تحلیل تحرکات دشمن صرفا بر اساس نقشه پروازهای نظامی نیست. برای مثال همین پروازها گاهی تکراری است زیرا شیوه اینگونه است که تانکرها، جنگنده ها را به پایگاه های حوزه یوروکام در بریتانیا، آلمان، اسپانیا، بلغارستان، یونان و قبرس منتقل کرده، در مرحله بعدی به پایگاه های منطقه وارد می شوند. سپس همان تانکرها از منطقه و اروپا به اروپا و آمریکا برگشته و دسته دیگری را منتقل می سازند. لذا تصاویر انبوه پروازها بر روی نقشه را باید موشکافی کرد سنجید. البته باز هم همین تحلیل دارد که چه تعداد و چه نوع هواپیما در کدام پایگاه مسقرها می شوند. مثلا رصد E3 ها و E11 حتی می تواند اهمیت بیشتری نسبت به جنگنده‌ها داشته باشد. یا اگر تمرکز بر پایگاه های جنوب شرقی یوروکام باقی بماند یک معنای عملیاتی دارد و ورود به هر پایگاه منطقه نیز یک معنا. تا کنون اکثر ورودها به خاورمیانه به موفق سلطی اردن، امیرسلطان عربستان و علی السالم کویت صورت گرفته است. موضوع دیگر اینکه نباید بر روی یک نوع تحرک مثل ناوهای هواپیمابر یا پروازهای لجستیک تمرکز کرد و باید همه تحرکات آشکار و پنهان دشمن را مورد رصد قرار داد. برای مثال یک چیزی که در روزهای اخیر مکرر دیده شده، جلسات متعدد فرماندهی آمان با فرماندهان سنتکام است که خود حاوی بیش از یک معنا است. @Muhallel

امتداد این سیاست در سایر اقدامات نیروهای مسلح همانند تست‌ها و آزمایشات و ... خود را نشان می‌دهد. @Muhallel

زین شهر شهیدان تو با جامه گلگون پاکیزه تر از ابر بهاران همه رفتند ما با که نشینیم که یاران همه رفتند؟ 

در ساعات گذشته، نشریات غربی در حال گمانه‌زنی در خصوص مدل حمله آمریکا به ایران هستند. در این متن، صرفاً گزارش وال استریت ژورنال بررسی می‌شود. لازم به ذکر است که بررسی این گزارشات به معنای رد یا تایید آنها از سوی ما نیست. اکنون اگر فرض کنیم که گزارش وال استریت در خصوص "گزینه حمله محدود جهت عقب راندن موضع ایران در مذاکرات" صحیح بوده و در چارچوب عملیات روانی نیست، باید ریشه این گزینه را کشف کرد؛ نکته اینجاست، پلن آمریکا در بامداد ۲۴ دی نیز همین حمله محدود بود اما چرا آن را در لحظات آخر کنسل کرد؟ زیرا تهدید پاسخ گسترده ایران وجود داشته و آرایش پدافندی و آفندی سنتکام در منطقه نیز مناسب درگیری سنگین و طولانی نبود پس پنتاگون با تقویت شدید نیروهای خود، سعی کرد تا آن بخش سمت خود، یعنی آمادگی خود را برای حملات متقابل سنگین و طولانی بهبود ببخشد. پس اکنون فرماندهان پنتاگون می‌توانند به ترامپ بگویند ما می‌توانیم حمله محدود کنیم اما دفاع گسترده نیز داشته باشیم. تا اینجا ۵۰ درصد کار است؛ ۵۰ درصد دیگر کاملا مربوط به اراده و تصمیم ایران جهت پاسخ گسترده به حمله محدود دشمن است. کاخ سفید باید همواره این اصل را قطعی دانسته و حتی در پیش و پس از اجرای هر حمله محدود، باید آن را و یا حداقل نشانه های عملی آن را به چشم ببیند. زیرا در غیر این صورت، این راهبرد در محور شر جا می‌افتد که با حملات محدودِ دوره‌ای، می‌توان گام به گام ایران را به عقب راند. بنابراین، استقامت در اصول سیاسی و نمایش در عمل پاسخ گسترده به اقدام محدود دو گام اساسی جمهوری اسلامی جهت خنثی‌سازی این نقشه احتمالی است. @Muhallel

