آدم از کسی که دوسش داره متنفر نمیشه ‏از چشم به راه موندنا رها شدنا اولویت نبودنا درک نشدنا و نایده گرفته شدناس که متنفر میشه .

یه‌ دیالوگی بود تو فیلم گناه‌اصلی که میگفت: «من کنارِ تو، یه آدمِ دیگه‌ام؛ آدمی شبیه‌تر به خودم» و آدمیزاد، چقد عمرشو تلف میکنه تا بفهمه همین کافیه که یکیو پیدا کنه تا کنارش، نزدیک‌ترین نسخه به خودِ واقعیش باشه...

دیدنش حالِ مرا یک جورِ دیگر می‌کند، حالِ یک دیوانه را دیوانه بهتر می‌کند ..

-

- یک ذهنم و صد خیالِ مشغول تو !

احساس میکنم فقط من بیست و چهار ساعته بیکارم و آنلاین و هیچ کس باهام کار نداره .

آدمی که باهات میشینه درمورد آدمایی که تو زندگی ناامیدش کردن حرف میزنه داره ازت درخواست میکنه که "لطفا توام مثل اونا نباش"

تموم شدن یه دوستی برای همیشه خیلی ساده‌تر از اونی که فکرشو بکنی اتفاق میفته. با یه حرف یا کار طرف حال نمی‌کنی، چند روز با هم صحبت نمی‌کنید و یهو به خودت میای و می‌بینی از آخرین باری که با طرف حرف زدی چند سال گذشته. یه دوستی به ظاهر ارزشمند برای همیشه تموم میشه.

در “ بلاک کن، میوت کن، آنفالو کن، ریموو کن، حذف کن، بزن، بُکُش، ول کن، برو، دعوا کن، پاک کن، گند بزن به همه کس و همه چی، تیکه پارش کن، گوش نده داد بزن، عصبی باش، زیر پات له کن، بزن بشکن، فکر نکن، تنها شو، بمیر” ترین حالت ممکنم.

نورِ خورشید نه ، ولی تو مثلِ ماه توی شبایِ تاریکی .

زنده بودن ترسناکه .

اون شبایی که از همه دلگیری، از خودت متنفری، از ایندت بیزاری و گریت بند نمیاد کی کنارته؟! افرین هیچکس.