این که من همیشه شخص دوم زندگی هرکسم کاملا طبیعیه.

این که هیچوقت نمیتونم احساسم رو بیان کنم و سنگدل شناخته میشم طبیعیه.

اینکه برای یه نفر خودمو پاره میکنم و اون یک نفر ب پشمش نیست طبیعیه.

حتی الان نمیدونم چجوری باید بگم حق میگی

همه ی ما یه نفرو داریم که با وجود تمام سگ اخلاقیمون سعی کردیم برای اون مهربون ترین فرد باشیم. ولی وقتی اون یه نفرو از دست میدیم دیگه هیچ چیز برای از دست دادن نداریم اون موقعس که ذره ای احساس درونمون نمیمونع

فکت: پیام طرف اشتباه متوجه میشی به خودت میگیری و جواب میدی و بعد میفهمی منظورش اصلا تو نبودی و شخمی میشی زایه میشی و میخوای بری تو زمین.

دلم میخواد در واقع انقد سرمو بکوبم تو دیوار که استخونای جمجمه م له شه.

-شدیدا‌ازتون‌معذرت‌میخوام‌که‌وقتی‌هنزفری‌جدید‌خریدم‌باهاتون‌بدرفتاری‌کردم تازه‌دوتا‌مشکیا‌هم‌پیدا‌نکردم.

حالم یطوریه ک انگار داره گریه م میاد

ینی همینقدر سخت و طاقت فرساس بغض داشتن؟

درکی از اشکام ندارم.

-میبردم دلیل بردم تو بودی؛ شبی ک غصه میخوردم تو بودی.