💠 توافق راهبردی هوش مصنوعی میان آذربایجان و رژیم صهیونیستی | The Caspian Post | 🔹روز گذشته در دفتر نخست‌وزیری اسرائیل، یادداشت تفاهم (MOU) همکاری در حوزه هوش مصنوعی میان آذربایجان و رژیم صهیونیستی به امضا رسید. این توافق که با حضور بنیامین نتانیاهو و توسط «ارز اسکل» (رئیس اداره ملی هوش مصنوعی اسرائیل) و «رشاد نبی‌اف» (وزیر توسعه دیجیتال آذربایجان) منعقد شد، نشان‌دهنده ارتقای سطح روابط از همکاری‌های نظامی-امنیتی سنتی به لایه‌های پیچیده‌تر «حکمرانی داده‌محور» است. 🔹محورهای اصلی این توافق شامل توسعه «زیرساخت‌های فوق‌محاسباتی» (Supercomputing)، کاربرد هوش مصنوعی در بخش‌های حیاتی غیرنظامی، ارتقای سرمایه انسانی و تحقیقات مشترک است. توسعه ابررایانه‌ها در آذربایجان با دانش اسرائیلی، عملاً امکان پردازش کلان‌داده‌های (Big Data) منطقه‌ای را برای الگوریتم‌های پیشرفته فراهم می‌کند که می‌تواند در تحلیل‌های پیش‌بینانه و مدیریت بحران‌های اجتماعی نقش کلیدی ایفا کند. 🔹بخش «توسعه سرمایه انسانی» در این توافق، از منظر جنگ شناختی حائز اهمیت ویژه‌ای است. آموزش نیروهای متخصص آذربایجانی تحت دکترین‌های فناورانه اسرائیل، به معنای تزریق متدولوژی‌های خاص در نحوه تحلیل داده و مدیریت اطلاعات در این کشور است. این همکاری می‌تواند بستری برای استقرار سیستم‌های «نظارت هوشمند» و «تحلیل رفتار جمعی» فراهم کند که مستقیماً بر ادراک عمومی و ثبات سیاسی در منطقه قفقاز تأثیرگذار خواهد بود. 🔹تأکید بر «بخش‌های حیاتی غیرنظامی» اغلب پوششی برای سیستم‌های «دو منظوره» (Dual-use) است. هوش مصنوعی به کار رفته در کشاورزی یا حمل‌ونقل هوشمند، به راحتی قابلیت تبدیل شدن به ابزارهای جمع‌آوری داده‌های مکانی و سیگنالی را دارد. این توافق، جای پای رژیم صهیونیستی را در لایه‌های زیرساختی و دیجیتال آذربایجان (در مجاورت مرزهای حساس) بیش از پیش مستحکم می‌کند. 🔺امضای این توافق‌نامه، گذار آذربایجان به سمت یک «دولت الگوریتمی» با پشتیبانی تکنولوژیک اسرائیل را تسریع می‌کند. در حالی که ظاهر توافق بر نوآوری و توسعه متمرکز است، اما باطن آن ایجاد یک «سپر شناختی و اطلاعاتی» مشترک در منطقه قفقاز است. تجهیز آذربایجان به ابررایانه‌ها و هوش مصنوعی اسرائیلی، توازن قدرت را از «سخت‌افزارهای نظامی» به سمت «سلطه بر فضای داده‌ای» و توانمندی در عملیات‌های روانی-شناختی پیشرفته سوق خواهد داد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 اینترنت ماهواره‌ای؛ اسب تروای ایلان ماسک (استارلینک) در شطرنج امنیت و فناوری لبنان | Jakarta Globe | 🔹دولت لبنان سرانجام مجوز فعالیت «استارلینک» (Starlink) را صادر کرد. این اقدام در ظاهر یک گام برای حل بحران زیرساختی و اینترنت ضعیف لبنان است، اما در باطن، به معنای واگذاری بخشی از «حاکمیت بر فضای فرکانسی» به یک شرکت فراسرزمینی است. استارلینک با دور زدن زیرساخت‌های زمینی (کابل‌های فیبر نوری و دکل‌های مخابراتی) که تحت نظارت دولت‌ها هستند، عملاً لایه کنترل حاکمیتی بر تبادل داده را از بین می‌برد. 🔺سلاحی برای زمان بحران تجربه جنگ اوکراین ثابت کرد که استارلینک صرفاً یک ابزار تجاری نیست، بلکه یک «سلاح شناختی-عملیاتی» است. در کشوری مانند لبنان که با تنش‌های داخلی و تهدیدات خارجی (رژیم صهیونیستی) روبروست، وجود شبکه‌ای که کلید قطع و وصل آن در دست ایلان ماسک و به تبع آن سیاست‌های واشینگتن است، یک «پاشنه آشیل» امنیتی محسوب می‌شود. این شبکه می‌تواند در لحظات حساس، جریان اطلاعات را به نفع یک طرف خاص هدایت کرده یا با ارائه دسترسی بدون محدودیت، سازماندهی‌های اجتماعی را خارج از کنترل دولت شکل دهد. 