آنکه به هنگام ِ یـاری رهبر خویش در خواب باشد ،
با لگدِ دشمن بیدار خواهد شد | امیرالمـؤمنین علی ﷻ .
چشام بهآسمون که افتاد یادم اومد من چقدر قبلا ستارههارو دوست داشتم ، ماهرمضونا بعد افطار تاب میخوردم و به ماهِ پشت درخت چشمک میزدم : )
من ، فهمیدهام که معمولی بودن شجاعت میخواهد .
آدمیزاد اگر یاد بگیرد معمولی باشد ، نه نقاشی را میگذارد کنار ، نه دماغش اگر معمولی است را عمل میکند ، نه غصه میخورد که ماشینش معمولی است ، نه حق غذاخوردن در یکسری از رستورانهای معمولی را از خودش میگیرد ، نه حق لبخندزدن به یکسری از آدمها را ..
حقیقت این است که " ترین " ها همیشه در هراس زندگی میکنند ، هراس ِ سقوط در لایهی آدمهای " معمولی "
و این هراس میتواند حتی لذتِ زندگی ، نوشتن ، درسخواندن ، خوردن و پوشیدن را از دماغشان در بیاورد .
تصمیم گرفتهام خودِ معمولیام را پرورش دهم .
از حالا بهخودِ معمولیام عشق میورزم و به آدمها هم اجازه دهم به من ِ معمولی عشق بورزند ..
مثلاً اباعبدالله توفیق بده روز هشتم تو خونهم هیئت آقا علیاکبر بگیرم و نذری پاستا و پیتزا بدم : )))))))))))))))))))