ما دیگه از قبل از جنگ، یه چند روز قبل از تموم شدن دانشگاه همدیگه رو ندیده بودیم. دیروز با اینکه داشتم سخت از خونه کَنده میشدم اما ته دلم چیز داشتم، چی میگن؟ پروانه. یک کوله بزرگ رویِ دوشم بود که اون خانم خوشگلِ سبز رو توش گذاشته بودم. وسط راه گُل خریدم. بلاخره دیدمش و همه اینارو باهم انداختم تو دامنش. خیلی حال داد.

به اندازه تموم این مدت و اتفاقاتش باهم حرف زدیم، خندیدیم، خوراکی خوردیم، حرص خوردیم، ملتو نگهه کردیم، خسته شدیم، دوباره حرف زدیم، نقاشیدیم و برگشتیم خونمون.

و البته یک اتفاقِ رندوم خیلی گوگولی رو با دو انسان گوگولی دیگر هم تجربه کردیم. قشنگ گذشت، اینم بخونید. #ولاکس

درباره این خانمِ خوشگل سبز، باید یه تشکر ویژه‌ای بکنم از ایشون که حسابی حرصش دادم، تا بلاخره این‌رو به دست ریحانه رسوندم😭. ممنونم ازت که دخترجان💘.

ریحانه در اولین مواجهه‌اش با پاستل روغنی:

دوست‌جونی‌ها میدونید اینکاری که پزشکیان داره میکنه اسمش چیه؟ ایجاد نارضایتی. یعنی رسوندن مردم به تَهِ‌ش. یعنی دستی دستی نابود کردنِ همبستگی و یک‌دستی‌ای که بین که مردم به خاطر جنگ ایجاد شده بود. یعنی اینقدر اذیت کنیم مردم‌رو که کاسه صبرشون لبریز بشه و دوباره بشه خیلی ساده برای اعتراض (که در اکثر مواقع به آشوب میرسه و خودِ ما مردم رو بیچاره میکنه) تهیج‌شون کرد. این درشرایطیه که ما نزدیک به یک ماه پیش یه جنگ خارجی تجربه کردیم و مسئولین کشورمون هم در برابر دشمن منفعل و حقیر تر از حقیرن. شما در تاریخ ایران خائن تر و بی‌وطن‌تر از این دار و دسته‌ای که الان سر کارند پیدا نمی‌کنید.

باشه پزشکیان ساده‌است و اینکارا رو اون نمیکنه‌. ولی سنگر خوبی برای قایم شدنِ اون‌هاییه که میکنن. یه نکته‌یِ مهمی که هست اینه که وقتی میدونست آدم اینکار نیست، وقتی چیزی جز نهج‌البلاغه خوندن بلد نبود، وقتی شعارش از ابتدا "ما نمیتوانیم" بود چرا اومد؟ باشه اصلا اومد، فرستادنش جلو، تو، تویِ ایرانی چرا رأی دادی به اینی که از روز اول میگفت ایران درست نمیشه؟

ما هنوز امیدواریم، چون در مسیر قله‌ایم. ولی یک ثانیه وقتی فکر میکنم از اون شونزده میلیونی که رأی دادن هنوز اکثرشون خوشحال و راضین، دلم میخواد زندگی همینجا بس بشه. همه حق رأی دارن و هیچکس رو نمیشه، و نباید مجبور کرد به کاری و نباید چیزی رو تحمیل کرد. ولی بعضی از انتخاب‌ها اشتباهن، چه بپذیریم چه نپذیریم. و یه وقت‌هایی گند میزنن به سرنوشت یک مِلت. ولی حداقل کاش بعدش می‌فهمیدن.. نمی‌فهمن.

