اطلاعیه مؤمنانه : به اطلاع می‌رساند فرزند یک بنده خدایی ، چند ماهی است بر اثر تصادف در بستر بیماری قرار دارد و پدر خانواده با مشکلات مالی جدی مواجه شده است. در صورت امکان، به احترام روز پدر یاری‌گر این خانواده باشیم. شماره کارت : 6063731057889736 به نام: موسی آقایاری آیدی : @musa1364 🌸 هر میزان کمک، مرهمی است بر دل یک پدر 🌸

🔴 ایلان ماسک تو که اوج قدرت را در دلار و موشک و پلتفرم می‌بینی، ممکن است ایستادگی یک ملت را خیال باطل بدانی، اما تاریخ بارها به امثال تو خندیده؛ امپراتوری‌های پول‌ محور فرو ریخته‌اند و ملت‌های مقاوم و با ایمان ماندند. تو محصول قدرتی، ما خالق معنای قدرتیم؛ تو فکر می‌کنی پول و تکنولوژی تاریخ می‌سازد، اما ایمان ، امپراتوری‌ها را دفن می‌کند. زهی خیال باطل… برای تو، نه برای ما. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/7302

🔴 منطق دوگانه اصلاح طلبان : سکوت در برابر تجاوز آمریکا علیه ونزوئلا و هیاهو علیه روسیه در جنگ اوکراین اگر کسی امروز بنشیند و نیم‌ نگاهی به واکنش جریان‌های غربگرا و اصلاح‌طلب نسبت به حوادث جهانی بیندازد، یک تناقض شگفت‌انگیز و عبرت‌آموز به چشمش خواهد آمد: حمله روسیه به اوکراین شد موضوع ملی و رسانه‌ای آن‌ها؛ تمام ظرفیت‌های خبری، تحلیلی، شبکه‌های اجتماعی و مجازی علیه روسیه بسیج شد، هر روز تیتر، هر ساعت تحلیل، هر دقیقه واکنش. اما هنگامی که آمریکا، قدرت مطلق نظامی و اقتصادی جهان، به ونزوئلا حمله می‌کند، سکوت محض؛ گویی زمین و زمان فرو رفته و هیچ خبری رخ نداده است. این رفتار، نه ناشی از غفلت، که نشان از غرض و سیاست دوگانه دارد. آنها با معیار دوگانه عمل می‌کنند: هر که همسو با نظم و قدرت غرب باشد، قابل نقد نیست؛ هر که مستقل، مقاوم و مخالف سلطه باشد، باید محکوم شود. این همان مقیاس‌سنجی سیاسی مبتنی بر مطامع قدرت جهانی است که عقل و انصاف را به بازی گرفته است. و اینجاست که عقل سلیم و منطق محض، نه تنها حیرت می‌کند، که با جدال احسن به مخاطب هشدار می‌دهد : به چه کسانی اعتماد می‌کنید وقتی معیارشان عدالت و انسانیت نیست، بلکه تبعیت از قدرت کثیف و بی محابای آدم کشی است؟ در اینجا، لعن بر سوپر اصلاح‌طلب‌ها و غربگراها، نه صرفا یک واکنش هیجانی، بلکه فریادی برآمده از منطق و اخلاق است؛ لعن بر کسانی که به جای معیار حق و باطل، معیار قدرت و سیاست را به جای عدالت گذاشته‌اند. کسانی که صدای ظلم آمریکا را نشنیدند، اما هر ضربه‌ای به روسیه، هر حرکت مستقل، هر مقاومت ملی را با تمام توان خود فریاد زدند. پس، هر نگاه عالمانه و عاقلانه‌ای، باید ببیند که مسئله نه مسئله نقد، بلکه مسئله انتخاب معیار و ملاک است. اگر عدالت و انصاف در رأس باشد، سکوت در برابر تجاوزات آمریکا و هجمه علیه مقاومت‌های ملی، ننگ تاریخی است. و اینجاست که عقلانیت برتر، توفنده و محکم، هر کجا که معیار دوگانه حاکم شد، میخ‌ کوب‌ کننده و اقناعی، حقیقت را روشن می‌کند. این است درس بزرگ جدال احسن که آهای اصلاح طلبان : حقایق، نه قابل خرید و نه قابل تحریف‌اند؛ سکوت در برابر ظلم، سکوت در برابر زورگویی است، و جنجال علیه مقاومت، جنجال علیه عدالت. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7303

