یک لیوان چای داغ، یک پنجره باز، و یک نیمه‌شبِ بی‌خواب. این یعنی بهترین درمان.

«نمی‌دانم چرا شب‌ها، دلم برای همه‌ی کسانی که ندیدم، تنگ می‌شود...»

شب، تنها جایی است که سکوت حرف می‌زند و واژه‌ها، بند از بالِ پرنده‌ها باز می‌کنند.

دلت را، با همه‌ی خستگی‌های روز، روی خطِ این قابِ بی‌قاب بگذار.

🤌🏻✨

+++

قلب منی:)🫠

حامد عسکری 🌱 .

یک لیوان چای داغ، یک پنجره که رو به تاریکی باز شده، و سکوتی که بلندتر از همهٔ حرفهای دنیاست. اینجا، میان نفسهای دیروز و فردا، دلم برای کسانی تنگ میشود که هرگز ندیدهام... برای صداهایی که فقط در خیال شنیدهام، برای دستهایی که شاید هیچوقت نگرفتند. شب که میشود، واژهها از قفسِ سینهام فرار میکنند، بال میگیرند و روی خطِ نازکِ این قاب بیقاب مینشینند. من فقط تماشا میکنم. تماشای حقیقتهایی که در سکوت زندانی بودند و حالا، آرام، رها میشوند. شاید فردا خواب باشم. شاید فردا همهچیز عادی باشد. اما امشب... امشب من هم مهمانِ رویای نیمه شبم. #رویانوشت