شب گذشته هواپیماهای جنگی رژیم صهیونیستی موجی از حملات وحشیانه را در چند نقطه مسکونی بقاع بدون هشدار قبلی اجرا کردند که در آمار اولیه منجر به شهادت ۹ و زخمی شدن ۲۸ تن دیگر شد. در یک مورد کل اعضای یک خانواده به شهادت رسیده و برخی پیکرها و اجساد قابل شناسایی نبوده و لذا احتمال افزایش آمار وجود دارد. مطابق گزارش ها، در این حملات چند تن از نیروهای حزب الله و مقاومت اسلامی به شهادت رسیدند. برای مجروحان نیز دعا کنیم. @Muhallel

با جمع آوری انبوه نشانه‌ها و البته خط زدن انبوه اطلاعات فریب و انحرافی اکنون از میان تمام سناریوهای موجود که تقریبا همگی در کانال بررسی شدند، سه سناریوی نهایی در خصوص حمله دشمن به خاک کشورمان وجود دارد که با کمیت و کیفیت فعلی آرایش دشمن همخوانی دارد. زین پس این سناریوها و الزامات مدیریت نبرد ایران را بررسی خواهیم کرد. @Muhallel

مجموع اقدامات فعلی دشمن را می‌توان در قالب یک عملیات تضعیف‌کننده دانست که هدف آن متزلزل کردن نقاط قوت جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت با اجرای متعدد عملیات‌های رسانه‌ای و شناختی، امنیتی، سیاسی و اقتصادی است تا بر نظامات تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، امنیتی و نظامی کشور تاثیر گذاشته و آن‌ها را از تعادل خارج کند. بنابراین تمام اقدامات دشمن از گسیل نیرو و محاصره، صحبت‌های تبلیغاتی و متعدد ترامپ (اولتیماتوم‌های چندگانه و خواهیم دید چه خواهد شد) و رسانه‌های غربی تا اقدامات ایذایی امنیتی اخیر همگی در این چارچوب تحلیل می‌شود. این نیاز دشمن نیز هست زیرا هم فشار را در طول مذاکرات افزایش می‌دهد و هم زمینه‌ساز و تسهیل‌گر سناریوهای جنگی آن‌ها است. این مدل پیش از جنگ ۱۲ روزه نیز اجرا شده بود. دلیل اجرای آن نیز از حیث راهبردی، این است که ایران و محور مقاومت، بازیگرانی پیچیده و شبکه محور هستند، بنابراین اگر بتوانند تعادل روانی - رفتاری و انسجام شناختی خود را حفظ کنند، با اصل انعطاف‌پذیری، با محیط پرآتش سازگار شده، سرعت و گستره نبرد را به مرور افزایش داده و باعث برهم زدن نظم محاسباتی دشمن می‌شوند. بنابراین از نظر اتاق فکر حریف اگر آن حلقه اول یعنی تعادل روانی - رفتاری و انسجام شناختی فرماندهی ایران بهم بخورد، زمان و فضا به سود آنها به جریان می‌افتد. در ماجرای حزب‌الله به وضوح دیدیم که دشمن با اجرای عملیات پیجری، بیش از هر چیز این تعادل روانی حزب‌الله را برهم زد و فرماندهی حزب نیز با جهد بسیار و کمک‌های ویژه جمهوری اسلامی ایران و در راس آن، نیروی قدس، موفق شد به مرور تعادل خود را بازیابد. اگر به موقعیت فعلی برگردیم، احیای مجدد ناآرامی‌ها در ایران که دشمن روی آن حساب ویژه باز کرده(نمونه: وقایع اخیر دانشگاه‌ها) می‌تواند بخشی از همین طراحی برهم زدن تعادل درونی کشور باشد تا شاخص ضربه‌پذیری از خارج افزایش یابد. راهکار چیست؟ @Muhallel

