💠 «فرا-الکتریسیته»؛ هوش مصنوعی به عنوان شبکه سراسری قدرت و حاکمیت | Microsoft & G42 | World Government Summit 2026 | 🔹رهبران مایکروسافت و G42 در اجلاس دبی اعلام کردند که هوش مصنوعی اکنون از مرحله «پروژه‌های آزمایشی» عبور کرده و به هسته مرکزی خدمات دولتی تبدیل شده است. پنگ شیائو (مدیر G42) با اعلام اتصال شبکه برق ملی امارات به «شبکه هوش سراسری»، تأکید کرد که اهمیت هوش مصنوعی برای دولت‌های آینده، حتی از الکتریسیته نیز فراتر خواهد رفت. 🔹 امارات؛ هاب جهانی پردازش ذهنی: ساخت یک پردیس عظیم هوش مصنوعی با ظرفیت ۵ گیگاوات در امارات، امکان تولید روزانه ۱۰۰ تریلیون توکن را فراهم می‌کند. این زیرساخت عظیم، به لطف اتصال فیبر نوری زیردریایی، خدمات هوشمند را با تأخیر کمتر از ۱۰۰ میلی‌ثانیه به ۴ میلیارد نفر در سراسر جهان می‌رساند. این به معنای صادرات «هوش‌بهر دیجیتال» از دبی به نیمی از جمعیت جهان است. 🔹 انقلابِ «عامل‌های خودمختار» (Agentic AI): اسکات گاتری (مایکروسافت) از گذار بزرگ سال ۲۰۲۶ پرده برداشت: عبور از سیستم‌های چت‌محور (Chat) به «عامل‌های خودمختار». برخلاف سیستم‌های قدیمی که منتظر دستور انسان بودند، این عامل‌ها وظایف را به صورت مستقل، حتی بدون نظارت گام‌به‌گام، اجرا می‌کنند. در همین راستا، مایکروسافت و G42 در حال راه‌اندازی «کارخانه عامل‌ها» (Agent Factory) هستند تا هزاران کارگزار هوشمند را برای مدیریت بخش‌های مختلف، از بهداشت و درمان تا حکمرانی شهری، تولید کنند. 🔹 حاکمیت ملی و هوشِ مستقل (Sovereign AI): در مدل جدید، مفهوم «حاکمیت» با «کنترل بر مدل‌های هوش مصنوعی» گره خورده است. برای دولت‌ها، امنیت داده و استقرار در داخل مرزها (In-country deployment) به یک ضرورت امنیتی تبدیل شده است. اپلیکیشن TAMM در ابوظبی، نمونه‌ای زنده از این حکمرانی است که در آن هوش مصنوعی نه یک ابزار جانبی، بلکه «موتور اصلی» پاسخگویی به شهروندان است. 🔺این تحول، جغرافیای قدرت را بازتعریف می‌کند: ۱. نظم نوین «توکن‌محور»: قدرت ملی دیگر با بشکه‌های نفت سنجیده نمی‌شود، بلکه با «ظرفیت تولید توکن» و «تأخیر شبکه» مشخص می‌گردد. کشوری که کنترل تولید توکن را در اختیار دارد، کنترلِ «منطق تصمیم‌گیری» در منطقه را در دست خواهد داشت. ۲. عامل‌ها به جای کارمندان: ظهور «کارخانه عامل‌ها» به معنای خودکارسازی سلسله‌مراتب اداری است. این موضوع اگرچه بهره‌وری را به شدت بالا می‌برد، اما لایه جدیدی از «حکمرانی الگوریتمی» را ایجاد می‌کند که در آن نظارت بر «رفتار غیرقابل‌پیش‌بینی ماشین» (Unpredictable behavior) به بزرگترین چالش امنیتی تبدیل می‌شود. ۳. استعمار دیجیتال نوین: توانایی رساندن خدمات هوش مصنوعی به ۴ میلیارد نفر، نوعی نفوذ نرم و عمیق را ایجاد