به شماهایی که این ساعت بیدارین و دارین پیامای منو میخونید یا سین میزنید چی گذشته؟
همهمون داریم درد میکشیم مگه نه؟ آدم نمیدونه واسه خودش دل بسوزونه یا بقیه
بین خودمون بمونه.
ولی گاهی فکر میکنم چرا خدا ما رو آفرید؟ شاید چون تنها بود؟ ولی این یکم خودخواهانه نیست که به خاطر پر کردن تنهاییش، آدما اینجوری درد بکشن؟
و بعد فکر میکنم.
چه حسی داره که خدا باشی و به دلیلی که کسی نمیدونه همه این کارارو انجام بدی و بقیه به تعبیر خودشون قضاوت کنن.
شایدم اصلا این کلمات معنایی براش ندارن، قضاوت، تنهایی، درد.
کی میدونه؟
شماره "۱"
باید دیگه خودمونو جمع و جور کنیم_ یکم رسمی شید *سرفه و صاف کردن گلو*
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا