‌ ‌ ‌مربع آبی همان جایی‌ست که یک سال پیش همین روزها، آنجا ایستاده بودم. تصمیم گرفته بودم هفته آخر اسفندماه هیچ چیزی را ثبت نکنم تا سرم بخورد تهِ کانال. می‌خواستم صفرِ صفر بشوم. کارهایم را برای دل خودم انجام می‌دادم ولی چیزی در اپلیکیشن ثبت نمی‌کردم. رنگِ خوشرنگِ سبزِ فسفری هم بالاترین رکورد سال هزاروچهارصدودو را نشان می‌دهد. از مربع آبی تا مربع صورتی، فاصله یک سال دیگر از عمرم است. مربع صورتی جایی‌ست که الان ایستاده‌ام. در هفته آخر اسفندِ صفرسه، جایی که گذاشته‌ام با صدای قدم‌های بهار، باز همه چیز از نو شروع بشود. مربع نارنجی می‌گوید در سال صفرسه، یک جایی رسیده که خیلی کم آورده‌ام. یک جایی که همه چیز از دستم دررفته و هر چه تلاش کرده‌ام نتوانسته‌ام خودم را جمع کنم. همه‌چیز را رها کرده‌ام و سقوط آزاد به قعر کانال. آن هم سقوط از جایی که نزدیکِ رکورد پارسال بوده‌ام. همیشه رفتارم بعد از سقوط برایم مهم‌تر از خودِ سقوط است. اینکه توانسته‌ام بلند شوم و خودم را جمع کنم یا نه. اینجا جمع کرده‌ام، تازه نه یک جمع‌وجور کردن عادی، بلکه یک کار انتقام‌طور انجام داده‌ام. یک کار جسورانه. بلند شده‌ام و روی خط سبز، صاف رفته‌ام بالا، با شیب خیلی زیاد، رفته‌ام بالا و رسیده‌ام به مربعِ سبزِ پررنگ و رکورد پارسال را هم شکسته‌ام ولو به اندازه دو ساعت. توی اینهمه خط و نقطه و نوسان، همین یک خط هم که باشد برایم مایه دلخوشی و امیدواری است. همین که توانسته‌ام ولو برای یکبار، دستم را آنقدری بکشم بالا که از پارسالِ خودم یک‌ذره بهتر عمل کرده باشم. هرچه بزرگ‌تر شده‌ام بیشتر فهمیده‌ام زندگی آدم‌ها هیچ‌جوره قابل قیاس کردن با هم نیست. هیچ‌کس نمی‌تواند عمقِ درد و غم، عمقِ تلاش و خستگی، عمقِ فشارهای شب‌ها و روزهای آدم را اندازه بزند. اما به قولِ خدا، بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ! یعنی خود انسان، وضع خودش را خیلی خوب می‌فهمد. برای همین است که خود هر کسی، برای حسابرسی به عملکردش کافی‌ست. خدایا ممنونم که پایان سال صفرسه و شروع سال صفرچهار را برای ما گذاشته‌ای وسطِ شب‌های قَدرت. انگار امسال برای عبور از سال قدیم به سال جدید، برایمان یک پُلِ قشنگ از رحمتت ساخته‌ای. می‌شود برای عبور راحت‌مان از دنیا به بهشت هم فکری کنی؟ #روایت_زندگی‌‌‌‌ #اسفند_صفرسه @Negahe_To

‌ ‌ ‌من از آن دسته آدم‌ها هستم که دلشان می‌خواهد بتوانند مدام خودشان را ارزیابی کنند. اگر شما هم مثل من هستید شاید این توضیحات و معرفی این اپلیکیشن به دردتان بخورد. #برنامه‌ریزی #اپلیکیشن_مای_استادی_روم @Negahe_To

‌ ‌ ‌نوشته بود: "من که دنبال کارای ماشینم هستم😢" نوشتم: "گریه نداره که با حس خوب برو دنبال کارای ماشینت😍 ماشینت یک سال دیگه کلی کمکت کرده و همراهت بوده‌ حالا طبیعیه بش برسی و سرحال بشه دوباره برا سال جدید که کلی جای خوب بری باش😍" جواب داد: "همچین میگی انگار آدمه 😐😐" نوشتم: "پیامبر نسبت به تمام وسایلشون اینطور بودن. حتی خودکار و لباس رو باهاشون عین موجود جاندار که میفهمه رفتار میکردن و بشون احترام میذاشتن‌". بعد یادم افتاد به همان چند جمله تفسیر قرآن که امسال از آیت‌الله جوادی آملی شنیده بودم: "پیامبر برای تمام اثاث منزلش احترام قائل بود. یک دستمال داشت، یک کاغذ داشت، یک قلم داشت، یک عصا داشت، برای همه اینها شناسنامه قائل بود، احترام قائل بود، برای آنها اسم می‎گذاشت". فکر کنم توی این روزای آخر سال صفرسه، لازم باشه کنار تشکر از آدمای زندگی‌مون، از اثاث خونه و وسایل شخصی‌مون هم تشکر کنیم برای یک سال همراهی با ما😇. #موبایل_عزیزم_ازتو_به‌طورخاص_ممنونم_برا_امسال #لطفا_توی_این_گرونی_یه‌سال_دیگم_بام_همراهی_کن #لپتاپ_نازنینم_با_شما_هم_هستما #ماشین_وفادارم_شما_که_اصلا_تاج_سری @Negahe_To