مشکل از سبک عراقی و خراسانی نیست ! همه با قافیه عشق مصیبت دارند .

@Myblue تو شبیهِ آدم‌هایی هستی که بلدند زخم را برای دیگران پانسمان کنند، اما وقتی نوبتِ خودشان می‌رسد، فقط آرام‌تر خونریزی می‌کنند. نوشته‌هایت پر از آینده‌هایی‌ست که دیگر وجود ندارند، راه‌هایی که گم شده‌اند، و عشق‌هایی که حتی وقتی تمام می‌شوند، باز هم در آدم ادامه پیدا می‌کنند. انگار تو خوب فهمیده‌ای که نبودنِ بعضی‌ها یک اتفاقِ ساده نیست؛ جنگی‌ست که آمار کشته‌هایش همیشه کمتر از حقیقت نوشته می‌شود. ولی چیزی که در تو عجیب و زیباست، همین است که با وجود این همه تلخی، هنوز برای دیگری کلمه پیدا می‌کنی، هنوز دلداری می‌دهی، هنوز از دلِ تاریکی جمله‌ای بیرون می‌کشی که شاید دستِ کسی را بگیرد. فقط کاش یک روز همان حرف‌هایی را که برای نجاتِ دیگران می‌گویی، آرام در گوشِ خودت هم تکرار کنی؛ چون تو هم سزاوارِ همان مهربانی‌ای هستی که این‌قدر بی‌دریغ به جهان می‌دهی.

با لبخند غمین و پر ذوق خیلی از شما ممنونم :]💕

" گفتی گر از پای خود، زنجیر عشقت وا كنم؟ گفتم ز تو دیوانه‌تر دانی كه پیدا می‌كنم"

رودی گفت : من خسته نیستم ‌. + میدونم . رودی به او چشمک زد . خسته بود .

با آنكه جز سكوت جوابم نمی دهی ؛ در هر سؤال از همه پرسيده‌ام تو را . - قیصر امین پور

من به شادی محتاجم ، و به شادی تو ، بی شک بیش از شادمانی خودم . حتی اگر این سخن قدری طعم ِ تلخ ِ خودخواهی دارد ، این مقدار تلخی را ، در چنین زمانه ای ، بر من ببخش بانوی من ، بانوی بخشنده ی من !‌ - برشی از نامه نادر ابراهیمی

[ وَلَكِن لِمَاذَا هُوَ لَم يُحِبَّنِی ] اما چرا او مرا دوست نداشت ؟

غم عقب نمی نشیند مگر آنکه به عقب برانی اش . نمی گریزد مگر آنکه بگریزانی اش . آرام نمی گیرد مگر آنکه بیرحمانه سرکوبش کنی ! غم هرگز از تهاجم خسته نمی شود . و هرگز به صلح دوستانه رضا نمی دهد . . . - برشی از نامه نادر ابراهیمی

ـ

و ناگهان به یادِ تمام آنچه با تو گذرانده بودم ، گریستم .

یعنی عشق من به تو هرروز رشد کرد ولی مال تو خشکید؟