جدیدترین مقاله نیوزویک همچنان از برنامه آمریکا برای تغییر در رهبری ایران می‌گوید ترور چند چهرهٔ بلندپایهٔ ایرانی در میانهٔ جنگ، فقط ضربه‌ای به ساختار فرماندهی جمهوری اسلامی نیست؛ می‌تواند آغاز جابه‌جایی تازه‌ای در درون قدرت هم باشد. در حالی که تهران تا امروز نشان داده می‌تواند خلأ مقام‌های از دست‌رفته را به‌سرعت پر کند، تداوم این ضربات، به‌ویژه در سطح امنیتی و اطلاعاتی، این پرسش را پررنگ‌تر کرده که چه کسی از دل این آشفتگی بالا خواهد آمد. هم نتانیاهو و هم ترامپ از وجود تماس‌هایی در داخل ایران حرف زده‌اند؛ در حالی که خواهان ظهور رهبری جدید در این کشور شده‌اند. شاید یکی از همین چهره‌های داخلی که از حذف مقام‌های ارشد سود ببرد یا به جایگاه بالاتری برسد، در نهایت آن‌قدر برای کاخ سفید قابل قبول باشد که ترامپ بتواند بگوید: «ماموریت انجام شد.» در میان نام‌هایی که بر سر زبان‌ها افتاده، حسن روحانی جایگاهی متفاوت دارد؛ چهره‌ای که روزی در راس امور اجرایی در مقابل ترامپ قرار داشت، اما اکنون ممکن است برای واشنگتن از بسیاری گزینه‌های دیگر پذیرفتنی‌تر باشد. روحانی با سابقهٔ مذاکره، عمل‌گرایی سیاسی و پیوندش با بخشی از بدنهٔ سنتی قدرت، می‌تواند برای آمریکا نشانه‌ای از یک تغییر قابل مدیریت باشد؛ تغییری که هم در داخل ایران ریشه داشته باشد و هم بتوان آن را در بیرون به‌عنوان یک موفقیت سیاسی عرضه کرد. اما مسیر چنین تغییری هموار نیست. بالا آمدن دوبارهٔ روحانی فقط در صورتی ممکن است که موازنهٔ داخلی قدرت به‌شکل جدی دگرگون شود، نیروهای تندرو تضعیف شوند و فشارهای جنگی، راه را برای چهره‌های میانه‌روتر باز کند. در عین حال، همین‌جا شکاف میان واشنگتن و تل‌آویو آشکار می‌شود: اگر آمریکا از ظهور یک چهرهٔ عمل‌گرا سود ببیند، اسرائیل ممکن است در پی فرسایش طولانی‌تر و عمیق‌تر ایران باشد، نه پایان سریع‌تر بحران. @Nucleader

در سه چهار روز اخیر، نام حسن روحانی بار دیگر در شماری از رسانه‌ها و مجلات معتبر غربی در کنار بحث بازآرایی قدرت در ایران مطرح شده است؛ هرچند در اغلب این مطالب، او نه به‌عنوان موضوع اصلی یک پرونده مستقل، بلکه به‌عنوان یکی از چهره‌های محتمل در معادلات پس از حذف برخی مقام‌های ارشد ایرانی مطرح شده است. تلگراف در گزارش تازه‌اش، در حالی که از خلأ ناشی از ترور علی لاریجانی و دشوارتر شدن مسیر آینده ایران حرف می‌زند، حسن روحانی را «آشکارترین گزینه» برای بردن ایران به سمت تنش‌زدایی از مسیر مذاکره معرفی کرده است. این صورت‌بندی نشان می‌دهد که در نگاه بخشی از رسانه‌های غربی، روحانی همچنان نماد امکان بازگشت به یک مسیر دیپلماتیک است؛ مسیری که در برابر سناریوی تشدید و ویرانی قرار می‌گیرد. اکونومیست نیز در مطلب خود درباره پیامدهای حذف لاریجانی، مستقیماً بر شخص روحانی متمرکز نیست، اما او را در همان چارچوب نیروهای عمل‌گرا و چهره‌های مرتبط با تجربه توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ قرار می‌دهد؛ یعنی کسانی که می‌توانند در صورت تغییر موازنه داخلی، مسیر جمهوری اسلامی را از سخت‌گیری بیشتر به سمت واقع‌گرایی سیاسی بچرخانند. در گاردین، تمرکز اصلی بر علی لاریجانی است، اما توصیف او به‌عنوان پلی میان بخش‌های مختلف قدرت، از سپاه و ساختار امنیتی تا دیپلماسی و بازیگران خارجی، عملاً همان زمینه‌ای را می‌سازد که در آن روحانی هم دوباره معنادار می‌شود. گاردین لاریجانی را از معدود چهره‌هایی می‌داند که می‌توانست میان طیف‌های مختلف جمهوری اسلامی پیوند برقرار کند و در شرایط بحران، نقش تثبیت‌کننده داشته باشد. از این زاویه، حذف او باعث می‌شود نام روحانی بیش از پیش در مقام یکی از آخرین چهره‌های شناخته‌شده عمل‌گرا به میان بیاید. در عین حال، مرور این مطالب نشان می‌دهد که هنوز در رسانه‌های اصلی، مقاله‌های مستقل و پرشمار درباره خود حسن روحانی منتشر نشده، بلکه نام او بیشتر در دل یک بحث بزرگ‌تر تکرار می‌شود: اینکه پس از ضربه به لایه‌های بالای قدرت در ایران، چه کسی می‌تواند از دل بحران بالا بیاید؛ چهره‌ای برای مذاکره و مهار، یا بازیگری که صرفاً نشانه ادامه انسداد و تشدید تقابل باشد. @Nucleader

دعوای قالیباف-جلیلی رو تموم کنید. این رو کسی داره میگه که از سال‌ها قبل در نقد قالیباف و مثل او نوشته‌. الان موقعش نیست. امروز قالیباف و لاریجانی و جلیلی برای دشمن یکی هستن. فهم این مسئله ساده هم ظاهرا از درک بعضی خارجه. ما سال‌ها احساس کردیم در داخل یک مبانی از امام و آقا داریم که رفتار عده‌ای متناسب با اون نیست. این افراد رو نقد کردیم. ولی وقتی پلیدترین و منفورترین موجودیت تاریخ سعید جلیلی و محمدباقر قالیباف رو در لیست ترور و کنار هم می‌گذاره، این یعنی برای او این دو نفر یکی هستن. این یعنی در این بخش از زمان و مکان برای ما نباید اسامی مطرح باشه. هنوز تو یه سری از گروه‌ها بحث‌ها توی خرداد ۱۴۰۳ گیر کرده‌. هم در بین رفقایی که مثل بنده نظرشون به دکتر جلیلی نزدیکه این دیده میشه، هم بین بزرگوارانی که نظرشون به قالیباف نزدیکه. کاری هم به برخی از رسانه‌ای‌های سلبریتی ندارم که اون‌ها در این یک هفته تا اثبات قطعنامه ۵۹۸ رفتند. کاری ندارم که شیخ مهدی طباخیان که تاریخ خونده زمان فعلی رو با زمان اغاز امامت امام مجتبی یکی می‌کنه و بعضی از این‌ها صداشون بلند شده که نه اصلا هم شبیه نیست. این‌ بحث‌ها باشه برای بعد. امروز مسئله چیز دیگری است. امروز چه سعید جلیلی ترور بشه چه محمدباقر قالیباف، همه دشمنان این سرزمین خوشحال خواهند شد. @Nucleader

کسانی که وسط‌ جنگ و موقع بستن تنگه هرمز،‌ دنبال سود و عوارضی گرفتن‌‌اند، دنباله‌رو همان کسانی هستند که در جنگ احد ذوق پیروزی زودرس داشتند و تنگه را خالی کردند. نگذارید دولت این اهرم را شل کند. الان موقع پول گرفتن نیست، صبر کنید و بگذارید فشار روی سراسر دنیا زیاد شود. @Nucleader