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار ۱۲ اسفند ۱۳۸۹ با گروهی از کارکنان وزارت اطلاعات فرمودند: " یکی از ضررها در جنگ این است که دشمن روحیه پیدا کند. اگر روحیه پیدا کرد، حملاتش را تشدید می‌کند ............ باید به دشمن ضربه بزنید. ما دو نوع ضربه زدن داریم؛ یکی جلوگیری از ضربه مورد امید دشمن است، این مهم است که او بخواهد کاری کند؛ ولی ما مانعش بشویم. یکی هم این است که به خودش ضربه بزنیم و دست و پایش را قطع کنیم. دستگاه ما باید بسیار هوشیار باشد." این دیدگاه در واقع می تواند به نوعی عملیات پیش‌دستانه بومی ایران باشد که در آن ما با شناسایی و پیش‌بینی طرح‌های حریف، از پیاده شدن آن‌ها پیشگیری می‌کنیم. سپس با قطع بازوان اجرایی و تهاجم به ساختارها و اهداف دشمن در قالب ضربات مرحله‌بندی شده و هماهنگ در زمان مناسب، روحیه حریف را تضعیف و نبض توان عملیاتی آن را می‌گیریم. بدین ترتیب با طراحی و اجرای اقدامات متعدد تهاجمی روحیه و انسجام فکری طرف مقابل بهم خورده و می توانیم حریف را مدیریت کنیم. @Muhallel

مفهوم محوری در این طراحی، حفظ و تداوم ضرب‌آهنگ عملیات است. به نظر من، مشکل اصلی نظریات عملیات پیش‌دستانه کلاسیک صرفاً مشکلات ما در حوزه سیاست داخلی و خارجی، اطلاعات، ضداطلاعات، و عملیات نیست که باعث می شود پیاده‌سازی آن غیرممکن یا بسیار سخت شود بلکه مشکل اصلی این است که یک ضربه دفعتی احتمالا نه تنها منجر به آرام گرفتن دشمن نشده بلکه آن را جری‌تر می سازد(مطالعه موردی: عملیات طوفان الاقصی). در جمع‌بندی این بحث باز هم از بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در همان دیدار استفاده می کنیم؛ ایشان فرمودند: "نگاه تهاجمی باید داشت؛ یعنی حتماً بهترین دفاع همچنان که معروف است، هجوم است در قالب دفاعی. اگر کسی در لاک دفاعی رفت، شکست خورده، باید تهاجم کرد. تهاجم کردن معنایش این نیست که دفاع نکنیم، معنایش این است که ماوراءِ دفاع، یک حرکت تهاجمی باید انجام بگیرد به دشمن. آن وقت، دشمن آرام می‌گیرد. در همه این اقدامات باید این را در نظر داشت." @Mohallell

یکی از بدترین آفات، عادی‌سازی حملات گاه و بیگاه به حزب الله است؛ گویی حملات متعدد به جنوب و شمال لبنان و شهادت فرماندهان و رزمندگان حزب الله به یک امر روتین تبدیل شده و دیگر برای همه عادی است. با این حال، باید به واقعیات میدانی نیز توجه کنیم. می‌توان گفت آسیب‌های زیرساختی که به حزب الله پس از آتش‌بس وارد شد، چه بسا بیشتر از جنگ ۶۶ روزه بود اما گزینه‌های عملیاتی حزب نیز محدود است. آرایش توازن قوا در منطقه و فرامنطقه به گونه‌ای است که هیچکس نمی تواند به شکل تکی دفاع یا تهاجم کند (این امر برای اسرائیل و آمریکا نیز صادق است) بنابراین دو راه وجود دارد: یا حزب الله باید وارد درگیری شده و در این زمینه حتما نیازمند کمک و پشتیبانی مستقیم سایر اضلاع مقاومت است وگرنه وارد مسلخی بزرگ می‌شود. یا محور دوره بازیابی خود را ادامه داده تا ولو اندکی به نقشه پیشا ۷ اکتبر نزدیک شویم که در آن محور سپر بازدارندگی سرفرماندهی شده و با اولین حمله به آن، "معرکه کبری" از ۷ جهت مختلف آغاز گردد. به نظر تحلیل دشمن نیز این است که نقشه دوم قطعی است و از همین رو به دنبال توسعه گستره و تشدید عملیات‌های چمن‌زنی در منطقه است. @Muhallel