من رستم تهمتن نیستم، من نمی‌خوام بزنم که خوب بزنم، من غلط نمی‌کنم، من ملت شریف ایران نیستم، من هم‌میهن نیستم، من نمی‌خوام در قدس نماز بخوانم، من نمی‌خوام پا روی پرچم آمریکا بگذارم، من نمی‌خوام با پرچم کفن‌پیچ بشم، من نمی‌‌خوام جان‌فدا باشم، من نمی‌خوام هرروز با یک مشت شر و ور مواجه بشم، من نمی‌خوام صالحَُ بعد صالح، من نمی‌خوام دست خدا عیان بشه.

وا

PLEASE do what makes you happy.

عجب چرت و پرتی گذاشتم

ایرانی و این گ خوریا

And I don't know what I'm crying for.

تنت مانند اهواز و نگاهت چون شبِ شیراز؛ دلت آشوب‌ تبریز و غمت‌ چاقویِ‌ زنجان است.