یکی از سوالات یا بحث هایی که وجود دارد، این است که آیا وضعیت فعلی به سود آمریکا جریان دارد یا خیر؟ در صورت پاسخ مثبت، می‌توان برخی تلاش‌های آمریکا برای عدم ورود به جنگ گسترده را مبنایابی کرد؛ به عبارتی، این یک تحلیل جدی است که آمریکا به دلیل ریسک‌های متعدد درگیری گسترده نظامی جدید در ابعاد مختلف سیاسی و اقتصادی و نظامی، وضعیت فعلی را بیشتر به سود خود می‌بیند زیرا با عملیات خشم اقتصادی، دشمن به دنبال بستن تمام منافذ تنفسی ما بوده و همزمان در جبهات خلیج فارس، عراق، لبنان و غزه، مشغول فرسایش یا انهدام اهرم‌های راهبردی ایران است. پیش از هر چیز ذکر این نکته نیز مهم است که ما محاصره دریایی را یک اقدام، در قالب سلسله عملیات "خشم اقتصادی" که خزانه داری آمریکا آن را اعلام کرده بدانیم زیرا علاوه بر محاصره دریایی، در این مدت شاهد بودیم که دشمن فشار زیادی جهت ضربه به مسیرهای دورزنی تحریم ما با، بازداشت افراد موثر، تحریم شبکه‌‌های سایه، مصادره و انسداد اموال خصوصا تراستی‌ها در امارات و ... داشته و شاهد برخی عملیات‌های مقدماتی علیه مسیرهای جایگزین تجارت دریایی جنوب کشور، از جمله علیه چین، پاکستان، ترکیه، روسیه و عراق و مطرح کردن تهدیداتی علیه ترانزیت هوایی کشور بوده‌ایم. برای اینکه موضوع روشن تر شود، توجه به پیام ‌های سفارت آمریکا به سران اطار التنسیقی، پیش از اجبار به انتخاب علی الزیدی جالب توجه است، جایی که به صراحت در این پیام‌ها گفته شده بود که آمریکا به دنبال جداسازی کامل ایران از اقتصاد عراق به عنوان یک ریه تنفسی اقتصاد ایران است. البته در این بین، برخی جریانات در داخل کشور نیز معتقدند که هر چند وضعیت فعلی به دلیل مشکلات عدیده اقتصادی و زیرساختی بحران‌زاست و تداوم وضع موجود می‌تواند باعث بروز بحران‌هایی در اواخر مرداد و شهریور شود(دشمن نیز بر این ارزیابی ها حساب باز می کند) اما ورود به جنگ جدید نیز چه بسا وضع فعلی را بدتر نیز کند بنابراین فعلا باید کج دار و مریز حرکت کرد تا ببینیم چه می شود و آیا می توان توافقی داشت یا خیر! با توصیف این دیدگاه‌ها، نظر شخصی نگارنده این است که تداوم وضع موجود، به دلیل تلاش‌های همه جانبه دشمن در جهت فریز، فرسایش و انهدام اهرم‌های راهبردی کشور، قابل قبول نیست. ما، حتی اگر به دنبال توافقی به نفع خود باشیم، فقط از راه ممانعت از پیاده شدن نقشه‌های دشمن و افزایش هزینه‌های آن در نمودار طولی زمان می‌توانیم آن را کسب کنیم. به عبارت دیگر، اگر اکنون در منطقه خاکستری درگیری قرار داریم، تنها با ساخت، تثبیت و تحمیل معادلات خود در حوزه‌های مختلف این منطقه، می‌توانیم به توافقی پر سود و یا جنگی موفق فکر کنیم: ایجاد جنگ برای جلوگیری از جنگ! @Muhallel

در سال ۱۳۹۷ و همزمان با آغاز کمپین فشار حداکثری، رهبر شهید انقلاب در دیدار با کارگران فرمودند که اتاق عملیات جنگ با ایران به وزارت خزانه داری آمریکا منتقل شده است. این اتاق عملیات البته دو ضلع دیگر نیز داشت که شامل وزارت خارجه آمریکا جهت اقناع سایرین جهت پیوستن به کارزار و همچنین سازمان سیا جهت جمع آوری، ارائه و گاه اقدام علیه اطلاعات اقتصادی و مالی ایران به دو نهاد دیگر بود. اکنون با وجود ساختار فوق، دستکم سه تغییر مهم را می توان شناسایی کرد: ۱. اضافه شدن پنتاگون به ساختار فوق با ماموریت اصلی محاصره دریایی و رایزنی با سیا جهت پیوند زمین و هوا ۲. نقش آفرینی شخص اسکات بسنت در مقام کارگزار عملیات سنگین رسانه ای و شناختی (دلار ۳۰۰ تومانی و ....) و نمادسازی از وی به عنوان فرمانده جنگ جدید به جای پیت هگست. ۳. نقش‌آفرینی موساد جهت ارائه ارزیابی‌ها از نتایج کارزار و همکاری با سیا جهت زمینه‌سازی جنگ خیابانی. @Muhallel

