- فکر می‌کنم اشکال کار این‌جاست که ما مشغول به آن‌چه خود دوست داریم هستیم نه آن‌چه خدا دوست دارد باشیم.

هر موقع حس کردی بی دلیل حالت بهتره، شاید یکی دعات کرده باشه :)

وقتی «پدر ِامّت» می‌بینم دلم میخواد سال ها گریه کنم..

- كيف لقيتها وسط هي الزّحمة؟ + زحمة؟ صدّقني‌ ما شفت‌ حداغيرها! میان این همه شلوغی چگونه او را یافتی؟ شلوغی؟ باور کن جز او شخص دیگری را ندیدم‌!

چقدر دنیا رو جدی گرفتیم نه؟ هشتاد سال بعد من و شما کجاییم؟ قطعا نیستیم دیگه.. اونایی که هشتاد سال، نود سال قبل برا امام حسین گریه می‌کردن الان کجان؟ نیستن دیگه، ماهم نیستیم.. اونی که هشتاد، نود سال قبل بوده مثل الانِ ما دلش پیشرفت خواسته براش تلاش کرده، پولدار بوده، معروف بوده، عاشق بوده و.. اما الان کجاست؟ اونام دیگه نیستن.. عزیزترین آدم‌های زندگیمونم بعد از یه مدت مارو یادشون میره.. چقدر آدم ها تو دنیا معروف بودن الان دیگه کسی اون رو یادش نیست. خلاصه خطی کلام زندگی کن ولی نه برا دنیا، زندگی کن برا توشه اون دنیا

- سُورَةُ یُونُس

من آن مریضِ نجف واجبم ، تو بگو چه کنم؟

نیاز دارم کلامش رو به تک تک سلول هام تزریق کنم :))

زندگیم دقیقا اونجاست که میگه: یک ثانیه خورشیدم و یک ثانیه ابرم‌ تلفیق غم و شادی و دلتنگی و صبرم

مجموعه کفیل ( ترتیل کل قرآن ) قاری : امیرحسین ساجدی صفحه سوم @sajedifr