مُبتَلا | 𝐌𝐨𝐛𝐭𝐚𝐥𝐚
_
او ك همدردم شده گویا خودش هم درد بود
او خودش زخم همان مرهم ك میآورد بود
مُبتَلا | 𝐌𝐨𝐛𝐭𝐚𝐥𝐚
وقتی نیستی
شعر ، دروغی ناخوشایند است
اما وقتی هستی
دروغ هم شعریست
شعری زیبا
و به قول مولانا:
اوست نشسته در نظر، من به کجا نظر کنم؟
اوست گرفته شهر دل، من به کجا سفر برم؟