سپیده که سر بزند در این بیشه‌زار خزان‌زده شاید گلی بروید شبیه آنچه در بهار بوئیدیم

اما حقیقتش را بخواهید من نمی‌دانم چطور و چگونه خورشیدی این حجم از برف را آب خواهد کرد. حقیقت‌ترش را اگر بخواهید باید بگویم که حتی اگر برف‌ها آب هم شوند، رایحه‌ی خار هیچ‌وقت مانند لاله‌هایی که در بهاران زندگیمان بوئیدیم نخواهد شد. حقیقت‌ترترش را اگر بخواهید، باید بگویم که ما اصلا گلی را نبوییدیم، چون ما بهاری نداشتیم.

تئوری آگوست میگه تا آخر آگوست وضعیت رابطه شما مشخص می‌شه و اینطوری شد که جهان سیک ما و رابطه‌ش با ما رو زد.

بوی سقوط میاد. (سقوط آیندم رو سرم.)

متاسفانه ناراحت موندن جدیدا خیلی رمنتسایز شده. یعنی ادما می‌تونن خیلی زودتر از چیزی که فکر می‌کنن موو آن کنن، اما محتواهای عاشق اون یک نفر موندن خیلی بامزه و ترندی‌تره.

A dog that bites its master, isn't worth keeping alive.

شاید اون می‌تونست منو بیاره بیرون از این مرداب، اما کی می‌دونه؟ شاید این من بودم که می‌بردمش پایین.

آقا من با این یارو دوست بودم ولی چندروز پیش یهویی دی‌اکتیو کرد و منو بین گرگای توییتر تنها گذاشت. نمی‌دونید چقدر ناراحت شدم.

می‌خواهند ما افسرده باشیم و آدم افسرده از دنیا چیزی نمی‌خواهد. از همه دل کنده و بی‌آرزوست، طلبی ندارد، مطالبه ندارد و حتی شاید توقف زندگی‌اش را حس نکند. به قول کامو، تمان تلاش آن‌ها ناامید کردن آدم از «بودن» است.