https://eitaa.com/Tipapol/16575 قصدی برای جواب دادن نداشتم حقیقتاً مخصوصا وقتی یکی رو میبینم که در حق به جانب ترین موضع ایستاده و حتی امیدواری آدم‌هارو هم زیر سوال میبره. اما چندتا نکته توجه‌م رو جلب کرد. مثلا اینکه گفتی که شماهم خیلی وقته که ناراحتین. عه چقدر جالب چون تا یادم میاد شماها که خوشحال بودید. مثلا زمان هاشمی، مثلا زمان خاتمی، مثلا زمان روحانی، مثلا زمان پزشکیان. چون خودت گفتی اصلاح طلبی میگما! وگرنه از نظر من هرکسی که گول میخوره و یه بار به اینا رأی میده آدم بدی نیست، آگاه نیست. از این چهل و خورده ای سال مملکت، بیش از نصفش دست شماها بوده، چیکار کردین؟ ناراحتین؟ به سلامتی و میمنت. نکنه این‌رو هم مردم باید پاسخگو باشن؟ مردمی که همه‌جا پایِ کار بودن (وقتی ترسوها فرار میکردن). آقای پزشکیان بعد از گذشت یه سال از ریاستش هنوزهم چیزی جز همون حرفارو نزده. جلویِ مردم میشینه میگه تا کی دعوا؟ ممنونم جناب دیگه دعوا نمی‌کنیم که برق وصل بشه. یکسال، برای کار کردن اصلا وقت کمی نیست، البته که اگر یه آدمی (برخلاف کسی قبلا این جایگاه رو داشت) پشت میزش بشینه، قطعا وقت کمیه. گفت بیاید باهم حلش کنیم، حل کرد؟ یه چیزایی بگید که باورمون بشه. منظور جناب از همدلی و همبستگی، همبستگی خودشه با مردمی که مخالف نظامن، و قشر خاکستری و حتی قشر ضعیف زیر پاهایِ این آدم‌ها له شدند و خواهند شد. میگی که گفت: باید با فساد مبارزه کرد، باید صادق بود تا بتوانیم. الان با فساد مبارزه کرد؟ شاید از نظر شما اینکه مسئولین و خانواده‌هاشون در شرایطی که مردم نه پول دارن نه امکانات اولیه رفاهی، پا میشن میرن سفر های خارجی پر خرج، یه نوع مبارزه به فساده و یا شاید صادق بودن، اینه که به مردم بگیم سه روز در هفته برقتون رو قطع میکنیم. و در نهایت، شماها همیشه با این حرفا هم خودتون رو گول زدین هم بقیه رو. نه جلیلی باتوم به دسته، نه پزشکیان اصلا به هدف تغییر پا توی میدون گذاشته. اینکه جلیلی فردِ بسته‌ای بود، خیلی توجیه خوبیه برای اتفاقی که رقم زدین. درباره رییسی هم خیلی چیز‌ها میگفتن، ولی زمان مشخص کرد دلسوز ترین و صادق ترین و آنتی‌فساد ترین رییس جمهور کلِ تاریخ بود. حالا خوبه اگر نیاید بنویسید که رییسی چیکار کرد؟ چون اون‌موقع واقعا دیگه حوصله توضیح بدیهیات رو نخواهم داشت.

و در آخر، اینکه شما به یه سری اعتقاداتِ محکم دیگران بگید تعصب یا اسم اونارو بذارید انقلابی ادایی، احتمالا شمارو بالاتر از شخصیتی که هستید نشون نمیده. ما تکلیفمون با خودمون مشخصه ما اگر امیدواریم به آینده ایران بخاطر یک نفره، اگر فحش میخوریم بخاطر یک نفر میخوریم، اگر پای انقلاب می‌ایستیم بخاطر یک نفر و امامش می‌ایستیم، اگر به این انقلاب ایمان داریم چون دیدیم چه انسان‌هایی ایمان داشتن، اگر تحمل میکنیم، اگر وطن رو ترک نمیکنیم چون میدونیم جز ما ادایی‌ها بقیه لافِ وطن دوستی میزنن، اگر ما نمونیم کسی نمیمونه. مبانی فکری ما مشخصه. دربرابر اونی که مخالف نظامه ما فحش میخوریم. در حالی که هیچوقت موافق رأی هایی که شما دادین نبودیم، ما اذیت شدن اماممون رو وقتی به حرفش گوش نمیدادن و ایران رو به این وضع کشیدن دیدیم ولی باید ساکت بمونیم چون انگار دفاع از انقلاب با دفاع از جمهوری اسلامی گره خورده و در برابر شماها هم باز ما فحش میخوریم که چرا اصلا انقلابی ایم؟ چرا همون چند سالی که اون وسطا مملکت رو از دست شما کشیدیم بیرون نمرده بودیم تا شماها باز هم گند بزنید. ما ادایی نیستیم، ما انقلابی‌ایم، فقط همین.