نشستم پای هر بی‌ریشه ای از پای افتادم ، به گلدان بدون گل نباید آب میدادم !؛

غریبه شدن با آدم‌ های مورد علاقه، از اتفاق‌ های غم‌ انگیز این دنیاست.

در آسمان نه عجب گر به گفته ی حافظ سرود زهره به رقص آورد مسیحا را!

حامد عسکری *

اللهم بارک لمولانا صاحب الزمان :)

یا مرا با خود ببر آنجا که هستی یا بیا اینجا که این دل را شکستی..

_

کم کن این فاصله را قصه بغل ميخواهد

با گلی که بوسه‌های آبدار از من گرفت روزگاری داشتم که روزگار از من گرفت ؛ من که اینطوری نبودم ، ساقه‌هایم برگ داشت میهمانی لانه کرد و برگ و بار از من گرفت ؛ گفت : من زخمی‌ست بالم ، تُ پناهم باش ! بعد ، تا قراری یافت یاغی شد ، قرار از من گرفت ؛ من که میدانم زغال چای چوپان میشوم او چرا نبض دل امیدوار از من گرفت ؛ با خدا میگویم آنچه بر سرم آورد عشق جان نصف و نیمه‌ای بود و ، دوبار از من گرفت ؛ هر دو تنهاییم از تنهایی خود دلخوشیم بی کسی مسریست ، پس پروردگار از من گرفت ..‌. - حامد عسکری -

یک لحظه تو را بغل کنم، می‌فهمی ؛ آغوش من از قافیه هم تنگ‌تراست..

فکت: همیشه یکی هست که نمیتونی فراموشش کنی.

‌باشد که رها شویم از رنجی که به قول شاملو، از آن ما نیست.