احساس میکنم به یک نفر جهت ادمینی پیجم نیاز دارم. دیگه خودم حوصلشو ندارم.

الان برای هشتمین بار در امروز، موهام رو گوجه‌ای کردم و برای خودم چایی ریختم. نشستم اول به چاییم انعکاس همه چیز که توش افتاده بود، و بعدش به گلدونای روبه‌روم زل زدم. هفت‌باری قبلی منجر به این شد که پینترست رو باز کنم، برم، توش بچرخم، به احساس ناکافی بودنم قلمرو سلطنت بیشتری بدم از خودم و زندگی و آینده و همه چیز نا‌امید بشم و دوباره موهامو باز کنم و در افسردگی غوطه‌ور بشم. حالا نمیدونم، فعلا تصمیمم برای این بار هشتم، اینه که پاشم جدا و یک کاری بکنم، حتی اگر کار کمی باشه و نهایت احساس نکنم که روز مفیدی داشتم. ولی حداقل روزم یک کار مفید داشته اگر ده تا نداشته.

احساس میکنم، شیطون این چند روز همه قوایِ لشگرش رو برای نشوندن من سر جام به کار گرفته. نمیدونم در جنگ با این قوا چقدر موفق میشم ولی ان‌شاالله که موفق می‌شم، می‌شیم هممون.

نتونستم دیگه خودمو نگه دارم، من دوره نویسندگی مولایی رو خریدم، یه عالمه آخجونم الان☝️🏻

امسال بین دوراهی رفتن پیش امام‌حسین و موندن در خیابان گیر کردم و نمیدونم چی میشه. اما احتمالا در خیابان میمانم و اگر‌ اینطور بشه اونوقت احساس میکنم دیگه امام‌حسین دوستم نداره.