الله اکبر و لله الحمد لحظه هدف قرار گرفتن جنگنده اف۳۵ در آسمان ایران. جنگنده‌ ظاهرا در مقصد فرود آمده، اما اقدام بسیار بزرگی است. @Nucleader

اگر سحر فرعونی توانست بر معجزه‌ی موسوی غلبه کند، آمریکا نیز خواهد توانست با تسلیحات پیشرفته‌ی خویش بر ایمان ما چیره شود. قدرت حقیقی اینجاست، چرا که دست خدا با جماعتی است که بر محور حق گرد آمده‌اند.» سید مرتضی آوینی @Nucleader

با همه تلاشها، ما و موشک‌ها هیچ خاصیتی نداریم، الا خدا اراده نماید از این ابزارها جهت نصرت دینش استفاده نماید و به آنها اثر بخشد و وسیله نصرت دین الهی گردد، مثال پشه و نمرود. شهید حسن طهرانی مقدم

میدان انقلاب دوربین به دست داشتم عکس می‌گرفتم. یک جوان بیست، بیست و چند ساله با موهای فرفری و سینه‌ای ستبر داشت پرچم تکان می‌داد. تماشایی بود. لنز دوربین را گرفتم سمتش که او را در تاریخ ثبت کنم، دستش را آورد بالا. آمد سمتم. گفت از من عکس نگیر. توی خانواده تنها کسی هستم که چنین عقیده‌ای دارم، دوست ندارم من را ببینند. در آغوشش گرفتم، گفتم دم غیرتت گرم. این ثمره خون شهید است. هر که اهل ایمان باشد، نوری از فطرت الهی در دل او روشن باشد، پای پرچم‌ الله‌اکبر می‌ایستد. اگر تصویر او ثبت نشد، نام او در لوح محفوظ ثبت خواهد شد. @Nucleader

خدا عالم است که هرگاه به حائر حسینی رسیدیم و چشممان به ضریح آن لب‌های خشکیده و بدن پاره پاره افتاد، پس از آن حجت خدا بر روی زمین تو‌ را یاد کردیم. خدا می‌داند که هر بار عازم اربعین حسین علیه‌السلام شدیم، از در خانه تا بازگشت‌مان، نائب‌الزیاره شما بودیم. یاد آن «بعد منزل نبود در سفر روحانی» می‌کردیم. شما در همه سفرها، در تمام قدم‌ها، در سراسر زیارت آن ضریح‌های مطهر در قلب ما حاضر بودید. اکنون این شمایید که باید در آن جنت مأوا، در آن جمعی که جدتان حسین بن علی علیه‌السلام نشسته و شما شهیدان گرد او نشسته‌اید، ما را یاد کنید‌. قربان آن دست‌های گره‌کرده که بالاخره به دست حسین بن علی رسید و آرام گرفت. @Nucleader

با خود می‌گفتیم امسال که عید بندگی و آغاز بهار با هم مقارن شده، عجب عیدی بشود. چه نمازی پشت سر او بخوانیم، حتما او هم به مشهد می‌رود و ما سخنرانی اول سالش را از حرم‌ رضوی می‌شنویم. خودمان را آماده کرده بودیم برای این روز. اما اکنون عزاداریم. لباس مشکی عزایی که محرم‌ها می‌پوشیدیم را تن کرده‌ایم. سالی را به پایان خواهیم برد که جانمان، روح و تن‌مان و حجت مسلمانی‌مان را گرفت. و سالی را آغاز خواهیم کرد که دیگر هرگز او را نخواهیم دید. نه در پیام ابتدای سال و تبریک نوروزی‌اش، نه در سخنرانی حرم رضوی، نه در هیچ‌ مناسبت دیگری در تقویم سال ۱۴۰۵ و سال‌های بعدی. و این چیزی است که وقتی بهش فکر می‌کنی، تا مغز استخوانت تیر می‌کشد. اینکه دیگر ماه از پشت پرده حسینیه امام خمینی بیرون نمی‌آید و رؤیت نخواهد شد. با این همه، ما در سال جدید محکمتر از سال‌های قبل می‌ایستیم. چون او این‌گونه دوست داشت و ما را این‌چنین می‌خواهد. خدایا اگر در تقارن این دو عید قرار است دعایی را از ما مستجاب کنی؛ چشم ما را به روزی که امام‌ عصر روحی فداه با او و همه شهدا بازمی‌گردند، خیلی زود روشن کن. خیلی خیلی زود. @Nucleader