در بامداد چهارم شهریورماه ۱۴۰۳، حزب الله در پاسخ به ترور فواد شکر، فرماندهی نظامی حزب الله عملیات اربعین را اجرا کرد. عملیاتی که هرگز قرار نبود به آن شکل باشد، طرحی چندلایه، با اهداف برد بلند و تسلیحات خاص وجود داشت اما متاسفانه عملیات زودتر دشمن صهیو - آمریکایی باعث شد تا فرماندهی حزب الله مراحل پیشرفته عملیات را لغو کرده و به شلیک ۳۴۰ راکت و ۲۰ پهپاد انتحاری اکتفا شود. عملیاتی که در چارچوب جبهه پشتیبانی لبنان منطقی بود و باعث تداوم فشار و رعب بر جبهه شمالی و نمایش دسترسی حزب الله شد اما تاثیری بر مهار دشمن نداشت و باعث شد تا رژیم تصمیم خود را جهت اجرای پلن گسترده خود علیه مقاومت اسلامی بگیرد. شهید هاشم صفی الدین بعدا در توضیح این عملیات گفت: «می‌دانید، ما در انتخاب عملیات اقدامات بسیار دقیقی انجام دادیم و بر سر سازوکاری برای ارائه تصمیم اجرایی به طرف‌های ذی‌ربط توافق کردیم.» ما همه چیز را به شیوه‌ای خاص تنظیم کردیم، از جمله ساعت و دقیقه دقیق پرتاب موشک‌ها و پهپادها. دایره کسانی که از زمان‌بندی واقعی مطلع بودند، محدود شد و سپس سازوکار جدیدی را برای ابلاغ تصمیم به مسئولان اجرا اتخاذ کردیم. ما فرض کردیم که برای دشمن دشوار است که دقیقاً بفهمد چه اتفاقی دارد می‌افتد. درست است که دشمن قابلیت‌های فنی نظارتی بسیار بالایی را نشان داد، که ما از ترور کادرها و رزمندگان در طول جنگ پشتیبانی فهمیده بودیم. با این حال، ما چیزی برای حل و فصل بحث در مورد نفوذ انسانی نداریم.» ناگهان، سید هاشم ساکت شد و افزود: «اما به نظر می‌رسد که دشمن زمان دقیق عملیات را می‌دانست... چطور این اتفاق افتاد؟» در سخنرانی پس از عملیات که توسط سیدحسن نصرالله انجام شد، ایشان گفتند که پاسخ مشترک محور اجرا نشده و دلایل آن بعدها مشخص خواهد شد. اشاره سید مقاومت به اجرای یک عملیات توسط گروه های فلسطینی در کرانه باختری همزمان با شلیک موشک ها از لبنان بود که این طرح نیز اجرا نشد. @taghvime_mehvar

تبادل پیام‌ها و رفت و آمدهای فعلی را می‌توان به نوعی رایزنی برای احیای تفاهم نامه اسلام آباد تعبیر کرد. موضع و هدف جمهوری اسلامی ایران نیز بازگشت آمریکا به تفاهم و اجرای تعهدات است. با این حال مهم‌ترین گره یا بحث، سازوکار بازگشت طرفین و راستی آزمایی تعهدات است که تنگه هرمز و محاصره دریایی در قلب این مباحث قرار دارد. با این حال سفرهای عاصر منیر، البوسعیدی عبدالرحمن به تهران، که حامل پیام‌های آمریکا نیز هستند، دو معنا دارد: ۱. نگرانی کشورهای عربی از اقدامات تقابلی ایران جهت شکستن محاصره اقتصادی که مستقیماً منافع آن‌ها را هدف قرار خواهد داد و ۲. تلاش آمریکا در جهت ایجاد تردید در محاسبات مقامات ایرانی و همچنین حفظ کانال‌های دیپلماتیک علی رغم لفاظی‌های مکرر ترامپ و بسنت که مجموعاً می‌تواند به یک حالت فریز و فرسایش ایران منجر شود. @Muhallel

کاش آن شب را نمی آمد سحر کاش گم میشد در راه، پیک بد خبر ای عجب کان شب سحر شد، اما به ما تیره روزی آمد و شام دگر

مطابق گزارشات پراکنده مختلف، مقامات آمریکایی در سفرهای اخیر خود به کشورهای منطقه، یک درخواست ثابت داشته و آن قطع روابط تجاری و اقتصادی با ایران است. گفته می شود که در سفر اخیر هیئت کنگره آمریکا به قزاقستان، این درخواست نیز مطرح شده که اتصال ریلی چین به ایران که از مسیر این کشور می گذرد نیز متوقف شود. گزارش های رسانه ای نیز حاکی از درخواست های مشابه رتکلیف از روس ها بود و ادعا شده که بسنت در نشست هفته آینده وزرای دارایی جی 20 به دنبال اقناع کشورها در همراهی با تحریم هاست. امری که تاکنون از سوی تقریبا همه کشورها یا به دلیل وابستگی متقابل اقتصادی رد شده یا موکول به بررسی های آینده (که رد غیرمستقیم است) شده است. @Muhallel

موساد در گزارشی به ارتش رژیم صهیونیستی اطلاع داده است که با توجه به تلاش های بازسازی مقاومت در غزه و لبنان و آمادگی‌های آن، این رژیم در رویارویی بعدی (احتمالی در اکتبر) شاهد حملات شدیدی از سوی مقاومت خواهد بود. همچنین از احتمال وقوع ناآرامی‌های ناگهانی در کرانه باختری نیز هشدار داده شده است. بر این اساس، می‌توان دلایل تشدید حملات رژیم صهیونیستی به این جبهه‌ها را بهتر درک کرد. @Muhallel

اگر ما فرض کنیم که در دوره «جنگ میان جنگ‌ها» قرار داریم، پس دو پیش فرض را همراه خود داریم: ۱. طرفین از نبردهای قبلی، درس ها و تجربه ها را فراگرفته اند. ۲. بر اساس این درس ها و تجربه ها، برای نبرد آتی کار می کنند. در این بین، ما چه بخواهیم و چه نخواهیم، هر دو سو، درگیر فرسایش زمانی شده اند و در فرسایش، اصل این است که زمان در حوزه های جزئی و صحنه کلی به سود کدام طرف در جریان است؟ بنابراین هر دو جبهه، تلاش می‌کنند تا بر سر اهرم های عملیاتی، تاکتیکی و راهبردی خود دو کار را انجام دهند: ۱. حفظ، تقویت و خلق اهرم های خودی ۲. فریز، فرسایش و انهدام اهرم های حریف اهرم می تواند یک کارت (تنگه هرمز، محاصره دریایی، یک معادله (ضاحیه - شمال، نفتکش در برابر نفتکش، صادرات نفت همه یا هیچکس) و یا یک ابزار (یک موشک، یک ناو) باشد. @Muhallel

با این صورت بندی کلی، در حال حاضر دشمن ما چند محور را به صورت همزمان به پیش می برد: اول. عملیات «خشم اقتصادی»: که مبتنی بر ۱.شناسایی مسیرها، افراد و ابزارها توسط سرویس های حریف، ۲. رایزنی با طرف های ثالث توسط دیپلماسی رسمی، عمومی یا پنهان از سوی حریف و نهایتا ۳. اقدام نرم (تحریم)، نیمه سخت (بازداشت، ترور، مصادره و انسداد اموال و...) و سخت (محاصره، عملیات نظامی یا تروریستی) خواهد بود. ضلع چهارم یا مکمل این ساختار، اجرای یک عملیات شناختی علیه جامعه ایران است. از نظر آمریکا، این عملیات باید سه خروجی داشته باشد: ۱. تسلیم جمهوری اسلامی ایران در برابر خواسته‌های آمریکا: خواسته سیاسی جدید آمریکا، باز کردن تنگه هرمز یا بازگشت به اسلام آباد نیست بلکه آنها خواهان لغو بند ۱۳ اسلام آباد و مذاکره و توافق جامع و کلی با باز کردن تنگه هرمز و تعیین تکلیف پرونده هسته ای باشد. از نظر ایران این مدل مذاکراتی، عین تجارب پیش از ۱۲ و ۴۰ روزه است. ۲. فروپاشی درونی نظام ۳. وقوع یک شورش درونی که قطعا جنس آن نه تنها متفاوت با سالیان قبل، که حتی متفاوت با دی ماه خواهد بود. بر خلاف اغتشاشات قبلی که دشمن نیروی آماده به عملیات در منطقه نداشت، اینبار سنتکام سعی کرده نیروی خود را حفظ کرده و حتی آن را تقویت کند. همانگونه که محاسبه دشمن پیش از جنگ ۱۲ روزه، تضعیف و ببر کاغذی بودن ایران و وقوع شورش با اصابت اولین موشک به تهران بود، و در جنگ ۴۰ روزه تصور بر این بود که حجم آتش ۱۲ روزه کم بوده و با افزایش حجم آتش با آمریکا و ترور رهبری با سوءاستفاده از فضای دی، باز هم شورش آغاز خواهد شد، به نظر دال مرکزی و محوری محاسبه حریف این شده که با این عملیات اقتصادی، ایران از درون دچار هرج و مرج و فروپاشی خواهد شد و آنها فقط باید این مرحله را مدیریت یا تشدید و ربایش کنند. @Muhallel

دوم. انهدام اهرم راهبردی محور مقاومت با طوفان های ژئوپلیتیکی در فلسطین، لبنان، سوریه، عراق و یمن که باز کردن پرونده هر کشور بحثی طولانی و جداگانه می طلبد. سقوط ارتفاعات راهبردی علی الطاهر نیز بخشی از همین ماجراست. در این خصوص، ما تا نخواهیم برخی مسائل را بپذیریم چیزی جلو نخواهد رفت. نپذیرفتن یعنی چه؟ یعنی اینکه جناب دکتر فلانی بیاید و در مصاحبه ای با روزنامه یا صداوسیما بگوید سقوط ارتفاعات علی الطاهر، شکست رژیم صهیونی محسوب می‌شود! آیا قرار است مواجهه ما با مسئله هم مانند بعد از سقوط سوریه باشد؟ پس اینگونه منتظر باشیم که سوریه و لبنان و غزه در عراق نیز تکرار شود. خدا نکند که سیاست های رسانه ای برای اقناع افکار عمومی که خود ذیل طرحی غلط تحت عنوان عملیات روانی روی جبهه خودی است، تبدیل به سیاست میدانی و عملی ما شود. ما باید بپذیریم که تا یک طرح ریزی جدید منطقه ای نداشته باشیم، هیچ نمی توانیم بکنیم. منطقه، مقاومت و دنیا، منطقه، مقاومت و دنیای دهه ۷۰ و ۸۰ و ۹۰ نیستند. @Muhallel

سوم. اجرای عملیات‌های دوره‌ای «چمن زنی» که با اعمال دورهای متعدد درگیری چند روزه و حداکثر چند هفته‌ای (با تناوب و شدت و ضعف) و سپس اعلام آتش بس است. از نظر دشمن این عملیات ها سه هدف را محقق می سازند: ۱. تحقق گام به گام برخی اهداف عملیاتی و تاکتیکی مانند کاهش توانایی نظارت ایران بر هرمز و افزایش کنترل آمریکا بر آن. به عبارتی آنها به جای اجرای کمپینی که برای مثال چندین هدف نظامی دارد، برای هر هدف یک دور را طراحی می کنند. ۲. مقابله سخت و مستقیم با روند بازسازی قوای مسلح جمهوری اسلامی ایران: تجربه فاصله میان جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه و همچنین فاصله ما بین عملیات های رمضان و نصر ۲ به دشمن ثابت کرد که ایران از کوچکترین زمان در عرصه فنی بهره برده و در قابلیت های موشکی خود بهبودهای مختلفی را انجام می دهد. ۳. چاشنی، مقوم و پشتیبان سایر محورها: از نظر آمریکا، هدف قرار دادن های دوره ای ایران، هم مقوم عملیات بی ثباتی اقتصادی و اجتماعی است و هم با می تواند در شرایطی، انگاره اقتدار ایران را مورد خدشه قرار داده و آن را در داخل و خارج تضعیف کند. به عبارت بهتر با حملات نظامی، آمریکا اراده قاطع خود برای پشتیبانی نظامی از سایر اقداماتش را نمایش می دهد. @Muhallel