گوشه ای با گریه هی سر را تکان می داد او روضه ی تو قلب مه پاش حرم را هم شکست . - محمد کابلی

-

انسان های بی اندوه،به معنای متعالی کلمه،هرگز"انسان" نبوده اند و نخواهند بود. از این صافی انسان ساز نترس! [ نادر ابراهیمی ]

‌چیزی که دوست دارم این است که با فردی ملاقات کنم که بتوانم کلاهم را به‌ نشانه‌ی احترام به او از سر بردارم و بگویم : متشکرم که متولد شدی ، هرچه بیشتر زنده باشی ، بهتر است . - ماکسیم گورکی

هزار جمله ی تلخ است در دلم اما برای اینکه نرنجانمت نمی گویم . ـ سید تقی سیدی

!

حالا که رفته ای ، بیا . . بیا برویم بعد مرگت قدمی بزنیم . ماه را بیاوریم و پاهامان را تا ماهیان رودخانه دراز کنیم ! بعد موهایت را از روی لب هایت بزنم کنار بعد موهایت را از روی لب هایت بزنم کنار بعد موهایت را از روی لب های‍ٕ‍‍‍ـ لعنتی ! دستم از خواب بیرون مانده است . - گروس عبدالملکیان

« اختناق »

.

تو را با ذوق سرشاری نشان مادرم دادم ! شبیه اولین بیست کلاس اولم بودی . - رحیمی

درحالی از خیابان هیمل رفت که کت و خماری بر تن داشت .