رئیس دانشگاه شریف: دانشجویی که عصبانی است و اعتراض دارد، باید بتواند در محیط دانشگاه حرف خود را بزند. @Nucleader

گمان نمی‌کردم که روزی در این عالم سید مقاومت شهید شود و پس از او زنده بمانم.‌ هنوز هر بار که تصویرش را می‌بینم یا صدایش را می‌شنوم، یا بهانه‌ای برای یاد کردنش پیدا می‌شود، گمان می‌کنم که قلبم قرار است از حرکت بایستد. اما الآن؟ یک سال از روزی که او روی دستان «أشرف الناس» تشییع شد، می‌گذرد. و من؟ هنوز زنده‌ام. اگر کسی می‌پرسید فکر می‌کنی یکی از آن سیصد و سیزده تن کیست؟ بی‌درنگ او را نشان می‌دادم.‌ تردید ندارم که شهادت او داغی بر دل امام عصر گذاشت. و تردیدی نیست که اگر آن مظهر اتم عالم و‌ حجت خدا روی زمین نبود، این داغ تحمل نکردنی می‌شد. القصه؛ «ما را به سخت جانی خود این گمان نبود». ما را گمان نبود که بعد او بمانیم. اما حالا، باید بدون او و بسیار دیگری ادامه دهیم. این یعنی خدا ما را بیهوده نیافریده و برای چیزی خلق کرده است. @Nucleader

روزی که شهید شد، خانواده عکسی برای اعلامیه نداشتند. هیچ تصویری از او در خانه نبود. جزء معدود کسانی بود که نامرئی شدن را خیلی خوب بلد بود. آنقدر که هنوز هم توی چشم‌ نیست. بارها خواستند ترورش کنند، اما‌ موفق نمی‌شدند. هم‌پای حاج‌ قاسم بود.‌ هم‌پا، یعنی در همه‌ محور. از عراق و سوریه و لبنان تا یمن و فلسطین. شاید بشود گفت «جعبه سیاه نیروی قدس» بود. سحرگاه ششمین روز ماه مبارک رمضان، از فرمانده اطلاعات نیروی قدس شهید محمدرضا نصیر باغبان معروف به «حاج محسن باقری» یاد می‌کنیم. @Nucleader

برای داعشجوهای فحاش دانشگاه! آن چیزی که گمان می‌کنی هستی، بادکنکی است که مقامات همین حکومت درونش فوت کرده‌اند. آن‌جا که گتره‌ای از «نسل زد» می‌گفتند. آن‌وقت که بی‌دلیل با «نسل جوان امیدوارمان کرده»، «این نسل زیر بار حرف زور نمی‌‌رود»، «نسل شجاع» و چیزهایی از این دست توی این بادکنکی که حالا وقت ترکیدنش رسیده، فوت کردند. نسل‌های قبل از تو هم دانشجو بودند، هم جوان بودند، هم فکر می‌کردند شاخ غول شکسته‌اند، اما تفاوتی که با تو داشتند این بود که با این فوت‌ها، متوقع و بی‌مسئولیت و بی‌تعهد نشده بودند. آن‌ها فرق بزرگتر و کوچکتر را می‌فهمیدند، معنی احترام را درک می‌کردند، آداب داشتند و حتی برای بی‌ادبی کردن هم جا و مکان حالیشان بود. گمان کردی نسل‌های قبل از تو بلد نبودند انگشت وسط حواله بدهند؟ ادبیات چاله میدونی ندیده بودند؟ شعورشان نمی‌رسید که می‌شود پرچم کشور را آتش زد؟ نمی‌فهمیدند می‌شود وطن را سر چوب کرد و با تعاریف نابجا، خریت را به جای شجاعت جا زد و «زبر بار حرف زور نرفتن» را به‌جای بی‌سوادی و نفهمی قالب کرد؟ ۱۶ آذر اگر برای تو روز بادکنک رنگی و کیک بریدن و «برای ماده دانشگاه بامزه بازی درآوردن» و «بین نرینه‌ها پریدن» و استنداپ کمدی به مناسبت روز دانشجو است، برای آن‌ها که در این بالن توهم گیر نیفتاده‌اند، روز هویت دانشجوی ایرانی است‌. روزی است که دانشجویی که چهار ماه قبل کودتای ۲۸ مرداد را دیده بود، فهمید باید در مقابل حضور نماینده رییس‌جمهور آمریکا در دانشگاه بایستد و استقلال کشورش را فریاد کند؛ حتی به قیمت خون. پیش از تو دانشجویان بسیار دیگری بودند و می‌توانستند در دهه شصت و هفتاد و هشتاد پرچم این سرزمین را آتش بزند. سنگ پرت کردن را هم بلد بودند. اما می‌فهمیدند روی خط تجزیه کشور و دمیدن در دودستگی راه رفتن چیز درستی نیست. اما تو را دقیقا برای همین باد کرده‌اند. تو نه ۲۸ مرداد می‌دانی چیست، نه خفقان و یأس فلسفی پس از کودتا را در کتاب‌های ادبیات این سرزمین خوانده‌ای، نه می‌دانی انگلیس با این سرزمین چه کرد، نه واقعا دغدغه رنج‌هایی که شوروی بر سر این کشور آورد را داری و نه خاک سیاهی که آمریکا بر سر این کشور ریخت را درک کرده‌ای! پیش از تو آن‌ها که با این حکومت درافتادند، حتی بدترین‌شان که رجوی بود و دارو دسته‌اش که چهار دهه منفور تمامی ساکنان این سرزمین بوده‌اند، چنین گفتار سخیفی نداشته‌اند. نه آن‌ها، نه دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، نه تحکیم وحدتی‌ها، نه عدالت‌خواه‌ها و نه هیچ جنبش و گروه و نسل دیگری انقدر پوچ و میان‌تهی نبوده‌اند. تو نسل انگشت وسط نشان دادن در محیط دانشگاهی! نسل فحش‌هایی که قبلا لات‌های «چاله میدون» سر می‌‌دادند، نسلی که به تنبلی در محیط کار معروف است، نسلی که به هیچ چیز تعهد ندارد، حتی کشورش، بزرگ و ریش‌سفید نمی‌فهمد، برای والدینش هم گستاخی می‌کند، نسل اینستاگرام و ریلز، نسل «آداب گذشته را نمیخواهیم؛ با افتخار زیگیل تناسلی»! «چپ» نمی‌خواهی؟ دانشگاه دولتی را رها کن. همانطور که پول دادی تا خوب تست بزنی، پول بده در دانشگاه آزاد تحصیل کن. پول بده خانه دانشجویی بگیر و از خوابگاه دولتی خارج شو. موقعی که غذای مفت و مجانی دانشگاه را خوردی یا خواستی به کیفیتش اعتراض کنی، به یاد بیاور که باید پول پرداخت کنی. بعد از طی کردن همه این‌ها، تازه منتظر باش مثل‌ همان قبله آمریکاییت، با تو برخورد کنند. نسلی اگر مایه افتخار این سرزمین بوده، آنی است که دهه چهل در گهواره بود، دهه شصت برای این سرزمین جنگید، دهه هفتاد و هشتاد برایش زحمت کشید و دهه نود و هزار و چهارصد دوباره پوتین رزم پوشید و جلوی «تجزیه» و پاره پاره شدن این سرزمین را گرفت. @Nucleader

