چشمانش مثل دریاچه‌ای زلال و عمیق بود که فقط ستاره ها آن را درک می‌کردند. نگاهش پراز خورشید بود. شب ها که به آسمان نگاه می‌کرد، آسمان به رنگ امید نورانی می‌شد. یک بار مردم چشمش برایم داستانی عاشقانه روایت کرد. ریشه های نگاهش دور قلبم پیچید. اما تقدیر طوفانیست که بید را ریشه‌کن می‌کند. ای کاش یک بار دیگر کنارم بنشیند و با چشمانش برایم‌ داستان بگوید. خیلی دوست دارم بدانم این بار از چه فریاد می‌زند.

یه نفر گفت این رو بفرستم قدیمیه

هنوز توی پیشنویسه دارم فکر می‌کنم که بفرستم یا نه

واییی داشتم داستان یه اتفاقی رو می‌نوشتم. از ایتا زدم بیرون، وقتی برگشتم دیگه توی پیشنویسم نبود😭

داستان این فلفله بود و اتفاقایی که دیروز و پریروز توی پاتوق افتاد حیف که دیگه حس ادامه دادن ندارم😔

😂👍

کلاس خالیه ولی اسم من جزء اون سه نفریه که تاخیر یه ساعته داشتن😂

#پاره_متن می‌سوخت، خاکستر شد. دلِ هیچ کس برایش نسوخت.

اوفففففف اصن