آیت الله بهجت : بعضی وقت ها انسان میبیند یک حال خوشی دارد ، حالت نورانی دارد ؛ نمی‌داند علتش چیست ..! هرچه فکر میکند هیچ علتی پیدا نمیکند ... نه کار خاصی کرده ، نه نماز خاصی خوانده ، هیچ کار خاصی نکرده است‌ ؛ او نمیداند در کوچه ای ، جایی رد میشده و فقط به نحو گذرا حضرت صاحب الزمان از کنارش رد شده است ! ( : این نورانیت و حال خوش به همین جهت در این شخص ایجاد شده است ..

بنواز سلطان که خوش مینوازی . .

2:10

*

ديوانه و دل‌بسته اقبال خودت باش سرگرم خودت عاشق احوال خودت باش يک لحظه نخور حسرت آن را که نداری راضی به همين چند قلم مال خودت باش دنبال کسی باش که دنبال تو باشد اين گونه اگر نيست به دنبال خودت باش پرواز قشنگ است ولی بی‌غم و منّت منّت نکش از غير و پر و بال خودت باش صد سال اگر زنده بمانی، گذرانی پس شاکر هر لحظه و هر سال خودت باش اقبال لاهوری

نکنه اصن منو یادت رفته ؟

عیب رندان مکن ای زاهدِ پاکیزه سرشت! که گناهِ‌ دگران بر تو نخواهند نوشت . .

از بزرگ شدن بدم میاد. از اینکه مسئولیت و یه عالمه کار و درس داشته باشم هم بدم میاد. دوست دارم آزاد و بیخیال باشم مث یه بچه یا شایدم مثل یکی که رشته اش فنیه یا یکی که هم رشته خودمه و اهمیتی به درس نمیده. اون وقت آزاد و بیخیال به همه ی کارای لذت بخش توی زندگیم می‌رسیدم. کیک میپختم و کتاب میخوندم ، میرفتم سینما و کتابفروشی و پارک و مسافرتای بیخودی و بافتنی میبافتم ، با یه آدم پایه میکوبیدم میرفتم هیئت های تهران و مشهد و قم ، میشستم توی مجلس مداحای معروف و لذتشو می‌بردم و کل محرم امسالو صفا میکردم تاسوعا عاشورامو میرفتم کربلا و هیچ دغدغه ذهنی که مربوط به امتحان نهایی و کنکور و درس بشه نداشتم (رسما دارم حسرت چیزاییو میخورم که یه آدم عادی باید تو زندگیش داشته باشه. مرسی از آموزش وپرورش✨🎀) اما الان کلی درس دارم و معلوم نیست بتونم حتی هیئت برم (کربلا که کلا منتفیه) هر لحظه هم استرس اینو دارم که امتحان نهایی قراره چی بشه. اما نکته ی مهمش اینجاست که اگه یه درصد از زندگیم لذت نبرم و امتحانا و کنکورمو خراب کنم دیگه هیچوقت نه میتونم چهارصد و پنچ رو زندگی کنم نه حوصله ترمیم معدل دارم و بنظرم آدم سگ باشه کنکوری نباشه.

خاطره‌ها‌که‌نمیمیرن!... میمیرن؟

با کسبِ اجازه از محضرِ مادرشون زهرا ، پیرهن مشکی مون رو تن میکنیم..