می‌کند که می‌تواند الگوهای رفتاری و شناختی توده‌ها را در مقیاس قاره‌ای بازطراحی کند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 مدیریت «پهنای باند ذهنی»: هوش مصنوعی و مهندسی بار شناختی | Michael Kiener & Laura Landon | 🔹 صحنه نبرد ذهن: کلاس‌های درس و دوره‌های آموزشی، صرفاً محل انتقال اطلاعات نیستند؛ بلکه فضایی برای رقابت بر سر «ظرفیت پردازش مغز» محسوب می‌شوند. اگر طراحی آموزشی، محدودیت‌های بیولوژیک ذهن را نادیده بگیرد، مخاطب دچار «سربار شناختی» (Cognitive Overload) شده و سیستم پردازشی او قفل می‌کند. مایکل کینر و لورا لاندون، با استناد به نظریه بار شناختی (CLT) جان سوئلر، نشان می‌دهند که چگونه می‌توان از هوش مصنوعی نه به‌عنوان یک ابزار لوکس، بلکه به‌عنوان یک «کارگزار هوشمند» برای مدیریت ترافیک ذهنی و بهینه‌سازی یادگیری استفاده کرد. 🔹 آناتومی بار شناختی: برای تسلط بر فرآیند یادگیری، باید سه نوع بار که بر ذهن مخاطب فشار می‌آورند را تفکیک و مدیریت کرد: ۱. بار ذاتی (Intrinsic): سختیِ غیرقابل‌اجتنابِ خودِ محتوا (مانند پیچیدگی ساختار آناتومی بدن یا گرامر یک زبان جدید). این بار، طبیعتِ میدان نبرد است. ۲. بار بیرونی/مزاحم (Extraneous): فشاری که ناشی از «نحوه ارائه» نامناسب است (اسلایدهای شلوغ، نویزهای بصری، رابط کاربری بد). در ادبیات جنگ شناختی، این همان «نویز» است که باید حذف شود تا سیگنال اصلی دریافت گردد. ۳. بار مؤثر/بهینه (Germane): تلاشی که ذهن برای «الگوسازی» (Schema Building) و تبدیل اطلاعات به دانش بلندمدت صرف می‌کند. هدف نهایی، هدایت تمام انرژی ذهنی به سمت این بخش است. 🔹 هوش مصنوعی؛ شمشیر دو لبه: هوش مصنوعی (AI) می‌تواند در این معادله نقش تعیین‌کننده داشته باشد. در نقش متحد: AI می‌تواند با تولید «مثال‌های حل‌شده» (Worked Examples)، شکستن مسائل پیچیده به گام‌های کوچک (Scaffolding) و ارائه بازخورد در لحظه، بار شناختی را مهندسی کند. این یعنی تطبیق سطح دشواری اطلاعات با «رم» (Working Memory) مغز دانشجو. در نقش تهدید: اگر AI صرفاً به خاطر نوآوری و بدون استراتژی استفاده شود، خود به یک عامل حواس‌پرتی و افزایش‌دهنده بار بیرونی تبدیل می‌شود. 🔹 تکنیک‌های مهندسی ذهن با AI: نویسندگان راهکارهایی را برای استفاده از هوش مصنوعی جهت بهینه‌سازی بار شناختی پیشنهاد می‌دهند: شکست سازنده (Productive Failure): استفاده از AI برای طراحی سناریوهایی که دانشجو در محیطی امن اشتباه کند تا شکاف‌های دانشی او آشکار شود (مخصوص کاربران پیشرفته). لایه‌بندی اطلاعات: استفاده از AI برای تبدیل تدریجی کار گروهی به انفرادی و حذف آرام حمایت‌ها (Fading support) همگام با افزایش مهارت. پایش وضعیت ذهنی: استفاده از ابزارهای هوشمند برای سنجش لحظه‌ای میزان درک مخاطب (مانند "Exit Tickets" یا بازخوردهای ۱ دقیقه‌ای) و جلوگیری از اشباع ذهنی. 