جنگ باعث شد احساساتِ بهتری نسبت به ستوده پیدا کنم🎀

این شب‌ها اگر یکی سرچهارراه ببینتم فکر میکنه فنِ قویِ ستوده ام🦦.

ببین بزار خیالت رو راحت کنم که چطور فکر میکنم و اگر هر بخشش رو ازم بپرسن میتونم براش استدلال قوی بیارم، اما تو چندتا جمله، اگر یه روزی بیاد که از شدت شرایط بد اقتصادی نون نداشته باشم بخورم حتی، و اگر روزی بیاد که همه دنیا (همین الانم همینه) با نیرویِ نظامی و پروپاگاندایِ رسانشون جلومون وایسن، اگر هر روز چیزی باشه که بخوام بخاطرش گله کنم و اصلا این حق رو کاملا داشته باشم و زندگیم سخت باشه، و هزار هزار چیز دیگه‌ای که همه فکر میکنن مهمه ولی نیست، بازهم به ایران بدهکارم. بازهم، به نظام اسلامی بدهکارم و پشتش وای خواهم ساد : )

این روزها، یکم میتونم برم اینستا🤏🏻 سخته و اعصابم رو خورد میکنه و حتی اینقدر دور بودم که نمیدونم باید چطور مثل قبل فعالیت کنم.. اما چیزی که جز این گله‌ها و اعصاب خوردی‌ها پیداست، اینه که از پست‌هایِ لایک کرده‌یِ به ظاهر : ) دوست‌هام خستم. از این حجمِ بلاهت و حماقت خستم. از اینکه همه چیز جلویِ چشمت باشه و نخوای که ببینی خستم. از اینهمه (حقیقتا) خرِ رسانه‌یِ دشمن بودن، خستم. و گاهی فکر میکنم یه دکمه‌است، بزنم آنفالو کنم نه فقط اینستا، از کل زندگیم.. و این خیلی تصمیم و فکرِ تلخیه. چون واقعا همون یک ذره حرف مشترکی که داشتیم هم دیگه، نداریم : )

معرفی میکنم شفته🤏

رفیق هَشت سالم مُرد، مثلِ روح خودم این روزها.

نمیدونم ولی احساس درونیم اینه که خانه تولیداتِ جوان داره اتفاقاتِ خوبی در صدا و سیما رقم میزنه.

کلا صدا و سیما داره به سمت و سویِ جالبی حرکت میکنه و این خوشحال کننده‌ست : )