چقدر خوبن آدم‌هایی که بهت حسِ کافی‌بودن می‌دن.

و چقدر بده که نزدیک ترین آدم‌هات هیچوقت اینجوری نبوده باشن.

گاها فکر میکنم که وسایلم رو بریزم تو چمدون و جدی جدی و بدون تعارف برم یک جایی دور از آدم‌ها. به لطف این چندماه دیگه بلد شدم بدون ارتباطات انسانی زیست کنم. الحمدلله. قبلا فکر نمی‌کردم بتونم دووم بیارم ولی الان شاید بتونم. پس فقط برم جایی که منم و من. نه‌ کسی من رو ناراحت می‌کنه نه من کسی رو، نه کسی من رو آزار میده نه من کسی رو. من و نقاشیام تا وقتی که بمیرم، بنظرم ایده خوبیه.

https://eitaa.com/Street_245/20571 بابا قوربونت برم این چه حرفیه پیش میاد بهرحال😭:)

+ یادته می‌گفت: منو دوست داره به خاطر خودش نه بخاطر خودم. چون "خودش" من رو دوست‌داره نمیخواد از دستم بده؟ - آره + منم دارم درک می‌کنم.

سلام کنید بهش تا نوکتون نزنه🐔...

مثلا یکی از شاهکار ترین‌هاش تجربه فیلم ساختن بود، نه انیمیشن به عنوان فیلم، اونحوری قبلا‌هم ساخته بودم. نه خودِ خود فیلم واقعی😭.