🏷 پیوست خبری 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 تأسیس «خط لوله» استعدادهای هوش مصنوعی؛ اتحاد استراتژیک «رابین» و دانشگاه آمریکایی مصر 🔹 همگرایی صنعت و آکادمی برای تسلط داده‌محور: شرکت «رابین» (بازوی تخصصی علم داده و هوش مصنوعی هلدینگ Beltone) در یک اقدام راهبردی، یادداشت تفاهمی را با «دانشگاه آمریکایی قاهره» (AUC) امضا کرد. هدف این توافق، ایجاد یک زیست‌بوم یکپارچه برای توسعه استعدادها و پژوهش‌های کاربردی است؛ جایی که مرز بین آموزش آکادمیک و نیازهای عملیاتی بازار حذف می‌شود. 🔹 عملیات در عمق دانشگاه: این توافق‌نامه یک‌ساله که با محوریت دپارتمان ریاضیات و علوم اکچوئری (MACT) آغاز شده، فراتر از یک همکاری ساده است. رابین با نفوذ در ساختار آموزشی، امکان «ورودی دادن به برنامه درسی» (Curriculum Input)، نظارت مشترک بر پروژه‌های تحقیقاتی ارشد و برگزاری دوره‌های کارآموزی را به دست می‌آورد. این یعنی صنعت، مستقیماً ذهنیت و مهارت نیروی کار آینده را در مرحله شکل‌گیری (Education Phase) مهندسی می‌کند. 🔹دکتر ایهاب عبدالرحمن (پروست دانشگاه AUC) با اشاره به اینکه هوش مصنوعی در حال بازتعریف «آینده کار» است، تأکید دارد که این همکاری، دانشجویان را مستقیماً در معرض چالش‌های واقعی جهان قرار می‌دهد. از سوی دیگر، بسما رادی (مدیرعامل رابین) این حرکت را ساخت یک «خط لوله پایدار» (Sustainable Pipeline) از استعدادهای هوش مصنوعی می‌نامد که هدف آن ترجمه پژوهش‌های پیشرفته به تأثیرات واقعی اقتصادی و تجاری است. 🔺این توافق‌نامه نمادی از تغییر پارادایم در تربیت «سربازان شناختی» آینده است. ۱. کنترل زنجیره تأمین مغز: استفاده از اصطلاح "Pipeline" (خط لوله) توسط مدیران رابین نشان می‌دهد که نگاه به نیروی انسانی متخصص، نگاه به یک منبع استراتژیک است که باید جریان آن تضمین شود. ۲. شکل‌دهی به اذهان در مبدأ: با دخالت دادن شرکت‌های هوش مصنوعی در «طراحی برنامه درسی»، دانشگاه‌ها عملاً به آزمایشگاه‌های R&D شرکت‌ها تبدیل می‌شوند و دانشجویان پیش از فارغ‌التحصیلی، با الگوهای ذهنی و ابزارهای مورد نظر آن شرکت «کالیبره» می‌شوند. ۳. توسعه بومی قابلیت‌های سایبری: تمرکز مصر بر تقویت همزمان ریاضیات (به عنوان پایه منطق) و هوش مصنوعی، نشان‌دهنده تلاش برای ایجاد یک زیرساخت بومی قوی در حوزه داده و محاسبات است. 