نُه روز پیش یه اتفاقی افتاد که، وجود من به قبل و بعدش تقسیم می‌شه.

با یه دیالوگ چهار کلمه‌ای که از قبل بهش خیلی فکر کرده بودم، وارد یک بازی شدم. قبلا فکر می‌کردم که این بازی نباید انقدر سریع شروع بشه. و تا وقتی که واردش نشده بودم فکر نمی‌کردم انقدر سخت باشه.

توی خیلی از بازیا ادعا دارم‌. اما این بازی رو برای اولین بار شروع کردم‌. خیلی چیزاش برام نا آشناعه، ولی می‌دونم اگه توی این بازی ببازم کل زندگیم رو باختم.

شبیه به یه قماره که روی زندگیمه‌.

پس نباید ببازم

یه چالش می‌خوام من رو نقد کنید. برای این که به طور صریح نقد بشم از پیام های ناشناس استفاده می‌کنیم. و من اینجا نمی‌ذارمشون. پس، منتظرم که بشنوم😊 https://6w9.ir/Harf_10726071

تاحالا انقدررررررر بارکد دیده بودید؟

دلتنگم. دلم می‌خواد سریع تر این بازی شروع شه. حرکت اول با منه. ولی به فکر کردن نیاز داره. خیلی فکر کردن می‌خواد. دارم از حرکت نکردن خسته می‌شم، امید وارم که با حرکت اول پشیمون نشم. و امید وارم رویداد های بازی برعلیهم نباشن. بعد از رویداد اول تازه شروع می‌شه. و شاید یکم از دلتنگی هام برطرف بشه. نیاز دارم که برام دعا کنید. اولین باره که قراره کاری رو انجام بدم و حس می‌کنم فعلا پشتم خالیه. شاید بخاطر اینه که نمی‌تونم با آوینایی ها باشم. قطعا به خاطر اینه. قانون اول بازی اینه که از آوینایی ها نمی‌تونم استفاده کنم. و این قانون باعث شد که انقدر برای شروع استرس داشته باشم.

نصف خوشیای من خندیدن به اینا بوده😂 البته یه بار تلگرام بودم دیدم نوشته: دفتر آیت‌الله بهجت جو این تو تلگرام😂

نمی‌خوام مریض بشم. خیلی وقته مریض نشدم. و خدا رو شکر می‌کنم. ولی چرا بعد از سه سال یهو باید الان مریض بشم؟😭

امید وارم توهم باشه. یا بهونه برای پیچوندن دو زنگ تجسمی امروز😂😔

می‌دانم که تصمیم درستی گرفته‌ام، اما...