و من به اسمون خیره میشم و به ستاره ها نگاه میکنم و وقتی اون بالا دقیقا لبه ساختمون وایستادم با لبخندی درخشان تر از ماه یاحتی خورشید.. یادرخشان تراز هرچیزی که تاحالا شدی دیده باشی به همتون فکر میکنم و لحظه ای بعد با اطمینان خاطر درست رو به همه شما قدمی به جلو برمیدارم و تو ی اون لحظه هیچی جز شادی وجود منو فرا نمیگیره و تنها چیزی که میمونه ازم فقط یه خاطره است که احتملا خاطره خوشی باشه هرچند که من قبل از تاریکی ک مطلق تک تک شما را به یاد خواهم داشت... تک تک خنده ها و گریه ها، شادی ها دعوا ها و تمام گرمی که بهم بخشیدین..
هیچکس نمیدونه ته اون تاریکی به کجا ختم میشه ولی احتمالا توی دنیای بعدی ببینمتون
امیدوارم که توی دنیای بعد منی باشه و شماهم باشین و برخلاف این دنیای مزخرف دور از هم نباشیم و درکنار هم درست نزدیک هم جوری که گرمای لبخندمون واقعا حس بشه زندکی کنیم..))
✿✿✿
«ساکن اخترک 05 12»
شاد باشین!
☆☆☆