بعضی مسیرها را باید تنها رفت؛ نه برای اینکه کسی همراهت نیست، بلکه برای اینکه خودت را پیدا کنی. Some paths must be walked alone; not because no one is with you, but because you need to find yourself. 《Midnight Lilium》

دل آدم گاهی از نبودنِ یک نفر خالی نمی‌شود، از نبودنِ حسی خالی می‌شود که با او تجربه کرده بود. 《Midnight Lilium》

بعضی خداحافظی‌ها بلند گفته نمی‌شوند؛ در یک سردیِ نگاه اتفاق می‌افتند. Some goodbyes aren’t spoken aloud; they happen in the coldness of a glance. 《Midnight Lilium》

قرار نیست همه بفهمندت؛ گاهی کافی‌ست خودت بدانی چرا آن‌طور شدی. 《Midnight Lilium》

دست‌هایی که می‌گیرند، همیشه قوی‌ترین نیستند؛ گاهی آرام‌ترینشان کافی‌ست. Hands that hold aren’t always the strongest; sometimes the gentlest ones are enough. 《Midnight Lilium》

گاهی لبخند، نه شادی است و نه رضایت؛ بلکه تصمیمی‌ست برای ادامه دادن. Sometimes a smile is neither joy nor contentment; it’s a decision to keep going. 《Midnight Lilium》

هر سکوت، حرفی دارد که فقط دل می‌فهمد؛ و بعضی حرف‌ها هرگز گفته نمی‌شوند. 《Midnight Lilium》

گاهی دلگیر می‌شوی، نه از کسی، که از انتظاری که هیچ وقت برآورده نشد. Sometimes you feel upset, not because of someone, but because of an expectation that was never met. 《Midnight Lilium》

بعضی چیزها را نمی‌شود پس گرفت، نه چون فراموش کرده‌ایم، بلکه چون دیگر همان نیستند که بودند. Some things cannot be taken back, not because we’ve forgotten, but because they are no longer what they used to be. 《Midnight Lilium》