🏷 پیوست خبری 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 ریاض؛ پایتخت جهانی نفوذ؛ مهندسی آینده رسانه در FOMEX 2026 | Saudi Media Forum & FOMEX 2026 | 🔹 ریاض؛ فراتر از یک شهر، یک پیام رسانه‌ای: پنجمین دوره مجمع رسانه‌ای عربستان (SMF) و نمایشگاه آینده رسانه (FOMEX) در ریاض، با پیامی روشن از سوی وزیر رسانه این کشور افتتاح شد: «ریاض به پایتخت جهانی نفوذ تبدیل شده است.» این رویداد تنها یک نمایشگاه تکنولوژیک نیست، بلکه نقشه راهی برای تبدیل رسانه به موتور محرک رشد اقتصادی و ابزار قدرت نرم است. 🔹 ۱۲ ابتکار راهبردی برای تسلط بر فضا: سلمان الدوساری، وزیر رسانه، از ۱۲ ابتکار کلیدی پرده برداشت که قلب تپنده آن‌ها پیوند «داده» و «خلاقیت» است: بوت‌کمپ نوآوری رسانه‌ای (Saudi MIB): تمرکز بر روزنامه‌نگاری افزوده (Augmented Journalism)، تولید محتوای هوشمند و استفاده از مجریان مجازی (Virtual Presenters). سند اصول هوش مصنوعی در رسانه: تدوین چارچوب اخلاقی و عملیاتی برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی (با همکاری SDAIA). ابتکارهای Tamkeen و Numo: تبدیل ایده‌های کارآفرینی رسانه‌ای به مدل‌های تجاری پایدار و حمایت از استارتاپ‌های حوزه محتوا. 🔹 ارتش محتواسازان در قدیه: میزبانی از بیش از ۲,۰۰۰ تولیدکننده محتوا و اینفلوئنسر از ۹۰ کشور جهان در قالب انجمن ImpaQ در شهر قدیه، نشان‌دهنده تلاش برای ایجاد یک شبکه جهانی از «تأثیرگذاران» (Impact Makers) است که تحت برند و چشم‌انداز ۲۰۳۰ فعالیت می‌کنند. 🔹 داده‌محور کردن سیاست‌های رسانه‌ای: راه‌اندازی «مرکز مطالعات رسانه‌ای و نظرسنجی» توسط خبرگزاری رسمی عربستان (SPA)، نشان‌دهنده رویکرد علمی برای پایش افکار عمومی و تنظیم سیاست‌های رسانه‌ای بر اساس تحلیل‌های دقیق داده‌ای است. 🔺این حجم از سرمایه‌گذاری نشان‌دهنده چند تغییر استراتژیک است: ۱. امنیت شناختی نسل جوان: تأکید بر ساخت محیط‌های رسانه‌ای «آگاهانه» به جای محدودسازی، نشان‌دهنده درک عمیق از این واقعیت است که در عصر دیجیتال، قرنطینه اطلاعاتی غیرممکن است و تنها راه، «واکسیناسیون شناختی» و تقویت هویت ملی است. ۲. جنگ ابزارها (Virtual Presenters): ورود رسمی به حوزه مجریان مجازی و هوش مصنوعی مولد، به معنای کاهش هزینه‌های تولید و افزایش سرعت واکنش در نبردهای رسانه‌ای است. ۳. اقتصاد نفوذ: تبدیل رسانه از یک بخش هزینه‌بر به یک بخش سودآور (از طریق گزارش فرصت‌های سرمایه‌گذاری)، هدف‌گذاری برای جذب سرمایه‌های جهانی در اکوسیستم رسانه‌ای منطقه را نشان می‌دهد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 خرید استارتاپ اسرائیلی توسط اپل در آستانه جهش جنگ شناختی صوت‌محور | Reuters | 🔹شرکت اپل اعلام کرد استارتاپ اسرائیلی Q.ai را که در حوزه هوش مصنوعی صوتی فعالیت می‌کند، خریداری کرده است؛ معامله‌ای که بنا بر منابع آگاه، ارزشی حدود ۱.