یکی از قشنگ‌ترین حس‌های این روزهای من اینه که وقتی ویدیوهای مرتبط با این پویش رو می‌بینید، برام می‌فرستید و می‌گید یاد شما افتادم. این ویدیو رو چندین نفر برام فرستادن. شکر بابت وجودتون. #سفره_حلال #قرنطینه @Mim_3ad

راستش تازگیا یه گارد عجیب و سفت‌وسختی نسبت به کل پکیج مکاتب غربی پیدا کردم. قضیه دیگه فقط فرار از کانت و هگل و دکارت و فروید نیست‌. کلا هر اسم و هر ایسمی که از اون طرف آب میاد، روی مخم می‌ره. از اگزیستانسیالیسم و پست‌مدرنیسم گرفته تا تئوری‌های روان‌کاوی و جامعه‌شناسی‌شون. به مرحله‌ای رسیدم که تا کسی با ژست روشنفکری می‌خواد جهان رو با عینک اینا برام تفسیر کنه، جیغ می‌کشم.

بعد از اون بدتر زمانی که استادت با ادعای رویکرد اسلامی، تموم انرژی‌ش رو می‌ذاره تا به زور و ضرب، مفاهیم قرآنی رو با تئوری‌های امثال این مرتیکه فروید کوک بزنه. چرا فکر می‌کنیم کلام خدا و مفاهیم عمیق خودمون برای معتبر بودن، نیاز به تاییدیه و برچسب آدمای عقده‌ای و پامنقلی اونوریا دارن که خودشون تو بدیهیات زندگی و روان خودشون گیر کرده بودن. این حجم از خودباختگی و حقارت فکری واقعا غیرقابل تحمله برام.

طنز تلخ ماجرا اینجاس که یه مشت آدم که خودشون از دم مریض روانی بودن، شدن پایه‌گذار روان‌شناسی و حالا ما مجبوریم برای تک‌تک تصمیم‌های مهم زندگی‌مون طبق نسخه‌ی اینا عمل کنیم! از اون خنده‌دارتر اینکه باید همیشه چشم‌مون به دست‌شون باشه تا یه دفترچه راهنمای جدید مثل ICD یا DSM بیرون بدن. دفترچه‌هایی که نسخه‌ی امسال‌ش، تشخیص‌های پارسال‌ش رو رسما نقض می‌کنه یعنی ما عنان زندگی و روان‌مون رو دادیم دست یه مشت تئوری متزلزل که حتی خودشون هم نمی‌تونن روی حرف دیروزشون بایستن بعد برای اعتبار بخشیدن به دین‌مون هم از همینا وام می‌گیریم.

تو جامعه‌شناسی هم یه عده نظریه‌پرداز غوطه‌ور تو بحران‌های قرن نوزدهم اروپا، نشستن و برای کل جوامع بشری نسخه پیچیدن. آدمایی که بالاترین سطح درک‌شون از اجتماع، مبارزه‌ی طبقاتی و ساختارهای مادی بود. آدمایی که هیچ فهمی از روح جامعه، معنویت و پیوندهای عمیق انسانی نداشتن و همه‌چیز رو تو آزمایشگاه خشک پوزیتیویسم (اثبات‌گرایی) خلاصه کردن. بعد ما اینجا چه کار می‌کنیم؟ همون اساتید مثلا بومی ما، کتاب‌های ترجمه‌شده‌ی اینا رو مثل وحی منزل دست می‌گیرن و می‌خوان دردها و معضلات جامعه‌ی ما رو با فرمول‌های کسانی حل کنن که خودشون پایه‌گذار از هم پاشیدن نهاد خانواده و اتمیزه شدن انسان غربی بودن. ما داریم با تئوری‌های کسانی جامعه‌مون رو تحلیل می‌کنیم که ته خروجی تفکرشون، همین انسان تنهای سرگشته‌ی مدرنه. چطور انتظار داریم این نسخه‌های بیمارگونه، برای ما شفابخش باشه؟

جناب روسو، پیامبر آزادی و حقوق مدنی. کسی که کتاب امیل‌‌ش هنوز که هنوزه، منبع تعلیم و تربیت تو دانشگاه‌های ماست❤️‍🩹 می‌دونین این نابغه‌ی تربیتی با بچه‌های خودش چیکار کرد؟ هر پنج فرزندش رو بلافاصله بعد از تولد، داد به پرورشگاه‌های پاریس و رهاشون کرد. پرورشگاه‌هایی که تو اون زمان به خاطر کثافت و بیماری، عملا قتلگاه نوزادان بود. یعنی تئوریسین بزرگ تربیت مدرن، حتی نتونست بوی پوشک بچه‌های خودش رو تحمل کنه، اون وقت ما می‌خوایم با تئوری‌هاش، ساختار آموزش و پرورش‌مون رو اصلاح کنیم🤦🏻‍♀

مارکس که دیگه یه اسطوره‌س برای خودش. کسی که قرار بود با تئوری‌هاش اقتصاد جهان رو زیر و رو کنه و ناجی کارگران و طبقات مظلوم باشه. واقعیت زندگیش؟ یه آدم به شدت بی‌مسئولیت که در مدیریت اقتصاد یه خانواده‌ی چهارنفره فلج بود و تموم عمرش با پول‌توجیبی دوستش (انگلس) زندگی کرد. از همه فاجعه‌بارتر اینکه جناب مارکس، در حالی که برای حقوق کارگران گلو پاره می‌کرد، با خدمتکار خونه‌ی خودش (هلن دموت) که حتی بهش حقوق هم نمی‌داد، وارد رابطه‌ی نامشروع شد و یه بچه‌ی بی‌هویت پس انداخت. آخر سر هم برای اینکه آبروش پیش زنش نره، یقه انگلس رو گرفت که بیا بگو این بچه مال توئه.

حالا از کنت و وبر بگذریم که در توهم و فروپاشی روانی، اصلا تو یه لیگ دیگه‌ن. فاجعه اینجاس که این لجن‌زار، دقیقا کارنامه و زندگی همون بت‌هاییه که اساتید دانشگاه‌های ما، با کت‌وشلوار و پشت اون ژست‌های غلیظ روشنفکری، دارن براشون یقه پاره می‌کنن. طوری تئوری‌های این جماعت روان‌پریش رو با افتخار روی تخته می‌نویسن و در مغز دانشجو فرو می‌کنن که انگار در آسمون باز شده و شالاپی وحی منزل شده بهشون. آدمایی که از پس مدیریت تخت‌خواب و خانواده‌ی خودشون برنیومدن، حالا با کادوی همین اساتید مرعوب و خودباخته، شدن معماران فرهنگ و جامعه و ناجی زنان ما. خیلی حرفه.

دیروز یه نشست خیلی‌خوب و پربار با بچه‌های دغدغه‌مند تیم قرنطینه داشتیم. این تیم پای‌کار و خوش‌فکر، از بچه‌های اصفهانن😍 واقعا باید به این همت بلند و جهادشون دست‌مریزاد گفت. وب‌سایت قرنطینه qlist.ir

این عاااااااالیه🤣