گفتگو برای کسی مفید فایده است که حرف می‌زند. کسی که فحاشی می‌کند، انگشت نشان می‌دهد، پرچم آتش می‌زند، به اسم «الزهرا» توهین می‌کند و برای عموترامپ پدوفیلش آغوش باز کرده، صلاحیت گفتگو ندارد. با او باید برخورد قاطع شود. این‌هایی که توصیه به گفتگو می‌کنند، خودشان اصلا اهل گفتگو‌ و مدارا نیستند. شما یک اصلاح‌طلب دیده‌اید که با انقلابی‌ها گفتگو کند؟ خیر! مدام در حال برچسب‌زنی و فحاشی است. یکی از این‌هایی که سوپرانقلابی و سوپرتندرو از دهنشان نمیفتد را دیده‌اید که با معتقدین به انقلاب بنشینند حرف بزنند؟ یک رسانه اصلاح‌طلب را در پانزده سال اخیر دیده‌اید که سراغ مخالفین خود برود و به گفتگو بنشیند؟ نه! رییس‌ دولت و طرفدارانش حتی در محیط دانشگاه هم گزینش می‌کنند که چهار نفر مخالف پشت تریبون نروند. حالا ادای تحمل مخالف درمی‌آورند. وزارت علوم، قوه قضاییه، دادستانی و همه نهادهای مربوطه موظف‌اند برخورد کنند. نه اینکه اختیار دارند، نه. وظیفه دارند و باید برخورد کنند. از این صحبت‌ها یک هفته بیشتر نمی‌گذرد: دستگاه‌های امنیّتی و قضائی موظّفند که آن کسانی را که با دشمن همراهی میکنند، همکاری میکنند، هم‌صدایی میکنند ــ چه در عمل، چه در زبان، چه در تحلیل ــ با اینها برخورد قضائی بکنند، برخورد عادلانه بکنند. بنده طرف‌دار سخت‌گیری بیجا نیستم، امّا آسان‌گیری بیجا هم مثل سخت‌گیری بیجا کشور را دچار زیان میکند. @Nucleader

من از محضر اهل‌بیت عذرخواهی میکنم که این رو مینویسم، اما کسانی که شعار دادند: «فرح فرح اسمشه، الزهرا بی‌ارزشه»، عامدانه دارند به مقدسات مردم این سرزمین توهین می‌کنند. این دیگر نه توهین به رهبر انقلاب است که ماستمالی کنید، نه خون بسیجی است که با تروریست یکی کنید. شرف ندارید اگر با این‌ها برخورد نکنید. @Nucleader