در برابر معماری داده‌ای است که خارج از مرزها طراحی شده است. این یعنی «داده‌های رفتاری» شهروندان لبنانی مستقیماً در اختیار الگوریتم‌های هوش مصنوعی شرکت‌های آمریکایی قرار می‌گیرد تا الگوهای شناختی جامعه لبنان را ترسیم کنند. 🔺ورود استارلینک به لبنان، فراتر از یک موضوع رفاهی، یک تغییر موازنه در «امنیت ملی» است. این فناوری با ایجاد دسترسی مستقیم و بدون فیلتر، از سویی «تاب‌آوری ارتباطی» را در برابر حملات فیزیکی به زیرساخت‌ها بالا می‌برد، اما از سوی دیگر، لبنان را در برابر «مهندسی شناختی» و مداخله خارجی آسیب‌پذیرتر می‌کند. در دنیای امروز، هر کسی که «پهنای باند» را کنترل کند، توانایی مدیریت «ادراک عمومی» را در لحظات بحران خواهد داشت. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت