مکالمههای «بیدار میمونم برسی، منتظرتم، نباشی دوست ندارم برم، میآم باهم غذا بخوریم، از روزت بگو واسم، سر راه چی بخرم؟ بیا یکم بخوابم بعد میریم» خیلی سادهان اما عمیقاً اون لحظه حس میکنی زندهای. هیجانی که امنه، آرومه، یادت میره درد داری.
گاهی بی آنکه بفهمی
در طول زمان آدم دیگری میشوی.
بیشتر سکوت میکنی
دیرتر باور میکنی
و کمتر میرنجی.
اینکه هر روز صبح از تخت خواب بیرون بیای تا هربار و هربار با همون چیزای همیشگی روبرو بشی، واقعا شجاعت بزرگی می طلبه.
چارلز بوكفسکی
Morfin :)!
بدون شرح.
جایش خالی خواهد ماند و جای خالی اش از همه آنها که هستند زیباتر است.
بله دوستان حرفزدن خوب و کمککنندهس، ولی نه با کسی که نمیخواد بفهمه و بارها براش توضیح دادی
روی شیشه آرایشگاه نوشته بود؛
هیچکس شما را صرفاً بخاطر اینکه باطن تون زیباست دوست نخواهد داشت.
و این تلخ ترین تبلیغی بود که دیدم.