وقتی آدم کسی را دوست دارد همیشه چیزی برای گفتن یا نوشتن به او پیدا می کند، تا آخر عمر.
گفت زخمی شده ام بال مرا بشکستند
بال او گشت دلم بار دگر پر بزند
رفت اما سر این زخم هنوزم باز است
همچو زخمی که برادر به برادر بزند.!
به اندازه ی تمام دفعاتی که ازت ناراحت شدم،
و تو فهمیدی و حتی سعی نکردی درستش کنی؛
ازت دور شدم.
در آغوشم بگیر و نجاتم بده،
قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه
در آینه ها میبینمش. :)
-داستایوفسکی
کاش؛
در پایان این بغضها،
خستگیها و اندوهها،
چیزی باشد
که ارزش این همه
دوام آوردن را
داشته باشد.