دوست داشته شدن خیلی قشنگه
اینکه کسی شما رو عشق خودش بدونه خیلی قشنگه، اینکه کسی معتقد باشه هیچکس شبیه شما نمیخنده خیلی قشنگه، اینکه کسی جزئیات شما رو حفظ باشه خیلی قشنگه ولی اینکه کسی شما رو بلد باشه خیلی قشنگ تره.
وقتى بهتون نياز داريم كنارمون باشين همونطورى كه وقتی بهمون نياز داشتين بوديم دقيقا همون لحظه نه ثانيهاى عقبتر نه ثانيهاى جلوتر :)
بعضی وقتا از خودم میترسم دیگه رفتن ادما ناراحتم نمیکنه یا خودم بدون هیچ ناراحتی و نگرانی ترکشون میکنم حتی پشت سرمم نگاه نمیکنم...
آدم معمولا در لحظه سرش گرمه نمیفهمه... وقتی رفت و گذشت و تموم شد ، به عقب نگاه میکنی میبینی فلانی چقدر صبور بود ، چقدر دوست داشت ، چقدر چیز یادت داد ، یا نه برعکس ، چقدر ازت سوء استفاده کرد ، چقدر بد باهات تا کرد ، چقدر بهت دروغ گفت...
بنظرم آدمی در روابطش موفقه که اینا رو در لحظه ، قبل از این که دیر بشه بفهمه!
بعد از مدتها عکسشو دیدم،
فهمیدم اصلاً جذاب نیست.
رفتاراش هم اصلاً دلنشین نیست.
شوخیهاش هم اصلاً خندهدار نیست.
و آدمهایی که کنارش هستن
اصلاً آدمهای خوشبختی نیستن.
فاصله اون از یه آدم «خاص»
با یه آدم «معمولی»
فقط دوست داشتن من بود.
اون معمولی شده بود
چون من دیگه دوسش نداشتم.
این روزا خیلی دارن عجیب میگذرن؛
نمیدونم کجا برم که بهم خوش بگذره، نمیدونم چی گوش بدم که آرومم کنه، نمیدونم با کی حرف بزنم که درکم کنه، نمیدونم چی بنویسم که حالم رو توصیف کنه .
حالا تموم سوالایی که از خودت میپرسی و تموم فحشایی که به دنیا میدی به کنار .
اون لحظه که زل میزنی به یه نقطه و میگی : یعنی حتی دلش هم تنگ نمیشه ؟!
همونجا خودِ مرگه .
هیچوقت دوست داشتنمو به کسی نشون ندادم چون میدونستم وقتی بفهمن چقدر برام مهمن زودتر از پیشم میرن و قبل ازینکه همه چی رو بفهمن«تمام دوست داشتنمو تو قلبم دفن کردم:)...»