۶ میلیارد دلار داشته، هرچند اپل به‌طور رسمی رقم آن را اعلام نکرده است. این استارتاپ پیش‌تر با حمایت صندوق‌هایی چون Kleiner Perkins، Spark Capital، GV (Google Ventures سابق) و Exor رشد کرده بود. 🔹Q.ai روی توسعه فناوری‌هایی کار می‌کند که با استفاده از یادگیری ماشین، درک گفتار آهسته و نجوا (Whispered Speech) را برای دستگاه‌ها ممکن می‌سازد و کیفیت صدا را در محیط‌های پیچیده و پرنویز بهبود می‌دهد. اپل به‌طور مشخص اعلام نکرده این فناوری در کدام محصولات به‌کار گرفته خواهد شد، اما هم‌زمانی این خرید با توسعه قابلیت‌های هوش مصنوعی در AirPods معنادار تلقی می‌شود. 🔹نکته راهبردی‌تر، ثبت پتنت Q.ai در سال گذشته است؛ فناوری‌ای که با تحلیل «ریز‌حرکات پوست صورت» (Facial Skin Micromovements) می‌تواند: ▫️کلمات اداشده یا حتی صرفاً اداشده با لب (lip-reading پیشرفته) ▫️هویت فرد ▫️وضعیت احساسی ▫️ضربان قلب، نرخ تنفس و شاخص‌های زیستی دیگر را شناسایی و تحلیل کند. این فناوری عملاً مرز میان شنیدن، دیدن و زیست‌سنجی (Biometrics) را از میان برمی‌دارد. 🔹تمام ۱۰۰ کارمند Q.ai از جمله مدیرعامل آن آویاد مایزلز و هم‌بنیان‌گذارانش به اپل ملحق می‌شوند. مایزلز پیش‌تر بنیان‌گذار شرکت PrimeSense بود؛ شرکتی که اپل در سال ۲۰۱۳ آن را خرید و همین معامله، مسیر گذار آیفون‌ها از حسگر اثر انگشت به تشخیص چهره (Face ID) را هموار کرد. این سابقه، وزن راهبردی خرید جدید اپل را دوچندان می‌کند. 🔹به‌عبارت دیگر، اپل با این خرید، نه‌فقط کیفیت صدا، بلکه ژئوپلیتیک شنیدن و فهم انسان را هدف گرفته است؛ حرکتی که مرز میان نوآوری فناورانه و میدان‌های نوین جنگ شناختی را بیش از پیش محو می‌کند. 🔺خبرگزاری رویترز در گزارشی، این خرید را بخشی از راهبرد کلان اپل برای تعمیق قابلیت‌های هوش مصنوعی در تعامل انسان–دستگاه توصیف می‌کند؛ راهبردی که با تکیه بر داده‌های زیستی و تحلیل‌های شناختی، افق‌های جدیدی در کنترل، فهم و بازتعریف تجربه انسانی می‌گشاید. 🏷 پیوست خبری–تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

📚 کتاب ذهن و نقش آن در جنگ های شناختی #معرفی_کتاب #هفته_سی‌وپنجم 📄 چند خطی درمورد کتاب: کتاب ذهن و نقش آن در جنگ‌های شناختی نوشته حامد بخششی از کتاب‌های تخصصی انتشارات دانشگاه و پژوهشگاه دفاع ملی است. اين دانشگاه و پژوهشگاه از مراکز علمی کلیدی و حساس در عرصه مسائل راهبردی اسـت که از بدو تشکیل و راه‌اندازی آن، پـس از پیروزی انقلاب اسلامی، در صحنه آموزش مسائل دفاعی- امنیتی و متناسـب بـا اهـداف جمهـوری اسلامی در سطوح مديران عالی کشوری و لشکری پیش‌قدم بوده است. این پژوهشگاه وظیفه اصلی خـود را آموزش فرماندهان و مديران عالی‌رتبه کشور قرار داده است. 🔗 برای دانلود/ خریداری کتاب 🔗 برای مطالعه و اطلاعات بیشتر 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