🔺لایه نفوذ و جاسوسی الکترونیک صدور مجوز برای استارلینک، چالش‌های جدیدی در حوزه «شنود سیگنال» (SIGINT) ایجاد می‌کند. برخلاف شبکه‌های محلی، داده‌های استارلینک مستقیماً به منظومه ماهواره‌ای ارسال می‌شوند. این موضوع امکان رصد و پایش تهدیدات امنیتی و نفوذ سرویس‌های بیگانه را برای نهادهای امنیتی داخلی لبنان به شدت دشوار کرده و در مقابل، بستری امن برای «جاسوسی شبکه‌ای» و فعالیت‌های مخفیانه تحت پوشش اینترنت ماهواره‌ای فراهم می‌آورد. 🔹لبنان با این مجوز، وارد عصر جدیدی از «استعمار دیجیتال» می‌شود. وابستگی به سخت‌افزارهای انحصاری استارلینک و عدم دسترسی به کدهای منبع (Source Code) و پروتکل‌های رمزنگاری این شرکت، به معنای تسلیم شدن در برابر معماری داده‌ای است که خارج از مرزها طراحی شده است. این یعنی «داده‌های رفتاری» شهروندان لبنانی مستقیماً در اختیار الگوریتم‌های هوش مصنوعی شرکت‌های آمریکایی قرار می‌گیرد تا الگوهای شناختی جامعه لبنان را ترسیم کنند. 🔺ورود استارلینک به لبنان، فراتر از یک موضوع رفاهی، یک تغییر موازنه در «امنیت ملی» است. این فناوری با ایجاد دسترسی مستقیم و بدون فیلتر، از سویی «تاب‌آوری ارتباطی» را در برابر حملات فیزیکی به زیرساخت‌ها بالا می‌برد، اما از سوی دیگر، لبنان را در برابر «مهندسی شناختی» و مداخله خارجی آسیب‌پذیرتر می‌کند. در دنیای امروز، هر کسی که «پهنای باند» را کنترل کند، توانایی مدیریت «ادراک عمومی» را در لحظات بحران خواهد داشت. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 الگوریتم نفوذ؛ وقتی تراشه‌های هوش مصنوعی بهایِ وفاداری می‌شوند | The Guardian | 🔹 افشای سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون دلاری یکی از اعضای ارشد خاندان سلطنتی امارات در شرکت رمزارز خانواده ترامپ (World Liberty Financial)، موجی از اتهامات مربوط به «فساد ساختاری» را برانگیخته است. نکته کلیدی اینجاست که تنها چند ماه پس از این معامله، کاخ سفید مجوز صادرات ۵۰۰ هزار تراشه فوق‌پیشرفته Nvidia به امارات را صادر کرد؛ تصمیمی که پیش‌تر به دلیل نگرانی از دسترسی چین به این فناوری، توسط دولت قبل متوقف شده بود. 🔹 جزئیات این شبکه نفوذ استراتژیک: ▫️ بازیگر کلیدی: «شیخ طحنون بن زاید»، مشاور امنیت ملی امارات و رئیس صندوق ثروت ۱.۵ تریلیون دلاری این کشور، پشت این سرمایه‌گذاری سنگین قرار دارد. ▫️ زمان‌بندی تامل‌برانگیز: توافق برای خرید ۴۹ درصد از سهام شرکت کریپتویی ترامپ، تنها چند روز پیش از مراسم تحلیف وی در ژانویه ۲۰۲۵ نهایی شد. ▫️ تبادل امتیازات: لغو محدودیت‌های صادراتی تراشه‌های هوش مصنوعی انویدیا، امارات را به یک بازیگر تراز اول در حوزه پردازش ابری و AI تبدیل می‌کند، در حالی که منتقدان آن را «تجاری‌سازی کاخ سفید» می‌نامند. 🔺وقتی یک قدرت خارجی در شاهرگ‌های مالی شخصی یک رهبر سیاسی نفوذ می‌کند، یک «سوگیری ناخودآگاه» در تصمیمات کلان ایجاد می‌شود. در این حالت، تصمیم‌گیرنده ممکن است صادرات تراشه‌های حساس را نه بر اساس «امنیت ملی»، بلکه به عنوان بخشی از یک «تعهد اخلاقی-مالی» به شریک تجاری خود ببیند. این یعنی مهندسی تصمیم از طریق منافع شخصی. تراشه‌های انویدیا در سال ۲۰۲۶، حکم «نفت قرن بیستم» را دارند. واگذاری این حجم از قدرت پردازشی به کشوری که روابط نزدیکی با چین دارد، نشان‌دهنده تغییر در اولویت‌های شناختی دولت آمریکاست؛ جایی که «سود کریپتویی» بر «بازدارندگی تکنولوژیک» پیشی می‌گیرد. این نوع معاملات، بستر اصلی عملیات روانی رقبای ایالات متحده (مانند چین و روسیه) را فراهم می‌کند تا با تکیه بر مفهوم «دموکراسی فروشی»، مشروعیت نظام‌های غربی را در ذهن افکار عمومی جهان تخریب کنند. این یک شکست شناختی در سطح دیپلماسی عمومی است. این پرونده نشان می‌دهد که در عصر جدید، «بلاک‌چین» و «سیلیکون» نه تنها ابزارهای اقتصادی، بلکه ابزارهایی برای مهندسی روابط قدرت و دور زدن پروتکل‌های امنیتی سنتی هستند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت