آدم‌ها همیشه از رفتن نمی‌ترسند؛ از این می‌ترسند که جای خالی‌شان برای کسی مهم نباشد. People aren’t always afraid of leaving; they’re afraid that their absence won’t matter to anyone. 《Midnight Lilium》

بعضی آدم‌ها را نمی‌بخشی چون ضعیفی؛ می‌بخشی چون نمی‌خواهی سنگینیِ آن اتفاق تا همیشه همراهت بماند. You don’t forgive some people because you’re weak; you forgive because you don’t want to carry the weight of what happened forever. 《Midnight Lilium》

گاهی بیشترین تنهایی، در میانِ جمع اتفاق می‌افتد؛ وقتی هیچ‌کس واقعاً تو را نمی‌بیند. 《Midnight Lilium》

همه چیز از یک انتخاب شروع می‌شود؛ و گاهی تمام زندگی، نتیجه‌ی یک «آره» یا یک «نه» ساده است. Everything begins with a choice; and sometimes an entire life is shaped by a simple “yes” or “no.” 《Midnight Lilium》

گاهی آدم‌ها را از دست می‌دهی نه به‌خاطر جدایی، بلکه به‌خاطر اینکه دیگر نمی‌توانند تو را همان‌طور که بودی ببینند. Sometimes you lose people not because of parting, but because they can no longer see you as you once were. 《Midnight Lilium》

بعضی چیزها را هیچ وقت نمی‌توان فهمید، مگر اینکه سکوت کنی و فقط نگاه کنی. Some things can never be understood unless you stay silent and just observe. 《Midnight Lilium》

گاهی نگه داشتن، تنها به معنی نترسیدن نیست؛ به معنی این است که هنوز چیزی ارزشش را دارد. 《Midnight Lilium》

بعضی خاطره‌ها حتی وقتی فراموش می‌شوند، باز هم بخشی از تو باقی می‌مانند. Some memories, even when forgotten, still remain a part of you. 《Midnight Lilium》