✍ روایت متاکاگ از کتاب ذهن و نقش آن در جنگ‌های شناختی 🔹این اثر، با زبانی روشن و در عین حال تحلیلی، تلاش می‌کند یکی از پنهان‌ترین میدان‌های منازعه‌ی عصر ما را توضیح دهد: میدان ذهن انسان. نویسنده با دقت نشان می‌دهد که جنگ شناختی از مسیر ادراک، احساس، قضاوت و انتخاب پیش می‌رود؛ دقیقا همان زمانی که انسان خیال می‌کند آزادانه فکر می‌کند، اما در واقع در یک مسیر از پیش طراحی‌شده قدم می‌زند. 🔹نکته‌ی محوری کتاب، الگو و سیری شش‌مرحله‌ای است از شکل‌گیری و تغییر افکار عمومی. از پیدایش آگاهی آغاز می‌شود؛ جایی که هنوز واکنش احساسی شکل نگرفته و مسئله صرفاً وارد میدان توجه می‌شود. سپس به مرحله‌ی درک فوریت می‌رسد؛ جایی که رسانه، مسئله‌ای را از میان انبوه موضوعات، به «مسئله‌ی اصلی» تبدیل می‌کند. بعد نوبت دست‌یابی به راه‌حل‌هاست؛ مرحله‌ای بسیار حساس که در آن، بدون درک کامل پیچیدگی‌ها، چند راه‌حل مشخص و محدود برجسته می‌شوند. 🔹اما کتاب هوشمندانه نشان می‌دهد که کار اینجا تمام نمی‌شود. در مرحله‌ی فکر خام، مقاومت ذهنی مخاطب بروز می‌کند؛ جایی که انسان هنوز در حال سنجیدن پیامدهاست. سپس وارد مرحله‌ی ارزیابی و انتخاب موضوعی هوشمندانه می‌شویم؛ مرحله‌ای دشوار که نیازمند عقلانیت، مقایسه و عبور از احساسات اولیه است. و در نهایت، قضاوت مسئولانه اخلاقی و احساسی شکل می‌گیرد؛ همان نقطه‌ای که افکار عمومی تثبیت می‌شود و تغییر آن بسیار پرهزینه خواهد بود. 🔸اهمیت این کتاب دقیقاً در همین‌جاست: نشان می‌دهد که اگر این مراحل به‌درستی فهم نشوند، تحلیل‌ها گمراه‌کننده و نتایج، از پیش باخته خواهند بود. کتاب به‌خوبی هشدار می‌دهد که افکار عمومی، پدیده‌ای ایستا نیست؛ سیال است، قابل جهت‌دهی است و اگر محقق یا تحلیل‌گر نتواند تشخیص دهد جامعه در کدام مرحله ایستاده، ناخواسته در دام روایت‌سازی‌های تحمیلی خواهد افتاد. 🔹از این منظر، کاربرد کتاب در فهم جنگ رسانه‌ای و شناختی غرب علیه ایران کاملاً ملموس است. آنچه امروز در قالب عملیات روانی، روایت بحران، القای بن‌بست، بزرگ‌نمایی نارضایتی‌ها و کوچک‌نمایی توانمندی‌ها می‌بینیم، دقیقاً بر همین منطق استوار است: مدیریت مراحل ادراک جمعی. این کتاب کمک می‌کند بفهمیم بسیاری از پیام‌ها برای توقف جامعه در یک مرحله‌ی خاص از این چرخه طراحی شده‌اند؛ معمولاً در جایی پیش از قضاوت مسئولانه. 🔹قوت کتاب در این است که نه شعار می‌دهد و نه اغراق می‌کند. زبانش تا حد زیادی همه‌فهم است، اما ساده‌انگار نیست. مخاطب حس می‌کند نویسنده مسئله را می‌شناسد، با آن زندگی کرده و حالا می‌خواهد آن را با خواننده در میان بگذارد؛ نه از موضع بالا، بلکه از جایگاه تحلیل‌گری آگاه. 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت