مُحَلِّل
با منتفی شدن سناریوی تهاجم پیش یا روز انتخابات رژیم، اکنون نوبت آزمایش سناریوها و برآوردهای مرتبط با
اما در خصوص سناریوی حمله تکی رژیم، باید گفت که موضوع ساده نیست. بدیهی است که هرگونه حمله رژیم، به طور پیش فرض، سه الزام را به همراه دارد:
۱. چراغ سبز کاخ سفید
۲. حمایت اطلاعاتی، لجستیکی، سیاسی و رسانهای کامل آمریکا
۳. بهره برداری رژیم از چتر پدافندی آمریکا
اما به جز این سه موضوع که همواره نیز مطرح بوده، دو مسئله جدید نیز وجود دارد:
۱. ادغام حداکثری آفند رژیم، سنتکام و اعراب: در پست جمع بندی که اخیرا قرار داده شد تاکید شد که گزارشاتی مبنی بر فرود جنگنده های صهیونیست در کویت وجود داشته است. همچنین برخی منابع رسانهای مدعی انتقال جنگنده ها به امارات هستند. لذا در صورت حمله تکی رژیم و پاسخ ما به زیرساخت آفندی آن، مستلزم هدف قرار دادن پایگاه های آمریکایی است.
۲. هدف قرار دادن زیرساختها: مکرراً گفته شد که رژیم سرمایه گذاری اصلی محاسبات خود را بر این بخش قرار داده است. معادله واضح ایران، هدف قرار دادن زیرساختهای منطقه است که خود معنای مشخصی دارد.
هر دوی این موارد، به جز آمریکا، پای کشورهای عربی را نیز به ماجرا باز میکند. جدای از آن، با توجه به اینکه در صورت وقوع جنگ جدید، حتماً تنگه هرمز شعلهور خواهد شد، درگیری با سنتکام اجتناب ناپذیر است.
@Muhallel
در این خصوص تفاسیر مختلفی میان افراد و رسانهها مطرح شد. برخی از تغییر فتوا سخن گفتند و برخی دیگر از ساخت بمبهای تاکتیکی. فارغ از بحث ساخت بمب اتم، اما آنچه روشن و مبرهن است این که رهبر معظم انقلاب معتقدند باید ریل پرونده هستهای در کشور تغییر کند. پرونده هستهای در ایران از دهه ۸۰ مبتنی بر امتیازدهی به غرب زیرآستانه خطوط قرمز و با اعلام رسمی عدم ساخت بمب اتمی توسط مسئولان بوده است. حال با اتفاقات رخداده طی دو سال اخیر، طبعاً نمیتوان به چرخه قبلی ادامه داد.
@Muhallel
در بحث دستور حضرت آقا پیرامون رفع محدودیت جغرافیایی، همه اشارات به افزایش برد موشکها و ورود اروپا به دایره هدفگیری بوده که درست است. با این حال این رفع محدودیت محدود به فراقاره نیست و شامل برخی کشورهای منطقه و حتی شهرهای برخی کشورهایی که بارها هدف قرار گرفتند، همچون امارات، نیز میشود. این دستور همچنین در حوزه ناوگان دریایی دشمن نیز اهمیت دارد.
@Muhallel
پس از افزایش قیمت نفت، دو رخداد به وقوع پیوست:
اول. دستور ترامپ به سنتکام جهت اجرای عملیاتهای محدود در پهنه جنوبی کشور جهت تضعیف کنترل ایران بر تنگه هرمز که در این دور به دلیل آرایش جدید نیروهای مسلح تقریبا اثری نداشته است.
دوم. تسریع روند مذاکرات با نامه ونس، میانجیگری قطر، چین و ... .
اما ما شاهدیم که دشمن همزمان با این دو روند، به وضوح در حال پیشبرد گامهای اطلاعاتی و عملیاتی طرح جنگی خود است. این گامها هم شامل آمادهسازیهای نهایی است و هم شامل اجرای برخی اقدامات مانند تست و تضعیف و سردرگم کردن برخی اجزای سامانه ما که نعل به نعل آن پیش ۱۲ و ۴۰ روز انجام شد. بنابراین کاهش قیمت نفت نیز بیش از آنکه بر انتخابات اثرگذار باشد، نقش تخلیه قیمتی جهت فراهمسازی جذب شوکهای بعدی را دارد، هر چند تحلیل قدیمی برخی که با کاهش قیمت نفت ترامپ را از بن بست و ناچاری حمله به ایران خارج کنیم نیز پابرجاست.
@Muhallel
پس از شکست فاحش جمهوری خواهان در انتخابات، کسی در این حزب مخالف تاثیر پیروزی ایران در جنگ در شکست جمهوری خواهان نیست. با این حال در دو نقطه تجویز، پس از اجماع بر روی لزوم بستن هر چه سریع تر پرونده ایران، دو رویکرد وجود دارد:
اول. جریانات ماگا به رهبری ونس که راهکار را در توافق با ایران می دانند.
دوم. گروه ها و جریاناتی که عقیده دارند اشتباه ترامپ، آتش بس بوده و وی باید با راه اندازی یک کارزار شدید، ایران را به تسلیم یا فروپاشی بکشاند.
@Muhallel
مُحَلِّل
پس از شکست فاحش جمهوری خواهان در انتخابات، کسی در این حزب مخالف تاثیر پیروزی ایران در جنگ در شکست جم
در این نقطه، پیشران هایی وجود دارد که باعث شده تا جنگ نزدیک تر گردد.
اولین پیشران سوق دادن ترامپ از سوی جریاناتی به انتقام گیری از ایران به دلیل شکست انتخاباتی است. باید توجه کرد که آیا دموکرات ها نیز حامی این گزینه هستند یا خیر؟ طبعا آنها علاقه دارند تا ترامپ وارد باتلاق دیگری شده و یا پیروزی آنها تحت لوای ایران ثبت نشود. ترامپ همچنین می داند که دو سال دشوار را در داخل خواهد داشت و لازم است تا اولاً دستاورد و میراثی از ایران داشته تا هم فراغ بال خارجی و هم دست پر داخلی در برابر دموکرات ها داشته باشد و ثانیاً وی به شدت نیازمند حمایت های لابی های صهیونیستی خواهد بود. وضعیت بحرانی سیاسی نتانیاهو در اراضی اشغالی به این وضعیت نیز افزوده شده است.
از سوی دیگر در سطح عملیاتی نیز پنتاگون و سنتکام عقیده دارند که پنجره فرصت عملیاتی هم از جهت آمادگی و استقرار و آرایش نیروهای آمریکایی در منطقه و هم از جهت توسعه توان موشکی و نظامی و حتی عملیات پیش دستانه ایران محدود است.
این وضعیت باعث شده تا وقوع جنگ تا 13 دی (روی کار آمدن کنگره جدید) تبدیل به جدی ترین احتمال در این لحظه شود.
با این حال، این احتمال وجود دارد که شرایط سیاسی جدید باعث شود تا تغییراتی در طرح های عملیاتی سنتکام و آمان رخ دهد.
این تغییرات می تواند شامل خرید یک ماهه زمان جهت افزایش فشار حداکثری بر ایران، تسهیل زمینه های عملیات نظامی جدید و بازآرایی و تنفس آمریکا در سیاست داخلی و بازار انرژی باشد تا سپس دشمن بتواند با خیال آسوده تری کمپینی فشرده را اجرایی سازد. دومین تغییر می تواند در حوزه آغاز احتمالی عملیات از سوی رژیم و سپس ورود آمریکا و خاتمه آن باشد. سومین تغییر نیز می تواند در بحث محدود کردن بانک اهداف و گستره عملیات رخ دهد که تردیدهای جدی در آمریکا در این خصوص وجود دارد.
بالطبع چهارمین سناریو نیز اجرای فوری طرح قبلی دشمن مبتنی بر یک کارزار سنگین مشترک است.
در شرایط پیچیده و پرآشوب فوق که احتمال جنگ افزایش می یابد، به همان میزان تلاش های سیاسی برای جلوگیری از وقوع درگیری نیز شدت می گیرد و همین باعث می شود تا وضعیت به صورت ساعتی تغییر کند.
@Muhallel
پس از انتصاب شری بیکر به هماهنگ کننده ایستگاه های سیا در منطقه، آستین به ریاست جدید ایستگاه بیروت منصوب شد. آستین پیش از ورود به لبنان سفری به اسرائیل داشت تا عملاً دستور کار رژیم را به لبنان منتقل کند. وی در نشستی خطاب به اعضای حاضر می گوید که ما هیچ فشاری به اسرائیل نمی آوریم و شما باید تمایلتان به صلح را با خلع سلاح حزب از طریق ارتش و دولت اثبات کنید. در اینجا اعضا نگرانی از وقوع یک جنگ داخلی را ابراز می کنند که وی با خونسردی می گوید چرا از درگیری با حزب الله می ترسید؟ اگر جنگ داخلی راهی برای تثبیت اقتدار دولت است چرا از آن می ترسید؟
به طور خلاصه، در ماه های اخیر، مرکز ثقل تلاش ها بر سوق دادن دولت و ارتش به درگیری عملی با حزب الله استوار بوده است. نقطه اوج آن ماجرای کامیون سلاح ضهر البیدر بود که باعث شد تا شخص روبیو با عون تماس گرفته و وی را توصیه به درگیری با حزب الله کند (هر چند که بعدا مشخص شد رژیم اطلاعات کامیون را به یک سرویس ثالث منتقل و آنها به لبنان منتقل کرده اند). با فشارهای وارده این می توانست تبدیل به یک انفجار داخلی شود تا حزب الله رسما به مقامات دولت اطلاع داد که هرگونه حمله به مواضع مقاومت یا دستگیری اعضا و ...، به مثابه حمله اسرائیل تلقی شده و پاسخ مشابهی به دولت داده خواهد شد که این تهدید باعث عقب نشینی دولت شد. در حال حاضر کسی در دولت شکست خورده لبنان هیچ ایده ای ندارد و آنها عملا بر روی این موضوع شرط بندی کرده اند که دشمن به ایران حمله ای کرده و بدین ترتیب حزب الله نیز مورد حمله قرار گیرد.
