چو روح خوابگردی مات و مدهوش که بی سامان به ره افتد شبانگاه

درون سینه ام دردیست خونبار که همچون گریه میگیرد گلویم

غمی آشفته دردی گریه آلود نمیدانم چه می خواهم بگویم

دچار افسردگی بود. می‌دانی افسردگی یعنی چه؟! تا به حال کسوف دیده ای؟! خب، این هم مثل آن است: ماه جلوی قلب می‌آید و قلب دیگر نوری از خودش نمی‌پراکند. روز روشن تبدیل به شب تاریک می‌شود.

از بس فرار كرده‌ام از خویش‌ِخويشتن گاهی دلم برای خودم تنگ می‌شود #محمدعلی‌بهمنی

آیا می‌فهمی یعنی چه که هنگام خواب با خودت تکرار کنی: خدای من کمک کن این روزها را پشت سر بگذارم؟!

آیا تاکنون چشمانی را که در آن‌ها خاکستر ریخته باشند دیده‌اید؟ منظورم چشمانی است که در آن‌ها آثار غم‌انگیز آرزوهای بی‌حاصل خوانده می‌شود. چشمانی که نمی‌توان در آن‌ها نگاه کرد. ‏ ‌ - میخائیل شولوخف.

چقدر دلم می‌خواست زندگی کنم؛ نشد!

چیزی نداشتم که بگویم، گریستم...

سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوخت آتشی بود در این خانه، که کاشانه بسوخت #حافظ