منتظرم پیام بده، اما اگر پیام بده جواب نمیدم، هرگز هم خودم پیام نمیدم، اما باز می خوام پیام بده، می خوام بدونم فراموش نکرده.
مــــن ؛
صحبت دیروزم با منعم باعث شد بخوام یه تقدیمی بدم.
احتمالا ازش لذت زیادی میبرم.
برای در امتدادِ یک پایان می نویسم.
همچون سوکت پر هیاهویی، اشعار حافظ و سعدی، ناشناس و غم دار.
عمیقی به اندازه اقیانوس و آسمان.
زیبا و دلنشین.》