دل تنگ شهری هستم که تا به امروز نفسی در آن نکشیده ام... دل تنگ آن آرمانی هستم که سال هاست برای آن همه چیز را فدا کرده ایم... دل تنگ قدس هستم عزیز جانم... دل تنگ گنبد زیبای آن مسجد نورانی! قرار ما آنجا، قرار ما به قدس مرد ایران... قرار ما به قدس...!

ما را به این سخت جانی خود گمان نبود آقای امیرعلی...

_

امشب پرچم بچرخونیم

جمهوری اسلامی ایران حرم است...!

کاش دروغ سیزده امسال، رفتنِ تو بود... _ از این چند روز _

ارغوان؛ این چه رازیست که هر بار بهـــار، با عــزای دل ما می آید / .

که شوق زنده ماندن من، به شادی تو خورده پیوند... ایران جان!

_ 0:48

معتقد هستم که انسان ها بایستی صادق باشند... گاهی میگویند صداقت میتواند باعث شود قلب کسی بشکند اما اینکه تو صادق نباشی مطمئنا قلب دیگری را میشکند... صداقت حداقل باعث میشود که دیگران با تو امن زندگی کنند، به دور از ترس اینکه تو در جای دیگری آنها را محکوم به اعدام کنی... مثل این می ماند که شب قبل از رفتن به محکمه به تو بگویند که حکم تو اعدام است، و این خیلی راحت تر از آن است که چند دقیقه قبل از بردن تو به سمت چوبه ی دار این را به تو اطلاع دهند!