اول اول از همه باید ی چیزی رو برای خودمون روشن کنیم. اونم اینه ‌که؛ شهدا چه کسانی هستن؟ اصلا شهادت یعنی چی؟

از دید تمام چیزایی که تو این چند وقت فهمیدم میگم؛ شهادت زمانی اتفاق می‌افته که محبت به غیر خدا در شما به صفر رسیده باشه و تمام تمرکز و عشق و علاقتون روی خدا و دینتون متمرکز شده باشه. این نظر من بود. در کتب متنوع و متون مختلف چه از نظر بزرگان و چه ائمه شهادت ممکنه معنای مختلفی داشته باشه. حالا، شهید کیه؟ کسی که عاشق واقعیِ خداست:) بچه ها عاشق بودن و عاشق موندن کار ساده‌ای نیست. خصوصا داشتن این حس به خالق و پرودگار عالم. نمیخوام بگم آدم نمیتونه عاشق خدا بشه، میخوام بگم شهدا از ی سری راه هایی رفتن که علاوه بر اینکه عاشق خدا شدن، عاشق خدا هم موندن. عشق هدف میاره بچه‌ها. امام حسین ع رو مثال میزنم؛ ایشون بخاطر خدا از تمام دار و ندار و خانواده‌اش گذشت! بخوای بهش فکر کنی خیلی عظمت این کار زیاده‌ها! میدونی چرا؟ چون عاشق بود. عاشق پروردگارش بود. مثلا الان من میگم من عاشق امامِ زمانمم، پس درسامو خوب میخونم تا در آینده زمانی که حضرت ظهور کردن بتونم در دولت ایشون ادم به درد بخوری باشم. شهدا هم دقیقا همینطوری هستن. یعنی از این عشق کلی هدف براشون مشخص شده که مهم‌ترینش کسب رضایت خدا و رسیدن به خالق هستش. از قدیمم گفتن هر کی تلاش کنه، بلاخره ی روزی به هدفش میرسه. شهدا هم در اول ادمای عادی بودن که با پیدا کردن عشق و هدف اصلی، و تلاش و کوشش برای رسیدن به اون، بهش رسیدن و شهید شدن.

پس این از شهادت و شهدا ☺️.

ی سوال دیگه که پیش میاد اینه؛ شهدا از این دنیا رفتن و فوت شدن. چرا باید بهشون توسل کنیم؟ اول اینو باید بدونید که شهدا مانند اموات نیستن و روحشون به طور کامل قبض نشده و نرفته از این دنیا. ی داستان تعریف کنم گیج نشید. ی شهید لبنانی بودن که یک شب به خواب پسر بزرگشون میان و میگن به خواهرات و مادرت بگو انقدر بی‌تابی نکنن. عزرائیل روزی که من به شهادت رسیدم گفت تا زمانی که بقیة الله ظهور نکنه، روح تورو نمیگیرم و قبض نمیکنم. از این داستان نتیجه میگیریم شهدا فقط جسمشون زیر خاکه. و اون رکن اصلیه از وجود انسان یعنی روح، ازشون در این دنیا باقی مونده. خدا خودش تو قرآن گفته شهدا عند ربهم یرزقونن. یعنی توسط خدا رزق داده میشن. پس نمیشه گفت ادمی که مُرده از خدا رزق و روزی میگیره. و اما کلی مثال و استدلال دیگه وجود داره که ثابت میکنه زنده بود شهدا رو. اما چرا باید به شهدا توسل کنیم؟ تو چند جمله بگم؛ برای اینکه به خدا نزدیک بشی، باید با ائمه خو بگیری، و برای اینکه بتونی با ائمه خو بگیری، باید با شهدا رفیق باشی:) خدا قطعا شهدا رو از ادمای معمولی بیشتر دوست داره، پس حرف اونا بهتر به گوش خدا میرسه تا حرف ی ادم عادی که صبح تا شب درحال انجام گناهه. درواقع شهدا راه میان‌بری‌ان که انسان رو به خواسته های چه دنیوی و چه اخروی میرسونن.<البته اگه به صلاح باشه>

سلام

ادامه این بحث ان‌شاءالله شب

عیدتون مبارکک✨💜

راستی اینم بگم اگه حرفی، سوالی دارید در این رابطه تا شب تو ناشناس بگید. ان شاءالله در حد توانم جواب میدم.

سید این عیدی ما چی شد؟!🙃

بریم برای ادامه بحث....

تا اینجا گفتیم شهادت چیه و کسایی که شهید میشن براشون چه اتفاقی می‌افته. اما ی موضوع مهم که یادم اومد بهش اشاره کنم اینه که چجوری ی ادم میتونه شهید بشه ؟ شهادت فقط به این نیست که شما صرفا تیر بخوری یا موشک بیاد رو سرتون؛ در واقع شهادت یک عالَم بزرگی داره برای خودش. که به این سادگی ها هم نیست که درکش کنیم و بهش برسیم. ی سخن معروف از حاج قاسم داریم که می‌فرماید؛ شرط شهید شدن، شهید بودن است. یعنی ما نمیتونیم هر کاری که دلمون خواست تو این دنیا انجام بدیم و فقط تو قنوت نمازامون بگیم اللهم رزقنا شهادت. شهدا کار های عجیب غریبی انجام ندادن که به مرتبه شهادت رسیدن، بلکه فقط ی سری کار ها رو انجام ندادن.و به ی سری از موضوعات که عام مردم از کنارش ساده رد میشن، توجه کردن. شهدا خصوصیات جالبی دارن که اونا رو تو این دنیا رعایت کردن و ما میتونیم با استفاده از پی بردن به اون خصوصیات به رشد خودمون در این موضوع کمک کنیم. مثلا تو نصف بیشتر زندگی‌نامه های شهدا میبینیم: شهید به والدینش بشدت احترام میزاشت. شهید نمازاش همیشه اول وقت بود. شهید نماز شبش ترک نمیشد. شهید اماده خدمت بود. شهید هیچوقت گناهی با زبانش انجام نمیداد. و... وقتی طرف تمام این اصول رو بدون ادعا رعایت کنه، معلومه که شهید میشه:) در واقع تو زندگیش شهید بوده که مرگش شهادت قرار گرفته . اما، یکی از شرایط موجود در زندگی شهدا خودسازی بوده. یعنی همش به فکر رشد کردن بودن. که حالا خیلی راه ها برای رسیدن به رشد وجود داره... شهدا افراد عادی بودن که اونقدر رو خودشون کار کردن و تمام سعی‌شون رو بر این گذاشتن که رشد پیدا کنن تا به شهادت برسن.