🎥 تلاش برای دزدیدن اسلحه یکی از نیروهای امنیتی توسط تروریست‌های مزدور موساد در همدان 🔺 پی نوشت : چقدر دردناک است دیدنِ سقوط انسان، آنجا که بسیجیِ دلاور را نقشِ زمین می‌کنند و بدنش را به ضربات لگد نثار می کنند، هجوم نامردمی پایان ندارد هر رهگذری، هر مهاجمی، می‌خواهد سهمی از این قساوت داشته باشد؛ لگدی، ضربه‌ای، اهانتی گویی زمین خوردنِ او، مجوزی می‌شود برای دریدنِ آخرین پرده‌های انسانیت. به‌راستی اینان انسان‌اند؟ نه… اگر ذره‌ای عقل، وجدان، یا بوی انسانیت در وجودشان بود، هرگز بر پیکر افتاده لگد نمی‌زدند. این صحنه‌ها اشکِ چشم را می‌سوزاند و دل را می‌شکند؛ آنجا که شرافت بر خاک می‌افتد و حیوان‌صفتی، بی‌هیچ شرمی، بر آن می‌تازد. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7304

🔴 سیاست در منطق اسلام ؛ میدان مسئولیت الهی است. #سخنرانی_کوتاه_سیاسی با دور تند ، استماع بفرمایید 🎤 موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/7306

🔴 دقیقا درست گفتی؛ قرآن اجازه فساد به اسم دین نمی‌دهد ـ و هیچ‌کس هم نگفته داده. اما یک سؤال روشن : فسادِ برخی افراد، ابطالِ یک گفتمان است یا دلیلِ لزومِ اصلاح همان گفتمان؟ اگر دزدی و خیانت دلیل بطلان است، پس آمریکا با آن حجم جنایت، غرب با آن همه فساد سیستماتیک، و دولت‌های دست‌نشانده با آن فرارهای مفتضحانه باید اول از همه کنار گذاشته شوند. نقد فساد واجب است؛ اما جا‌به‌جا کردن اصلِ مقاومت با خطای افراد مغالطه است. اگر معیار، حق است . پس بیایید همه را با یک متر بسنجیم؛ نه اینکه فسادِ این‌جا را ببینیم و جنایتِ آن‌جا را نادیده بگیریم. دلیل داری؟ بسم‌الله. برچسب و هیجان، جای تحلیل را نمی‌گیرد. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7308

🔴 من از طرف مردم حرف نزدم؛ از منطق حرف زدم. اگر حرفم اشتباه است، نقضش کن : بگو چرا تجاوز آمریکا به ونزوئلا سکوت دارد و جنگ اوکراین فریاد؟ فحش و عصبانیت، نه تبر می‌زند نه استدلال می‌سازد؛ فقط نشان می‌دهد پاسخی در کار نیست. اگر معیار شما ملت است، پس با یک متر بسنج؛ نه آن‌جا که آمریکا هست، سکوت و آن‌جا که مقاومت هست، هیاهو. دلیل داری؟ بسم‌الله. توهین، اعلامِ ناتوانی است. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/7310

