باد، مسیر خودش را پیدا می‌کند بدون اینکه از مقصد دیگران آگاه باشد. The wind finds its own path without knowing the destination of others. 《Midnight Lilium》

لحظه‌ها مثل دانه‌های شن در دست‌اند، هرچه سعی کنی نگه داری، بعضی‌ها رها می‌شوند. Moments are like grains of sand in your hand; no matter how hard you try to hold them, some slip away. 《Midnight Lilium》

درختان هر سال برگ‌های خود را می‌ریزند، اما ریشه‌هایشان در زمین حک شده باقی می‌ماند. Trees shed their leaves every year, yet their roots remain etched in the earth. 《Midnight Lilium》

ساعت‌ها می‌گذرند، اما هیچ‌کس نمی‌تواند لحظه‌ای را پس بگیرد. Hours pass, yet no one can reclaim a single moment. 《Midnight Lilium》

ابرها می‌آیند و می‌روند، اما آسمان همیشه خودِ آسمان باقی می‌ماند. Clouds come and go, yet the sky always remains itself. 《Midnight Lilium》

سایه‌ها با نور زاده می‌شوند، و هر تاریکی نشانه‌ی نوری است که در انتظار است. 《Midnight Lilium》

آتش بدون دود نمی‌سوزد، و زندگی بدون چالش معنا نمی‌یابد. Fire does not burn without smoke, and life finds no meaning without challenges. 《Midnight Lilium》

برف آرام زمین را می‌پوشاند، بی‌هیچ سروصدا، و جهان را برای لحظه‌ای تازه می‌کند. Snow gently blankets the earth, silently renewing the world for a moment. 《Midnight Lilium》