در این میان ذکر یک پیروزی مهم دیگر مقاومت لبنان ضروری است و آن موضوع پرونده حمایت از آوارگان به مبلغ اعلامی 200 میلیون دلار و طبق گفته برخی منابع دیگر 600 میلیون دلار تحت نظارت شیح علی دعموش (حفظه الله) بود. انتشار خبر ورود این پول به لبنان و حزب الله، باعث شوک دستگاه های اطلاعاتی متخاصم شد و آمریکا، رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی منابع اطلاعاتی خود با محوریت سفارتخانه ها در بغداد، آنکارا، دمشق و بیروت را بسیج کردند تا متوجه شوند این پول چگونه به مقاومت رسیده است.
نگارنده شخصا معتقد است که جنگ احتمالی بعدی، فرصتی برای کنشگری هوشمندانه و نه بی قاعده حزب الله جهت حل مشکلات جاری است.
@Muhallel
طبعا در هر جنگی ۲۴ تا ۴۸ ساعت اولیه از اهمیت فراوانی برای طرفین برخوردار است. به نظر اما در جنگ بعدی این ساعات از اهمیت اساسیتری نیز برخوردار باشد. نگاهی به برخی طرحهای دشمن نشان میدهد که آنها در برخی سناریوها قصد دارند در این مدت بیش از هر چیز تولید رعب کرده و نوعی از عدم کنترل کشور را نشان دهند. مکانیزمهایی همچون افزایش حجم آتش از حیث وزن بمبها و تعداد، افزایش کَمّی ترورها و اهداف زیرساختی احتمالاً در نظر دشمن باشد. بنابراین حفظ انسجام ادراکی ضروری است. در مقابل، جمهوری اسلامی ایران نیز طراحیهای مشابهی جهت درهم کوبیدن بدون مرز مواضع نظامی و غیرنظامی دشمن و همکاران آن که بسیاری از آنها در جنگ ۴۰ روزه به مرحله اجرا در نیامد را تدارک دیده است. بنابراین دشمن قصد دارد در ساعات اولیه با اتکا به قدرت آتش خود القای رعب و قدرت خود و ضعف ما را کند و در مقابل ایران نیز در همین دوره زمانی به دشمن میفهماند که پیشفرضهای آنها از اساس غلط بوده و بازی کاملا فرق میکند.
@Muhallel
مُحَلِّل
در این نقطه، پیشران هایی وجود دارد که باعث شده تا جنگ نزدیک تر گردد. اولین پیشران سوق دادن ترامپ از
هر چند که به نظر سیاست نهایی شده آمریکا، طراحی یک مهلت دو هفته الی یک ماه برای اجرای موارد فوق و پیشبرد مذاکرات، مگر در صورت ایجاد یک فرصت عملیاتی، باشد اما در سرزمینهای اشغالی اخیراً بحثهایی پیرامون نوع متفاوتی از ورود به جنگ شکل گرفته است. این بحثهای متفاوت شامل دو نوع ورود اسرائیل به عملیات میشود:
۱. در صورتی که آمریکا بخواهد حملهای محدود به تاسیسات هستهای ایران داشته باشد، پس از پاسخ ایران، فرصتی برای ورود رژیم فراهم میشود.
۲. اجرای یک عملیات ویژه در داخل ایران توسط موساد که ایران را مجبور به پاسخگویی به اسرائیل کرده و بدین ترتیب پنجره ورود باز میشود.
در همین خصوص، موساد در ماههای اخیر تلاشهای بسیاری کرده تا سیاست حمله به رهبران نظامی، سیاسی و امنیتی کشور از طریق عملیات ویژه داخلی را از سر بگیرد. در گزارش اخیر برگمن نیز تاکید شده بود که قرار بوده در روز یکشنبه پیش از انتخابات آمریکا، موساد با اجرای عملیاتی در داخل ایران، پنجره جنگ را باز کند که با مخالفت ارتش و آمریکا از آن جلوگیری شده است. بدیهی است که در نظر طراحان دشمن، عملیات فوق باید به قدری پرسروصدا و علنی باشد که ایران را مجبور به پاسخ مستقیم کند.
@Muhallel