🔴 اگر بحث واقعیت است، با عدد و مقایسه حرف بزنیم نه خشم. ایرانِ بعد از انقلاب : از بی‌سوادیِ بالای ۵۰٪ به بالای ۹۰٪ سواد رسید از صفرِ صنایع دفاعی به خودکفایی موشکی و پهپادی رسید از وابستگی کامل نفتی به ده‌ها صنعت مادر و فناوری هسته‌ای و پزشکی رسید از ارتشِ وابسته به مستشار، به کشوری رسید که اشغال نشد و تجزیه نشد اقتصاد مشکل دارد؟ بله. تورم هست؟ بله. فساد هست؟ بله. اما سؤال اصلی این است: کدام کشور مستقل، بدون جنگ، بدون تحریم، بدون فشار جهانی چنین هزینه‌ای داده؟ اگر ایستادگی فقط شعار بود، ایران باید مثل لیبی، عراق، افغانستان یا فرو می‌پاشید یا اشغال می‌شد. فقر درد است؛ اما وابستگی، مرگ است. نقد کن؛ حق داری. اما حذف همه واقعیت‌ها و دیدن فقط زخم‌ها، اسمش تحلیل نیست؛ یک‌طرفه‌دیدن است. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7311

🔴 بحث را از توهین جدا کنیم؛ توهین، وقتی استدلال کم می‌آورد، وارد می‌شود. گفتی مقایسه امروز با ۵۰ سال پیش سفسطه است. اتفاقا اگر مقایسه نکنیم، هیچ تحلیلی ممکن نیست. تمام علوم اجتماعی، توسعه، اقتصاد و حتی تاریخ، بر مقایسه‌ی قبل و بعد بنا شده‌اند. اگر مقایسه بی‌معناست، پس اساسا پیشرفت و پسرفت هم مفهومی ندارد. اما نکته‌ی مهم‌تر ، بنده نگفتم اگر انقلاب نمی‌شد، پیشرفت صفر بود. من گفتم در شرایط واقعیِ ایرانِ بعد از انقلاب —با جنگ، تحریم، فشار امنیتی و سیاسی —چه دستاوردهایی حاصل شده. این اسمش مقایسه‌ی شرایط واقعی است، نه خیال‌پردازی تاریخی. این‌که بگوییم اگر پهلوی می‌ماند، قطعا بهتر می‌شد. تحلیل نیست؛ فرض غیرقابل آزمون است. علم با 《 اگرِ بدون شاهد 》 جلو نمی‌رود. حالا بیایید منصفانه نگاه کنیم: کشورهایی که هم‌زمان با ایران، نفت، جمعیت و رابطه‌ی کامل با غرب داشتند — مثل مصر، پاکستان، مراکش، فیلیپین و... — نه تحریم شدند، نه جنگ ۸ ساله داشتند، نه شعار استقلال دادند. سؤال ساده است: کدام‌یک امروز هم از نظر استقلال سیاسی، هم توان دفاعی، هم نفوذ منطقه‌ای، جلوتر از ایران‌اند؟ مثال هواپیما و پیامبر هم قیاس مع‌الفارق است. بحث بر سر تکنولوژی مطلق نیست؛ بحث بر سر نسبت پیشرفت با موانع است. هیچ‌کس از قرن هفتم انتظار هواپیما ندارد، اما از یک حکومت مدرن انتظار می‌رود بدون جنگ و تحریم، حداقل نتایج قابل دفاعی داشته باشد —که بسیاری از دولت‌های وابسته حتی به آن هم نرسیده‌اند. اقتصاد مشکل دارد؟ بله. مدیریت‌ها خطا داشته‌اند؟ قطعاً. فساد؟ واقعیت تلخ است. اما حذف همه‌ی واقعیت‌ها و تقلیل کل یک تجربه‌ی تاریخی به هیچ نقد نیست؛ خشم ایدئولوژیک است. و آخرش ، اگر 《 آخوند 》 گفتن قرار است جای استدلال را بگیرد، یعنی بحث تمام شده—نه به نفع من، بلکه به ضرر گفت‌وگو. بنده از واقعیت دفاع می‌کنم، نه از قدیس‌سازی. اگر نقد داری، با عدد، مقایسه و عقل بیا؛ نه با تحقیر و بستن باب گفتگو. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7312

