جلسه امروز باعث شد حداقل یکم امیدوار بشم منم میتونم کاری نداره منم به جاهای خوب برسم من توانایی شو از لحاظ هوشی،فکری،امکانات و... دارم فقط باید همت کنم همین من بخام خیلی کارا میشه ولی بعضی جاها وسط راه گم میشم واسچی اومدم ریاضی تهش که چی گم میشم دنبال چی میخاستم برم بعد دیگه نمیخام و وقتی نمیخام واقعا نمیشه

به قول معلممون می‌گفت:« این سه سال شبیه قیف برعکسه سه سال زجر می‌کشی به اندازه همه این ده سالی که اومدی مدرسه بعد نتیجه شو میبینی راحت میشی آزاد میشی » نه که اون ور قیف مشکل و سختی و زجر نباشه هست زندگی همینه ولی از این استرس و کنکور و دغدغه های آینده میای بیرون راحتتر میشی...

کاش گم نکنم خودمو کاش گم نکنیم خودمونو

خیلی وقته دارم دنبال خودم میگردم خیلی وقته اصن من میتونم؟ من هم کسی میشم رو این کره خاکی؟ میشه منم یه روز سرمو بالا بگیرم که تو یه موقعیت خوب باشم و از تلاشم به بقیه بگم؟ واقعا میشه؟ من؟ میتونم؟

مشکل من کم خود بینی ع.. خودمو کم میبینم کم خودمو قبول دارم سخته دارم روش کار میکنم... ولی خوبیی که داره حداقلش نمیزاره مغرور شم من از مغروریت خوشم نمیاد🙃

و کلنجار من با زبان...

«السلام علیک یا حجت الله فی ارضه»

یادت باشه هنوز تو فکرتم، نکردم اون دورا ولت.

حققققققق حقققق خیلی حق

پیشنهاد میکنم حتمااااا حتماااا کتاب «خانوم ماه» رو بخونید 🥲 اگه نخوندید فوق العاده زیباس این کتاب🌱✨ خیلی قشنگه..💕