ما باید از این گام بسیار مهم که در خیابان حضور پیدا کنیم، به افق‌های دیگری برویم. امروز کسانی که در خیابان هستند و با حضور مردمی خود، امنیت کوچه‌ها و خیابان‌ها و شهرها را برقرار می‌کنند، باید بدانند که برای روزهای آینده و برای بعد از جنگ باید از الان مطالبه داشت. فردای بعد از جنگ، دیگر نوبت حضور در میدان نیست. آنجا نمی‌شود تجمع کرد. روزی که در پستو خزیده‌های امروز دوباره بحث‌های سابق رو علم کنند، باید از قبل به خدعه‌ها و مکرشان فکر شده باشد. اینکه جنگ چگونه و در چه وضعیتی پایان می‌یابد، حتما چیزی است که به عهده رهبر انقلاب است، اما اینکه او در چه فضایی این تصمیم را می‌گیرد، به همان نکته‌ای برمی‌گردد که در اولین پیامش گفت و رهبر شهید هم در آخرین سخنرانی‌های خود به آن اشاره کرده بود؛ اینکه امیرالمومنین هم بدون حضور مردم نمی‌توانست آنچه را باید اجرا کند. اگر مطالبات مردم در حمله مجدد به کشور و در خونخواهی امام‌ شهید انقلاب کم‌نشد و ادامه پیدا کرد، اگر فضا و فرصت برای اهالی برجام مهیا نشد، اگر اتمسفر جامعه این بود که با همه سختی‌ها تا یک دستاورد و پیروزی مهم صبر می‌کنیم، رهبر سوم انقلاب دست پری خواهد داشت. اگرنه با فضاسازی دروغین ترامپ و رسانه‌های امریکایی در مورد مذاکره، پالس‌های برخی در داخل، تضعیف مطالبات و حضور میدانی مردم، چیزی شبیه به توقف جنگ دوازده روزه اتفاق خواهد افتاد. توقف در بهترین زمان برای ما و بدترین موقعیت برای دشمن، بازسازی و ترور رهبر فعلی انقلاب. اسراییل این جنگ را وجودی می‌بیند، اگر‌ ما ان را انکار کنیم یا نگاه آخرالزمانی یهود در این فضا را از تحلیل‌های خود کنار بزنیم، دچار سوءبرداشت‌هایی غلط و در نتیجه نگاهی ناقص به جنگ خواهیم شد. حضورمان در خیابان‌ها هر چقدر که طول می‌کشد، باید با مطالبه و تعیین خط‌های روشن، با ایستادگی و بردباری همراه باشد. همانطور که امیرالمومنین گفت: و لا یحمل هذا العلم، الا اهل البصر و الصبر. @Nucleader

والله والله والله مکر و حیله دشمن برای خسته شدن ما و کمرنگ شدن حضور ما در خیابان تمومی نداره‌. والله والله والله اگر کسانی قصد مذاکره داشته باشند هم مارو در فواصل زمانی مختلف تست خواهند زد تا ببینند حساسیت‌ها چه زمانی کم میشه. این حضور رو ادامه بدیم. اگرچه طبیعی است که طولانی شدنش شاید خسته کننده هم بشه‌. اما توجه به این صحبت‌های رهبر شهید انقلاب و عنایت به اینکه بسیاری از کسانی که امروز در میدان جنگ هستند، لحظه‌ای توقف نکردند و توجه به اینکه خستگی امروز، تاریکی فردا رو رقم خواهد زد، باعث می‌شه که با قدرت ادامه بدیم. @Nucleader