🔴 انتظارات ما از شورای آینده : با نزدیک شدن به انتخابات شورای اسلامی شهر، بار دیگر نگاه‌ها متوجه نهادی می‌شود که باید صدای مردم و چشم ناظر بر عملکرد مدیران شهری باشد. شورای اسلامی، اگر در جایگاه واقعی خود قرار گیرد، می‌تواند موتور محرک توسعه، عدالت و آرامش اجتماعی باشد؛ و اگر از این جایگاه فاصله بگیرد، به نهادی کم‌اثر و گاه مسئله‌ساز تبدیل خواهد شد. از این‌رو، انتظارات مردم از شورای آینده، انتظاراتی حداقلی نیست، بلکه برخاسته از تجربه‌ها، رنج‌ها و امیدهاست. ۱_ شورا؛ نه سکوی پرتاب، نه محل معامله مهم‌ترین انتظار از اعضای شورای آینده آن است که شورا را نه پله‌ای برای منافع شخصی، سیاسی یا اقتصادی، بلکه امانتی مردمی بدانند. شورا جای بده‌بستان‌های پشت‌پرده، سهم‌خواهی و رفاقت‌بازی نیست؛ بلکه محل تصمیم‌های شفاف و پاسخگوست. ۲_ اولویت با درد مردم، نه سلیقه اعضا شورای کارآمد شورایی است که مسائل شهر را از زبان مردم بشنود، نه از پشت میزها. مشکلات معیشتی، عمرانی، فرهنگی و اجتماعی باید بر اساس ضرورت و اولویت واقعی حل شوند، نه بر اساس ذوق، سلیقه یا فشار افراد خاص. ۳_ شفافیت؛ حق مردم، نه لطف شورا انتظار می‌رود شورای آینده، شفافیت را به یک اصل غیرقابل‌چشم‌پوشی تبدیل کند؛ شفافیت در تصمیم‌ها، مصوبات، قراردادها و تعامل با شهرداری. مردم حق دارند بدانند چه تصمیمی، چرا و با چه هزینه‌ای گرفته شده است. ۴_ نظارت واقعی، نه تعارف مدیریتی شورا باید ناظر قاطع و منصف بر عملکرد شهرداری باشد؛ نه شریک بی‌چون‌وچرا و نه منتقد نمایشی. نظارتی که از سر دلسوزی باشد، حتی اگر تلخ، به نفع شهر است؛ و مماشات‌های بی‌جا، خیانت به اعتماد عمومی است. ۵_ پرهیز از اختلافات فرسایشی و حاشیه‌سازی شورای آینده باید بداند که مردم از دعواهای درون‌شورایی، اختلافات شخصی و جنجال‌های رسانه‌ای خسته‌اند. اختلاف نظر طبیعی است، اما کشاندن آن به نزاع و توقف کار مردم، قابل توجیه نیست. ۶_ توجه به فرهنگ، هویت و سرمایه اجتماعی شهر شورا تنها نهاد عمرانی نیست. بی‌توجهی به فرهنگ، اخلاق عمومی، هویت بومی و انسجام اجتماعی، خسارتی است که با هیچ پروژه عمرانی جبران نمی‌شود. شورای آینده باید برای فرهنگ، همان‌قدر برنامه داشته باشد که برای آسفالت و جدول. ۷_ ارتباط مستمر با مردم؛ نه فقط ایام انتخابات منتخب مردم باید در دسترس مردم باشد؛ شنوا، پاسخگو و حاضر در میدان. شورا اگر از مردم فاصله بگیرد، به‌تدریج مشروعیت اجتماعی خود را از دست خواهد داد. ۸_ شجاعت در تصمیم و صداقت در بیان مردم از شورای آینده معجزه نمی‌خواهند؛ صداقت می‌خواهند. اگر کاری ممکن نیست، صادقانه گفته شود؛ و اگر تصمیمی سخت اما ضروری است، با شجاعت و توضیح روشن اتخاذ گردد. ✅ در پایان باید گفت، شورای آینده اگر خود را خادم بداند نه صاحب ، اگر مردم را ولی‌نعمت بداند نه تماشاگر ، و اگر منافع شهر را بر منافع فردی ترجیح دهد، بی‌تردید می‌تواند نقطه امیدی برای فردای بهتر شهر باشد. انتظار مردم زیاد نیست؛ فقط شورا در جای درست خود بایستد. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7314